یادداشت
تحریمهای فناوری اطلاعات با شکلگیری اتحادهای چند ملیتی خنثی میشود
تحریمهای فناوری اطلاعات زمانی اثرگذار میمانند که کشورها بهصورت منفرد و وابسته عمل کنند. شکلگیری اتحادهای چندملیتی و تقسیم کار فناورانه، این معادله را برهم میزند و مسیر تازهای برای تأمین نیازهای دیجیتال پیش روی کشورهای مستقل قرار میدهد. تجربههای نوظهور در عرصۀ اقتصاد و سیاست نیز نشان میدهد همافزایی میان کشورها میتواند از شدت فشارهای خارجی بکاهد. آناتک در گفتوگو با «کامیار ثقفی عضو حقیقی شورای عالی فضای مجازی»، ظرفیتهای چنین راهکاری را با نگاهی دقیقتر بررسی میکند.
راهکار ما در ایران برای مواجهه با این اعمال حاکمیتی و تحریمهای ضدفناوری که علیه کشورمان اعمال میشود، چه میتواند باشد؟
حوزۀ فناوری بسیار گسترده است؛ بنابراین، هیچ کشوری این امکان را ندارد که مدعی استقلال کامل در همۀ لایهها باشد. با این حال، جبههبندیهای مختلف و مستقلی در جهان برای عبور از این فشارها در حال شکلگیری است. کشورهای زیادی در جهان هستند که علاقهای به مستعمره شدن ندارند.
ائتلافهای اقتصادی و سیاسی مانند پیمان شانگهای یا بریکس که این روزها در حال قدرت گرفتن در جهان هستند، نشان میدهند که قطببندیهای جهانی در آستانۀ تغییرات جدی قرار دارند. به همین ترتیب، در حوزۀ سایبری نیز امکان تقسیم کار بر اساس منافع کشورهای مختلف و شکلگیری پیمانهای قدرتمند وجود دارد. طبیعی است که نه ما و نه هیچ کشور دیگری امکان تولید همۀ محصولات فناورانه را بهصورت مستقل ندارد، اما میتوانیم بر اساس تقسیم کار با کشورهای دیگر، نیازهای یک زیستبوم مستقلِ فناوری اطلاعات را تأمین کنیم.
وظیفۀ ما در این میان چیست؟
راهحل اصلی برای خنثیسازی تحریمها در حوزۀ فناوری اطلاعات نیز همین است. امام شهید ما نیز زمانی چنین تعبیری داشتند و به تحولات جهان بر پایۀ این ایده اشاره کردند. ما باید نقش خود را در این تحولات بهدرستی ایفا کنیم. ایران باید نقشی فعال در این تغییر وضعیت داشته باشد و به کشورهایی که بنا دارند خود را از استعمار آمریکاییها در فضای مجازی رها کنند، یاری رساند؛ بهنحویکه هر یک از کشورها نقشی متناسب با ظرفیت خود در شکلگیری یک زیستبوم پویا ایفا کنند.
منظور شما تحریمشکنی از طریق چندجانبهگرایی است؟
اگر این وضعیت شکل بگیرد، تحریم فناوری اطلاعات دیگر بیمعنا میشود. وقتی نه نیازی به آمریکا وجود داشته باشد و نه اصطکاکی با آن، تحریم نیز معنای خود را از دست میدهد. زمانی که چند کشور در کنار یکدیگر، در قالب یک پیمان و بدون به رسمیت شناختن هژمونی آمریکا، اهداف فناورانۀ خود را دنبال کنند، اساساً تحریم فناوری اطلاعات بیمعنا خواهد شد.
انتهای پیام/
