دور کمر؛ شاخصی ساده برای شناسایی چاقی
یادداشت
برای تیمداری پرسپولیس مشابه استقلال رایزنی کردیم/ آکادمی اختصاصی بولینگ و بیلیارد زیباتر ساخته میشود
حمید نقیبی- به گزارش خبرگزرای آنا، هاشم اسکندری راد چهارمین دوره ریاست خود را بر فدراسیون بولینگ و بیلیارد پشت سر میگذراند. این فدراسیون در طول ادوار ریاست اسکندری در زمینههای مختلف رشد قابل توجهی داشته است، کسب کرسیهای بینالمللی و ورود باشگاهای بزرگی چون استقلال در لیگهای بولینگ و بیلیارد گویای این موضوع است. در راستای شناخت هر چه بیشتر رشتههای ورزشی بولینگ و بیلیارد گفتوگوی مبسوطی با رئیس این فدراسیون انجام دادهایم که در ادامه خواهید خواند.
آنا: درباره روند فعالیتتان در فدراسیون، از گذشته تا امروز توضیح دهید؟
سال ۱۳۸۸ افتخار حضور در فدراسیون بولینگ و بیلیارد ایران را داشتم. قبل از آن، سالهای زیادی مسئول ورزش شهرداری تهران بودم و از آنجا به فدراسیون بولینگ و بیلیارد دعوت شدم. این اتفاق تا حدودی هم برای خودم غیرمنتظره بود، چون تخصص اصلی من رشته کاراته است. یکباره از من برای حضور در فدراسیون بیلیارد دعوت شد و بعد اتفاقی افتاد که خوشحالم از این بابت که وارد فدراسیون بولینگ و بیلیارد شدم. وقتی فدراسیون را تحویل گرفتم، بضاعت فدراسیون واقعاً کم بود و جایگاه آسیایی و جهانی آن وضعیت خوبی نداشت. در رنکینگ جهانی، ایران رتبه چهلوهفتم را داشت؛ اما امروز، به لطف همکارانم در هیاتهای استانی، بچههای فدراسیون، قهرمانان و ملیپوشان، در بخش آقایان رتبه دوم رنکینگ جهانی را داریم و در بخش بانوان که اصلاً جایگاهی نداشتیم، به رتبه نهم جهان رسیدهایم.
آنا: چگونه چنین رشدی رقم خورده است؟
این اتفاق حاصل سالها زحمت همه بچههای علاقهمند به رشتههای بیلیاردی در سراسر کشور است. با توجه به بضاعت کم و مسائل مالی که در رشتههای غیرفوتبالی وجود دارد، بچهها واقعاً سنگ تمام گذاشتهاند. امروز جایگاه ایران در عرصه بینالمللی بسیار ویژه و خاص است. کرسی آسیایی و جهانی داریم و اتفاقات خوبی رقم خورده است. حفظ این جایگاه هم بسیار سخت است و امیدواریم بتوانیم در آینده رتبه بهتری کسب کنیم و مدالهای بیشتری به دست بیاوریم. در این سالها، بچههای ما ۱۵۰ مدال کسب کردهاند، یعنی ۱۵۰ بار پرچم کشور عزیزمان توسط این رشتهها به اهتزاز درآمده است. نمیخواهم گذشته را با امروز مقایسه کنم. امروز در ۳۱ استان فعال هستیم و در ۲۲ استان پایگاه قهرمانی داریم، زمانی که کارم را در فدراسیون شروع کردم، حدود ۱۰ هیات فعال داشتیم که حتی مکان و امکانات مناسبی برای هدایت این رشته نداشتند.
امروز شرایط خیلی تغییر کرده است. عمده بچههایی که در کنار من در فدراسیون فعالیت میکنند، تحصیلکرده و دانشگاهی هستند و در رشتههای مرتبط با ورزش و تربیت بدنی تحصیل کردهاند و در فدراسیون و هیئتهای استانی به ما کمک میکنند. پایگاه قهرمانی استان تهران هم حدود ۱۰ سال است که فعال است و امروز قهرمانان و ملیپوشان سراسر کشور میتوانند به این پایگاه مراجعه کنند و بهصورت رایگان از امکانات آن استفاده کنند. برنامههای دیگری هم برای آینده داریم که انشاءالله اجرا خواهد شد.
بودجه دولتی تنها چراغ فدراسیون را روشن نگه میدارد
آنا: بودجه فدراسیون نسبت به اولین دورهای که شما رئیس فدراسیون شدید، چقدر تغییر کرده و رشد داشته است؟
اصلاً قابل مقایسه با گذشته نیست. همانطور که گفتم، وقتی از بضاعت کم صحبت میکنم، منظورم این است که بودجههای دولتی در نهایت میتواند چراغ فدراسیون را روشن نگه دارد که همین هم بسیار خوب است، اما در کنار آن اسپانسرها و خود بدنه فدراسیون کمکحال هستند. نمیدانم شاید برکت همین مبالغ جزئی که در اختیار فدراسیون قرار دارد، خیلی زیاد است که باعث شده کارهای بزرگی انجام شود.
آنا: درباره لیگهایی که برگزار میکنید هم توضیح دهید؟
دو لیگ داریم؛ لیگ اسنوکر و لیگ پاکت بیلیارد که دو رشته اصلی فدراسیون هستند. خوشبختانه هفته آینده در استان فارس این مسابقات کلید میخورد و از ۱۵ شهریور مسابقات آغاز میشود.
سه بازیکن حرفهای داریم
آنا: از میان ۱۵۰ مدالی که کسب شده، درخشانترین موفقیتهای فدراسیون در کدام زمینهها بوده است؟
رشته اصلی ورزشهای بیلیاردی، اسنوکر است. اگر بخواهیم مقایسه کنیم، اسنوکر برای ما مثل فوتبال چمن است و رشتههای دیگرمان مثل فوتسال و فوتبال ساحلی هستند. ما در اسنوکر امروز در جهان زبانزد هستیم و رتبه دوم رنکینگ جهانی را داریم. بیشترین تمرکزمان هم روی اسنوکر است، چون میتوان گفت ورزش اول فدراسیون محسوب میشود و خوشبختانه استعدادهای بسیار خوبی در این حوزه داریم. حسین وفایی در جهان حرفهایها میدرخشد. قبلاً شرایط به این شکل بود که هر کسی قهرمان جهان میشد، سهمیه ورود به حرفهایها را دریافت میکرد. ما سه بازیکن حرفهای برای کشورمان داشتیم؛ آقایان سهیل واحدی، امیر سرخوش و حسین وفایی.
حسین واقعاً یک استثناست و جزو هشت نفر برتر حرفهایهای جهان بوده و در رنکینگ حرفهایها هم حضور دارد. بچههای ما خوب میدرخشند. حسین استعدادی بود که آقای دیوید رویک، مربی انگلیسی ما، او را از شهر آبادان کشف کرد و از ما خواست او را به تهران بیاوریم و روی او کار کنیم. ما هم این کار را انجام دادیم و دیدیم چه اتفاقی افتاد. حسین امروز در جهان میدرخشد.
آنا: درباره بانوان هم استعدادهای خوبی داشتیم. در این بخش چه شرایطی داریم؟
بله، ما خانم اکرم محمدی را داشتیم و داریم و الان چند نفر از دختران ما عضو تیم ملی هستند که واقعاً گل کاشتهاند. هنوز نتوانستهاند مقام جهانی کسب کنند، اما مسیر خوبی را طی کردهاند. ما کمی دیر وارد این عرصه شدیم. یکی از رقبای ما هند است که سابقه فعالیت بانوانشان در این رشتهها، مثل آقایان، حدود ۱۰۰ سال است. طبیعتاً رقابت با چنین کشورهایی سخت است، اما مطمئنم در آینده نزدیک دختران ما هم میتوانند در جهان بدرخشند.
فدراسیون در خدمت قهرمانان است
آنا: حسین وفایی زمانی به جمع چهار نفر برتر مسابقات لیگ قهرمانان جهانی هم رسیدیم. برنامه فدراسیون برای حمایت از ورزشکاران نخبه، چه در بخش مردان و چه زنان، چیست؟
یکی از کارهایی که توانستیم انجام دهیم، ایجاد یک آکادمی اختصاصی در مجموعه آزادی بود که مختص همین بچهها بود و حسین وفایی هر زمان که به ایران میآمد، آنجا تمرین میکرد. متأسفانه در جنگ تحمیلی اخیر، آن مجموعه کاملاً از بین رفت و ما شدیداً دنبال یک مکان دیگر هستیم. مهمترین چیزی که این بچهها نیاز دارند، میزهای استاندارد، ماهوتهای بسیار قوی و بهروز و توپهای استاندارد است تا بتوانند تمرینهای خوبی داشته باشند که متأسفانه این امکانات را از دست دادیم. فعلاً چند میز را به فدراسیون منتقل کردهایم تا بتوانیم یک مکان مناسب برایشان در نظر بگیریم. فدراسیون از هر نظر در خدمت قهرمانان است، اما در بخش حرفهایها، وزارت ورزش و فدراسیون اساساً نمیتوانند حمایت مالی داشته باشند. خوشبختانه خود بچهها هم وقتی به سطح حرفهای میرسند، از نظر مالی شرایط خوبی پیدا میکنند و نیازی به حمایت مالی ما ندارند. ورزش کشور ما بیشتر در حوزه آماتور میتواند هزینه کند و ما نمیتوانیم در بخش حرفهای ورود مالی داشته باشیم، اما هر نوع پشتیبانی دیگری که از دستمان برآید، انجام میدهیم.
مجموعهای زیباتر ساخته میشود
آنا: اشاره کردید که به مجموعهتان خسارت وارد شده است. با وزارت ورزش برای در اختیار قرار دادن مجموعه جدید صحبت کردهاید؟
بله، خوشبختانه قول مساعد دادهاند که هرچه سریعتر مکانی در اختیار ما قرار دهند. ما ابتدا دنبال این بودیم که همان مجموعه را ترمیم کنیم، اما ظاهراً برنامه وزارت ورزش این است که کل مجموعه دوباره ایجاد شود و یک مجموعه بزرگتر و زیباتر ساخته شود که طبیعتاً زمانبر است. با محمدعلی ثابت قدم مدیرعامل شرکت توسعه و تجهیز هم صحبت کردهایم که انشاءالله بتوانند مکانی را سریعتر در اختیار ما قرار دهند. خوشبختانه میزها در آن بمباران شدید آسیب زیادی ندیدند و میتوانیم از آنها استفاده کنیم. واقعاً بضاعت فدراسیون اجازه نمیدهد میز جدید خریداری کنیم. قیمت هر میز حدود یک میلیارد و خردهای است و برای ما بسیار هزینهبر خواهد بود. امیدواریم در جای جدیدی که در اختیارمان قرار میگیرد، بتوانیم از همین میزها استفاده کنیم.
آنا: برای استعدادهای نوظهور و ورزشکاران ردههای پایه چه برنامهای دارید؟
با طراحی مسابقات استعدادهای درخشان، چند سالی است که این طرح را اجرا میکنیم. این مسابقات کمک کرده بتوانیم بچههایی را از استانهای مختلف جذب کنیم. قبلاً شاید فقط یک استان، یعنی خوزستان، میتوانست در این رشته بدرخشد، اما در مسابقات زیر ۲۱ سال، جوانی از ایلام داشتیم که به مقام سوم جهان رسید. از استان گیلان هم ورزشکارانی داشتیم که توانستند موفق باشند. این بچهها در همین رویدادهایی که طراحی کردهایم، شناسایی شدهاند، رشد کردهاند و روی آنها کار شده تا به اینجا رسیدهاند. مطمئنم نسل جدید میآید و در کنار حسین قرار میگیرد. البته حسین حالا حالاها میتواند بازی کند، اما استعدادهای جدید هم به او اضافه خواهند شد.
با پرسپولیس هم برای تیمداری رایزنی کردیم
آنا: باشگاه استقلال وارد حوزه تیمداری در بولینگ و بیلیارد شده است. نظرتان درباره حضور نامهای بزرگ باشگاهی کشور در فدراسیون چیست؟
خیلی خوشحالم که تیم بزرگ استقلال وارد این عرصه شد و کنار فدراسیون قرار گرفت و توانست تیمی تشکیل دهد که در لیگ بازی کند. با پرسپولیس هم صحبت و رایزنی کردهایم و امیدوارم انشاءالله پرسپولیس هم هرچه زودتر وارد این رشتهها شود و کنار فدراسیون باشد. اگر باشگاههای بزرگ کشور وارد این حوزه شوند و کنار ما قرار بگیرند، انگیزه بسیار خوب و بیشتری به جوانان کشور میدهند.
آنا: در شهرستانها هم باشگاههای بزرگی مانند تراکتور، سپاهان و ملوان هواداران زیادی دارند. آیا برای ورود این باشگاهها به رشتههای بولینگ و بیلیارد برنامهای دارید؟
خوشبختانه باشگاههایی مثل مس کرمان وارد این حوزه شدهاند و یکی از سیاستهای امسال فدراسیون هم این بوده که این اتفاق بیفتد و بهتدریج در حال جا افتادن و محقق شدن است. باشگاهها و شرکتهای بزرگ دیگر هم نظیر آریا کرمان سیرجان اخیراً برای حضور در این حوزه ثبتنام کردند.
بولینگ و بیلیارد ورزشهای گرانقیمت نیستند
آنا: درباره ورزشهای بولینگ و بیلیارد، بهخصوص اسنوکر، گاهی گفته میشود که جزو ورزشهای لوکس و گرانقیمت است. آیا این موضوع را قبول دارید؟
بههیچ عنوان قبول ندارم. اگر کسی بخواهد برای خودش میز بخرد، طبیعتاً هزینه آن بالاست. اما اگر کسی بخواهد ورزش کند، به جرات میتوانم بگویم این یکی از ارزانترین ورزشهاست. وقتی کسی به باشگاه مراجعه میکند، مبلغ بسیار کمی را بهصورت ساعتی پرداخت میکند که آن هم بین دو نفری که بازی میکنند تقسیم میشود. توپ، چوب و همه امکانات در باشگاه وجود دارد و فرد با پرداخت مبلغ ناچیزی میتواند از آنها استفاده کند. اگر فردی بخواهد ۱۲ جلسه در ماه تمرین کند، هزینه آن از خیلی از رشتههای ورزشی کمتر است.
آنا: تصور غلطی در جامعه درباره ورزشهایی مانند بیلیارد ایجاد شده که فرد باید حتماً تمام امکانات را برای خودش تهیه کند؟
ما حدود ۴۵۰۰ باشگاه دارای مجوز در کشور داریم که همگی در خدمت مردم عزیز هستند. هیچ هزینهای جز همان مبلغ ساعتی ناچیز دریافت نمیشود. چوب همیشه در باشگاه هست، توپ و میز هست و فرد میتواند مراجعه و استفاده کند. اگر کسی به مربی نیاز داشته باشد، مربیانی هم داریم که مرتب در دورهها و کلاسهای مختلف زیر نظر فدراسیون و هیئتهای مربوطه شرکت میکنند. امروز کمتر باشگاهی در سراسر کشور پیدا میشود که مربی برای آموزش نداشته باشد. این فرصت بسیار خوبی است. کسانی که علاقهمند هستند، وارد این رشتهها شوند. حتی از نظر مالی و تجاری هم به نظرم آینده روشنی دارند. حسین وفایی امروز نشان داده که از نظر مالی شرایط مالی بسیار خوبی دارد و هر کسی که در این رشته وقت بگذارد، قطعاً میتواند به شرایط خوبی برسد.
دو تولید کننده اسپانسر فدراسیون هستند
آنا: درباره تولیدکنندگان داخلی میز و تجهیزات هم با توجه به هزینههای بالای واردات، چه برنامهای دارید؟
امروز شاید بیش از ۵۰ تولیدکننده فعال میز در کشور داشته باشیم، اما دو تولیدکننده هستند که کمیته فنی ما روی آنها نظر داده و ملیپوشان هم با میزهای آنها بازی کردهاند. این دو تولیدکننده اسپانسر فدراسیون هستند و عمده مسابقاتی را که در سطح کشور داریم، قبول زحمت میکنند و تجهیزات را تأمین میکنند. این کار برای هر فدراسیونی هزینه بسیار هنگفتی دارد. مثلاً وقتی مسابقهای در خوزستان برگزار میکنیم، میزها باید از تهران حمل شوند و این کار دو، سه روز زمان میبرد تا نصابان حرفهای آنها را نصب کنند و مسابقه برگزار شود و بعد دوباره میزها جمعآوری و منتقل شوند. خوشبختانه میزهایی که در ایران تولید میشوند، از استاندارد مطلوبی برخوردارند، اما هنوز به سطح استاندارد مسابقات آسیایی و جهانی نرسیدهاند و باید مورد تأیید مراجع بینالمللی قرار بگیرند. هنوز تولیدکنندگان ما نتوانستهاند به آن سطح برسند.
در روزهای سخت جنگ مدال گرفتیم
آنا: درباره اعزامهای بینالمللی و مشکلات مالی، آیا کاهش اعزامها دغدغه فدراسیون است؟
خوشبختانه مسابقاتی را که تا الان داشتیم، پوشش دادهایم. حتی در روزهای سخت جنگ تحمیلی، بچههای ما توانستند در استرالیا مدال بگیرند و به مقام سوم جهان برسند. مشکل مالی و اقتصادی برای همه وجود دارد و نمیتوانم بگویم ما مشکلی نداریم؛ شاید شرایط ما حتی سختتر هم باشد، اما خوشبختانه هر زمان که حضورمان در مسابقهای لازم بوده، تأمین شده و بچهها توانستهاند در مسابقات شرکت کنند.
بیش از ۴۰ داور گُلد (طلایی) داریم
آنا: در زمینه آموزش مربیان و داوران چه اقداماتی انجام دادهاید؟
در بحث داوری میتوانم با جرأت بگویم که امروز جزو حرفهایترین داوران جهان، بچههای ایرانی هستند. بیش از ۴۰ داور گُلد (طلایی) داریم که بالاترین رتبه داوری است. اگر دقت کنید، در مسابقات جهانی که برگزار میشود، عمدتاً فینالها را ایرانیها قضاوت میکنند؛ هم بانوان و هم آقایان. فرصت بسیار خوبی برای بچههای ما ایجاد شده و شاید به دلیل ارتباط بینالمللی خوبی که داشتیم، توانستیم این موضوع را جا بیندازیم. حتی آقای مقدم، یکی از مدرسین حوزه داوری ما، مدرس آسیاست. در بحث مربیگری هم خوشبختانه آقای کامران شهلا، سرمربی تیم ملی ما، مدرس مربیگری آسیاست و تنها مربی حرفهای ایرانی است که دوره خود را در شفیلد انگلیس گذرانده است.
آنا: برای صدور مدارک بینالمللی و مجوزهای مربیگری و داوری، چه همکاریای با فدراسیون جهانی دارید؟
ما میزبان مسابقات قهرمانی آسیا بودهایم و هر دورهای که میزبان بودیم، دورهها و کلاسهای مختلفی هم برگزار کردیم. اگر هم مسابقات و دورهها در کشور دیگری برگزار شده باشد، بچهها را حمایت کردیم تا بروند و در دورهها شرکت کنند و بتوانند مدارک داوری یا مربیگری خود را دریافت کنند. برای سال جدید هم تدارک میزبانی دیده بودیم که به دلیل شرایط جنگ تحمیلی فعلاً محقق نشد. انشاءالله برای سال آینده بتوانیم دوباره میزبانی داشته باشیم.
رشتههای بیلیاردی روزی وارد المپیک میشوند
آنا: بسیاری از ورزشکاران این رشته در ایران و سراسر جهان انتظار دارند رشتههای بیلیاردی وارد المپیک یا بازیهای آسیایی شوند. در این زمینه چه رایزنیهایی انجام شده است؟
ما کرسیهای بینالمللی به دست آوردهایم. بنده افتخار نایبرئیسی فدراسیون آسیا را دارم و در جلساتی که داشتیم و با پیگیریهای مستمر، توانستیم رشتههای بیلیاردی را وارد مسابقات آسیایی کنیم. اولین دوره آن در سال ۲۰۳۰ در قطر برگزار میشود. از این زمینه، مسیر ورود رشتههای بیلیاردی به المپیک هم در حال پیگیری است. به عنوان مثال، مسابقات پارابیلیارد است که را چندین دوره برگزار کردهایم. استعدادهای بسیار خوبی در بخش پارا داریم. ورزشکارانی داریم که مثلاً از ناحیه ساعد دست مشکل دارند، اما در رشته پاکت بیلیارد بسیار خوب بازی میکنند. این استعدادها را داریم و مطمئنیم زیرساختهای این گروه میتواند به رشتههای المپیکی کمک کند. ما در کشور خودمان هم در این زمینه کار میکنیم.
همینطور در مسابقات کارگری و مسابقات دانشجویان نیز فعالیت داریم. اخیراً با تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی هم تفاهم و ارتباطی برقرار شده و با آقای لشکری صحبت کردهایم که به امید خدا مسابقات کشوری دانشگاه آزاد در این رشتهها کلید بخورد.
مسابقات حرفهای ساختار خاصی میخواهد
آنا: با وجود استعدادهای زیاد، هنوز از نظر درآمدزایی و تعداد ورزشکاران حرفهای با کشورهای جهان فاصله داریم. نظر شما چیست؟
در بخش حرفهای قبول دارم. به دلیل ساختار فدراسیون و شرایط کشور، امروز نمیتوانیم میزبان مسابقات حرفهای باشیم. مسابقات حرفهای ساختار خاصی میخواهد تا اسپانسرها بتوانند وارد شوند و از مسابقات حمایت کنند. بعضی از اسپانسرهایی که در حوزه حرفهای فعالیت میکنند، برای ما خط قرمز هستند و نمیتوانیم با آنها همکاری کنیم. به همین دلیل در این بخش کمی مشکل داریم. میزبانی مسابقات حرفهای بسیار پرهزینه است. کشوری که میزبان مسابقات حرفهای میشود، باید حتی هزینه بلیت فرستکلاس بازیکنان را پرداخت کند و این هزینه بسیار سنگینی است. کشورهایی که میتوانند چنین مسابقاتی را برگزار کنند، به دلیل اسپانسرهایی است که در کنارشان قرار گرفتهاند و این هزینهها را تأمین میکنند.
آکادمی رسمی حرفهایها را در ایران راهاندازی میکنیم
آنا: چهارمین دوره متوالی ریاست فدراسیون را پشت سر میگذارید. اگر بخواهید وعدههایی را که ۱۴ سال قبل داده بودید با امروز مقایسه کنید، چه میزان از آنها محقق شده است؟
از این بابت کمی خوشحالم. واقعاً در هر چهار سال، به وعدههایی که داده بودیم رسیدیم و آنها را محقق کردیم. امیدوارم خداوند عمر و توان بدهد تا بتوانم باز هم برنامههایی را که در ذهن دارم، پیاده کنم. کارهای زیادی میخواهم انجام بدهم، اما مقداری دستمان بسته است. یکی از کارهایی که میخواهم انجام دهم، ارتباطی است که با رئیس فدراسیون حرفهایها گرفتهام تا بتوانیم آکادمی بیلیارد حرفهایها را در غرب آسیا راهاندازی کنیم. آنها در هر قاره آکادمی دارند. من برایشان توضیح دادم که آسیا به دلیل پهناوری نیاز دارد دو آکادمی داشته باشد. این موضوع بسیار مهم است و بهصورت شفاهی موافقت اولیه را گرفتهایم و انشاءالله بتوانیم آن را عملی کنیم.
همانطور که میدانیم، آکادمی حرفهایها اکنون در پکن مستقر است و فاصله آن با غرب آسیا بسیار زیاد است. به همین دلیل وجود یک آکادمی در غرب آسیا اهمیت دارد. عربستان هم تلاش زیادی کرد چنین کاری انجام دهد، اما نتوانست آکادمی رسمی حرفهایها را ایجاد کند و با شخص سالیوان هماهنگ شد و یک آکادمی آنچنانی در ریاض به نام او ایجاد کرد و امکاناتی مانند خانه و محل زندگی در اختیار او گذاشتند تا بتواند آن آکادمی را فعال کند، اما آن آکادمی رسمی حرفهایها نیست. انشاءالله میخواهم این موضوع را هرچه سریعتر محقق کنم.
کارشکنیها علیه ایران را کمرنگ کردهایم
آنا: در زمینه کارشکنیهای بینالمللی علیه ایران هم قطعاً مواردی وجود داشته است. در این مورد توضیح میدهید؟
این حسادت متأسفانه همیشه در ورزش وجود داشته است. علیرغم اینکه خیلی درباره اخلاق و مسائل اینچنینی صحبت میشود، در ورزش این مسائل بیشتر دیده میشود. اما با ارتباط خوبی که با دوستان و همکارانمان در آسیا و جهان برقرار کردهایم، این مسائل بسیار کمرنگ شده است. آنها از ما حمایت میکنند و این موضوع را بهصورت عملی هم میبینیم. به عنوان مثال، وقتی بنده به عنوان نایبرئیس فدراسیون آسیا انتخاب شدم، این مسئولیت را به من سپردند که دفتر آن را تشکیل دهم. کارهایش را انجام دادهام.
رقبای زیادی از کشورهای دیگر داشتیم، اما فدراسیون آسیا این مسئولیت را به من سپرد. حتی جلسهای در شهر دوشنبه با رئیس کمیته ملی المپیک آن کشور داشتیم و البته شخص رئیسجمهور، فردی که از طرف ایشان تصمیم میگیرد، نیز بسیار مشتاق بودند این اتفاق در آنجا رخ دهد. اما ما تلاش داریم مرکزیت این موضوع در ایران باشد. این اتفاق میتواند باعث شود همکاران بیشتری از ایران در این حوزه فعالیت کنند و از ظرفیت ایران برای توسعه این رشته استفاده شود.
فدراسیون در روزهای جنگ فعال بود
آنا: اگر بخواهیم در دو سال اخیر به نقطه ضعفی اشاره کنیم که هنوز تبدیل به نقطه قوت نشده، چه موردی را مطرح میکنید؟
شرایطی مانند کرونا را میتوانم به عنوان یک ترمز بزرگ در کارمان نام ببرم. شرایطی که اخیراً به وجود آمد و جنگ هم از دیگر مشکلات بود که امیدوارم بتوانیم آثار آن را جبران کنیم. واقعاً کشورهای دیگر بهصورت جدی تمرین و مسابقه میدهند و این تعطیلیها باعث شد به رشتههای ما آسیب وارد شود. با این حال، در روزهای سخت جنگ، فدراسیون ما واقعاً فعال بود. توانستیم مسابقات را به شمال کشور منتقل کنیم و مسابقات بولینگ و بیلیارد را در ساری برگزار کردیم. با تدبیری که بچههای فدراسیون داشتند، تلاش کردیم در آن شرایط هم فعالیت کنیم، چون در این رشتهها ورزشکاران باید تمرین کنند و مدام مسابقه بدهند. در طول سال حدود ۳۸ مسابقه بینالمللی و داخلی داریم و بچهها باید بهصورت مستمر فعال باشند. شرایط اخیر واقعاً برای ما سخت بود.
فدراسیون حرفهایها تشنه ورود ایرانیهاست
آنا:سالها برای ساختارمند و هدفمند شدن رشتههایی تلاش کردهاید که در گذشته نگاه منفی و تصور غلطی نسبت به آنها وجود داشت. مطالبه شما از خانواده بزرگ بیلیارد چیست؟
خانواده بزرگ بیلیارد واقعاً خانواده بزرگی است. من به شخصه نمیتوانم بگویم مطالعهای از همه آنها دارم، اما از همهشان ممنونم که واقعاً همکاری و حمایت کردند تا این رشته به اینجا برسد. امیدوارم این حمایت ادامهدار باشد تا بتوانیم به اهدافمان بهتر برسیم و برنامههایی را که در ذهن داریم، پیاده کنیم. من فقط میخواهم بچههایی که به این رشته علاقه دارند، سرد نشوند. اگر مسابقات کم شد یا به هر دلیلی شرایط سخت شد، روزی هفت، هشت ساعت تمرین خودشان را داشته باشند. مطمئنم فدراسیون حرفهایها که میتوان گفت مقصد اصلی بچههای ما در این رشتههاست، تشنه ورود ایرانیهاست و من میدانم بچههای ما میتوانند آنجا بدرخشند.
فضای مجازی به قهرمانان ضربه میزند
آنا: چه توصیهای به ورزشکاران و کسانی دارید که هنوز دید روشن و درستی نسبت به بولینگ و بیلیارد ندارند تا به این رشته علاقهمند شوند؟
به نظرم مهمترین اصل این است که بچهها برای خودشان استراتژی داشته باشند و بدانند از کجا میخواهند به کجا برسند. تمرین مستمر داشته باشند و زیاد آلوده فضای مجازی نشوند. فضای مجازی به خیلی از قهرمانان ما آسیب میزند. واقعاً باید جلوی آن را بگیرند و تمرکز خود را روی تمرین بگذارند؛ تمرین، تمرین و تمرین تا بتوانند به اهدافی که دارند برسند. گاهی ممکن است بعضی مربیها کارشان را درست انجام ندهند یا فضای مجازی ورزشکار را درگیر کند. امروز در فضای مجازی هر کسی ادعاهای زیادی دارد و به قول معروف، باطل زیاد است. مثلاً در مورد حسین وفایی، فردی در فضای مجازی عکسی از او را دستکاری کرده بود و با استفاده از هوش مصنوعی ادعا کرده بود که حسین را از کودکی پدرش به او سپرده است. در حالی که حسین اصلاً پدر آن فرد را نمیشناخته و چنین چیزی وجود نداشته است.
حواشی مثل زنجیر به پای بچهها بسته میشود
آنا: چه مثالی در مورد حواشی دارید؟
حاشیههای فضای مجازی ورزشکاران را از مسیرشان خارج میکند. یک مثال دارم. در دوران قهرمانی خودم در کاراته، قهرمانان زیادی در رشتههای مختلف و بهخصوص ورزشهای موتوری را میدیدم. یک قهرمان ماشینسواری ایتالیایی که خیلی خوب در مسابقات سرعت میدرخشید، در پاسخ به این سؤال که «چه کار میکنی که اینقدر خوب رانندگی میکنی و همیشه سرعت را میشکنی؟» گفته بود: «اولین کاری که میکنم، آینههای بغل و آینه عقب را کنار میگذارم و فقط به جلو فکر میکنم.» منظورش این بود که تمرکزم را روی کاری که باید انجام بدهم، میگذارم. حواشی مثل زنجیری است که به پای بچهها بسته میشود و اجازه نمیدهد کار کنند. اگر به این مسائل توجه نکنند و روی چیزی که به آن اعتقاد دارند بایستند، قطعاً به موفقیت میرسند، چون استعدادهای عجیب و غریبی در ایران وجود دارد. ما در سیستان و بلوچستان هم آکادمی داریم و بچهها در آنجا فعال هستند.
قرار نیست همه چیز را با هم داشته باشیم
آنا: چگونه ورزشکاران استعداد خود را بارور کنند؟
باید جاهطلب باشند و به موفقیتهای موقت اصلاً اکتفا نکنند. برنامه داشته باشند. من بعد از این همه سال فعالیت در ورزش، وقتی بچهای را میبینم، تا حدودی میتوانم تشخیص بدهم که آیندهاش چه خواهد شد. اگر کسی تمرکزش را روی تمرین بگذارد و وارد حاشیه نشود، قطعاً موفق خواهد شد. بچههایی داشتیم که از شهرستان وارد تهران شدند، اما حواشی تهران باعث شد از مسیرشان خارج شوند. در مقابل، بچههایی داشتیم که از شهرستان آمدند و فقط تمرین کردند و به موفقیت رسیدند. مثلاً ورزشکاری از ایلام داشتیم که آمد و در نهایت به مقام سوم جهان رسید. این را هم داریم و معلوم است که در آینده چه خواهد شد، چون تمام وقت و ذهنش را روی تمرین گذاشته و وارد حاشیه نشده است. من وقتی به اینجا میآیم، در موقعیتهای مختلف قرار میگیرم. یکی دعوت میکند به مهمانی، یکی میگوید برویم اینجا یا آنجا. اما قرار نیست همه چیز را با هم داشته باشیم.
موفقیت سقفی ندارد
آنا: الگوبرداری چقدر تأثیرگذار است؟
وقتی کسی میخواهد ورزش قهرمانی انجام دهد، باید الگویش قهرمان جهان در رشته خودش باشد و ببیند این قهرمانان چگونه زندگی میکنند. مثلاً یک فوتبالیست حرفهای را نگاه کنید، برنامه دارد. صبح که از خواب بیدار میشود، مشخص است چه چیزی میخورد، چه کاری انجام میدهد، چه تمرینی دارد و تا شب که میخواهد بخوابد، مدام برنامه و کارهایش را پیگیری میکند. این نظم را باید در خودشان پرورش دهند تا بتوانند قهرمان شوند، مدال کسب کنند و آیندهشان را تضمین کنند. امروز دیگر دوره ورزش مثل دو یا سه دهه پیش نیست. سه دهه پیش، ورزشکاران ما از نظر مالی مشکلات زیادی داشتند. یادم هست خیلی از فوتبالیستهای ما تاکسی داشتند. وقتی میگفتید «ملیپوش تاکسی سوار میشود»، تعجب میکردید. اما آنها میگفتند: «نمیشود؛ من هرجا کار کنم، بیرونم میکنند. باید تمرین کنم، ساعت تمرینم مشخص نیست، بدنسازی دارم، مسابقه دارم. اگر جایی استخدام شوم، نمیتوانم کارم را انجام دهم.»
آن زمان شرایط اینگونه بود. خود من سال ۲۰۰۰ مربی تیم ملی کاراته بودم. در اسکاتلند قهرمان جهان شدیم و وقتی برگشتیم، فدراسیون هزینه رفتوآمد و مخارج بچهها را نداشت و پولی برای پرداخت وجود نداشت. چون من در شهرداری تهران بودم، آقای کرباسچی که شهردار بود به بچهها سکه دادند و این تمام حمایت مالی آن زمان بود. اما امروز دیگر شرایط فرق کرده است. ورزشکار ما اگر واقعاً پای کار بایستد و قهرمان شود، میتواند در این رشته خودش و خانوادهاش را تضمین کند. موفقیت سقفی ندارد.
انتهای پیام/
