از اقتدار علمی تا اقتدار اقتصادی؛ تولید فناورانه شرط عبور اقتصاد ایران از چرخه رانت و وارداتمحوری
به گزارش خبرگزاری آنا از سازمان تجاری سازی و اشتغال دانش بنیان (ستفا)؛ در آستانه سالروز تشکیل جهاددانشگاهی، نشست تخصصی «آینده ستفا؛ از اقتدار علمی تا اقتدار اقتصادی» به میزبانی ستفا برگزار شد؛ نشستی که در آن دکتر محمدرضا واعظ مهدوی، رئیس انجمن اطلاعات سلامت و استادتمام دانشگاه شاهد، و دکتر فرشاد مؤمنی، رئیس مؤسسه دین و اقتصاد و استادتمام دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی، به بررسی نسبت علم، فناوری، تولید، اشتغال و تابآوری ملی پرداختند.
واعظ مهدوی: ستفا باید دانش را به نیازهای واقعی جامعه متصل کند
دکتر محمدرضا واعظ مهدوی با اشاره به شرایط پُرتنش کشور، تأکید کرد که فشارهای خارجی تنها حوزه نظامی را هدف قرار نداده، بلکه ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و زیرساختی را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
به گفته وی، در چنین شرایطی بازتعریف نقش نهادهای واسط علم و فناوری ضرورتی اجتنابناپذیر است و ستفا میتواند با تکیه بر الگوی تابآوری ملی، مسیر تجاریسازی فناوری را از روندهای فرساینده و رانتی به سمت توسعهای عدالتمحور هدایت کند.
واعظ مهدوی ستفا را حلقه اتصال دانشگاه و جامعه دانست و افزود: این سازمان باید دانش را از آزمایشگاه خارج کرده و آن را به نیازهای واقعی بازار و جامعه پیوند بزند.
واعظ مهدوی همچنین حمایت از استارتاپها و کسبوکارهای نوآور را زمانی اثربخش دانست که به خلق ارزش، تقویت تولید و جلوگیری از فرسودگی سرمایه انسانی کشور منجر شود.
مؤمنی: وارداتمحوری، بنیه تولید فناورانه کشور را تضعیف کرده است
در ادامه این نشست، دکتر فرشاد مؤمنی با نگاهی آسیبشناسانه به اقتصاد سیاسی توسعه در ایران، نسبت به استمرار بلاتکلیفی در سیاستگذاری اقتصادی هشدار داد و گفت: عبور از ظاهرسازی به حقیقتگرایی در مدیریت اقتصادی کشور ضرورتی انکارناپذیر است.
وی با اشاره به آنچه «راهبرد فروپاشی از درون» خواند، اظهار کرد که بخش مهمی از تحلیلهای رسمی در آمریکا بر تضعیف ظرفیتهای داخلی ایران متمرکز شده و این موضوع باید در سیاستگذاریهای اقتصادی مورد توجه قرار گیرد.
رئیس مؤسسه دین و اقتصاد با اشاره به پژوهشهای انجامشده درباره تاریخ اقتصاد ایران، گسترش فرهنگ دلالی، خامفروشی و وارداتمحوری را از موانع اصلی توسعه تولید دانست و تأکید کرد که تسهیل واردات کالاهایی که امکان تولید آنها در داخل وجود دارد، یکی از مخربترین سیاستهای اقتصادی دهههای اخیر بوده است؛ سیاستی که به گفته وی، علاوه بر تضعیف بنیه تولید فناورانه، فرصتهای گسترده اشتغال را نیز از بین برده است.
رشد دانشبنیانها زمانی ارزشمند است که به تولید و اشتغال منجر شود
مؤمنی در ادامه با اشاره به ظرفیتهای بلااستفاده تولید صنعتی کشور، خاطرنشان کرد که بخش قابل توجهی از توان نصبشده صنایع به دلیل نارسایی در سیاستهای پولی، مالی، ارزی و صنعتی بدون استفاده مانده است.
وی همچنین رشد چشمگیر تعداد شرکتهای دانشبنیان در سالهای اخیر را بهتنهایی کافی ندانست و تصریح کرد که اگر این رشد با کارکرد واقعی توسعهای همراه بود، آثار آن باید در شاخصهای رقابتپذیری و عملکرد اقتصادی کشور مشاهده میشد.
به گفته وی، در صورت غلبه مناسبات رانتی، عنوان «دانشبنیان» نیز ممکن است به ابزاری برای کسب امتیاز تبدیل شود، بدون آنکه ارزش افزوده یا اشتغال مولد ایجاد کند.
مؤمنی در پایان تأکید کرد نهادهایی مانند ستفا باید با حمایت هدفمند از تولید فناورانه، پیوندی پایدار میان منابع انسانی، سرمایههای مادی و آینده توسعه کشور برقرار کنند.
انتهای پیام/
