دیو اگرز: سپردن فکر و نوشتن به هوش مصنوعی، پایان خلاقیت انسان است
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا به نقل از گاردین، دیو اگرز، نویسنده آمریکایی و خالق رمانهای «دایره» و «همه»، همزمان با انتشار تازهترین رمانش با عنوان «کنترپوستو»، در گفتوگویی مفصل از نگرانیهای خود درباره گسترش هوش مصنوعی، آینده نویسندگی و ضرورت حمایت از نسل جدید هنرمندان سخن گفت.
اگرز که بیش از دو دهه است در کنار نویسندگی، پروژههای متعددی را برای حمایت از نویسندگان و هنرمندان جوان راهاندازی کرده، معتقد است بزرگترین تهدید امروز برای ادبیات و هنر، سپردن فرآیند اندیشیدن و خلق اثر به هوش مصنوعی است.
او با هشدار نسبت به استفاده روزافزون دانشآموزان از ابزارهای هوش مصنوعی گفت: «برخی میگویند از هوش مصنوعی برای نوشتن استفاده نمیکنیم و فقط از آن ایده میگیریم؛ اما این حتی بدتر است.»
این نویسنده آمریکایی تأکید کرد هر انسان دارای نگاه و ذهنی منحصربهفرد است و نباید این ویژگی را به ماشینها واگذار کند. او گفت: «شما در تمام تاریخ بشر بیهمتا هستید. فقط شما میتوانید مانند خودتان فکر کنید و داستانتان را روایت کنید. چرا باید این توانایی را به یک ماشین واگذار کنید؟»
اگرز در ادامه با لحنی هشدارآمیز افزود: «وقتی فکر کردن و نوشتن را به یک ماشین بسپارید، کار ما بهعنوان یک گونه تمام است. این بدترین آینده تاریکی است که میتوان تصور کرد.»
وی همچنین از شرکتهای توسعهدهنده هوش مصنوعی به دلیل استفاده بدون مجوز از آثار نویسندگان برای آموزش مدلهای زبانی انتقاد کرد.
او و همسرش، وندلا ویدا، از جمله نویسندگانی هستند که در قالب شکایتهای گروهی علیه شرکت آنتروپیک، این شرکت را به استفاده غیرمجاز از کتابهایشان متهم کردهاند.
اگرز با انتقاد از رواج واژه «محتوا» برای آثار ادبی گفت این واژه ارزش انسانی نوشتن را از بین میبرد و چنین القا میکند که فرقی ندارد یک متن را انسان نوشته باشد یا ماشین.
این نویسنده همچنین به دیدار خود با سم آلتمن، مدیرعامل شرکت «اوپنایآی»، اشاره کرد و گفت در نشستی درباره رمانهای تولیدشده با هوش مصنوعی با کارکنان این شرکت گفتوگو کرده است.
به گفته او، هرچند این نشست در فضایی دوستانه برگزار شد، اما تأکید کرده است که «هنر هوش مصنوعی وجود ندارد و تنها انسانها قادر به خلق هنر هستند.»
او آثار تولیدشده توسط ماشین را صرفاً «تصاویر تولیدشده توسط رایانه» توصیف کرد.
اگرز که از شبکههای اجتماعی فاصله گرفته، هنوز نخستین پیشنویس آثارش را با دست مینویسد و سپس آن را با رایانهای متعلق به سال ۱۹۹۸ که هرگز به اینترنت متصل نشده، تایپ میکند. او همچنین گفت پس از همهگیری کرونا، برای دور ماندن از اینترنت، بیشتر نوشتههایش را در قایقی در خلیج سانفرانسیسکو مینویسد؛ جایی که نه آنتن تلفن همراه وجود دارد و نه مزاحمتی جز عبور ماهیگیران یا گاهی شیرهای دریایی.
به گفته اگرز، رمان تازهاش که روایتگر دوستی و همکاری هنری دو شخصیت در طول شش دهه است، حاصل یادداشتهایی است که نزدیک به ۲۰ سال برای نوشتن آن جمعآوری کرده و در نهایت به این نتیجه رسیده است که انسانها، برخلاف تصور رایج، در طول زندگی بیش از آنچه گمان میکنند، ویژگیهای اصلی خود را حفظ میکنند.
انتهای پیام/
