بسیج اساتید دانشگاه آزاد اسلامی در پیام روز خبرنگار:
یک نمایش جنسی تهوعآور در دو سانس!
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، نمایش «ویژه بانوان نیست» بیش از آنکه بهدلیل کیفیت هنریاش محل بحث باشد، به مصداقی برای پرسیدن یک پرسش جدی از عملکرد اداره نظارت بر نمایش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تبدیل شده است؛ «چنین نمایشی چگونه مجوز اجرا گرفته است؟»
وقتی بخش عمده نمایش بر شوخیهای مستقیم و مکرر جنسی چه در گفتار و چه در اجرای بازیگران استوار است؛ نه بر موقعیت کمیک، نه بر دیالوگنویسی خلاق و نه بر شخصیتپردازی. شوخیهای رکیک، ارجاع مستقیم در گفتار و در اجرا به اندامهای جنسی و استفاده از نمادهای آشکار جنسی، ستون اصلی جلب توجه مخاطب را تشکیل میدهد.
برای نمونه، ژاکلین آواره مانند بسیاری از نقشهای پیشین خود در نمایشهای دیگر، با ارجاع و اشاره مستقیم به اندامهای جنسی و استفاده از بدن خود، تلاش میکند از مخاطب خنده بگیرد. سوسن پرور در بخشی از نمایش، با حرکات و اشارات مستقیم، اندام جنسی مردانه را بازنمایی میکند و بازیگر مرد نیز با استفاده از یک شلنگ آب، همان تداعی را روی صحنه شکل میدهد و البته که استفاده از کلمات جنسی که بصورت مستمر در کل متن وجود دارد. اینها دیگر کنایه یا استعاره نیستند؛ بلکه نمایش مستقیم و البته مبتذل و تهوعآور از مفاهیم جنسی برای تماشاگرند .
در میان این حجم از شوخیهای جنسی، چند کنایه سیاسی درباره قطعی آب و برق، جنگ و مسائل روز هم دیده میشود؛ اما این اشارات هم با شوخیهای جنسی تلفیق شدهاند و آنقدر هم سطحی و گذرا هستند که بیشتر به چاشنی شباهت دارند تا یک ایده نمایشی.
مسئله این نیست که تئاتر نباید درباره جنسیت یا روابط انسانی سخن بگوید؛ مسئله این است که وقتی تقریباً تمام بار کمدی یک اثر بر شوخیهای مستقیم جنسی بنا میشود، دیگر نمیتوان آن را خلاقیت نمایشی نامید.
فارغ از اینکه چگونه یک زن ایرانی نویسندگی این اثر مستهجن را به انجام رسانده و چند زن دیگر آن را اجرا می کنند؛ پرسش اصلی همچنان باقی است؛ شورای نظارت بر نمایش دقیقاً با چه معیارهایی چنین اثری را تأیید کرده است؟ اگر این حجم از شوخیهای جنسی با ضوابط شورا مغایرتی ندارد، لازم است این ضوابط شفاف اعلام شوند. اگر هم مغایرت دارد، چگونه این نمایش بدون اصلاحات جدی، دهها اجرا را در یکی از سالنهای اصلی تهران پشت سر گذاشته است؟
شاید مهمترین نقد این نمایش، نه متوجه گروه اجرایی، بلکه متوجه نهادی باشد که وظیفه صدور مجوز و نظارت بر اجرای آن را بر عهده دارد؛ نهادی که عملکردش این سؤال را پررنگتر از همیشه کرده است: اداره نظارت بر نمایش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دقیقاً چهکار میکند؟
انتهای پیام/
