در گفت‌و‌گو با آنا عنوان شد

ابداع روشی نوین برای درمان زخم‌های مزمن

استاد تمام گروه مهندسی پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد و هیئت علمی برتر در یازدهمین جشنواره فرهیختگان درباره مسیری طولانی از آموزش و پژوهش‌های بین‌المللی و نوآوری‌های فناورانه صحبت و جزئیات ابداع روشی نوین برای درمان زخم‌های مزمن را تشریح کرد.

خبرگزاری آنا؛ دکتر محبوبه محمودی بیش از دو دهه در عرصه دانشگاه و صنعت فعالیت داشته، با تربیت صد‌ها دانشجوی توانمند، ثبت بیش از ۲۰ اختراع و تأسیس شرکت‌های دانش‌بنیان، پلی میان علم و نیاز‌های درمانی جامعه زده است.

خبرنگار آنا در گفت‌وگو با محمودی استاد تمام گروه مهندسی پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد، هیئت علمی برتر در یازدهمین جشنواره فرهیختگان و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد به راز‌های موفقیت، دستاورد‌های کلیدی در حوزه ترمیم زخم و ایمپلنت‌ها و نگاه خود به نقش دانشگاه در توسعه کشور پرداخته است.

از آزمایشگاه تا بالین؛ انقلابی در درمان زخم‌های مزمن

آنا: پیش از هر چیز انتخاب شما به‌عنوان عضو هیئت علمی برتر در یازدهمین جشنواره فرهیختگان را تبریک می‌گوییم. چه عواملی را در این انتخاب مؤثر می‌دانید؟

محمودی: بسیار سپاسگزارم. به اعتقاد من این انتخاب حاصل مجموعه‌ای از فعالیت‌های آموزشی، پژوهشی، فناورانه و فرهنگی در طول سال‌های خدمت دانشگاهی بوده است.

همواره تلاش کرده‌ام در کنار آموزش تخصصی، دانشجویانی خلّاق، پژوهشگر و توانمند تربیت و آنان را به سمت حل مسائل واقعی جامعه هدایت کنم. در تمام سال‌های فعالیت علمی و دانشگاهی، باور قلبی من این بوده که رسالت هیئت علمی تنها انتقال دانش نیست، بلکه تربیت انسان‌های توانمند، خلاق، مسئول و اثرگذار برای آینده کشور است.

آموزش را با پژوهش، نوآوری را با اخلاق، و علم را با خدمت به جامعه پیوند دهم؛ چراکه اعتقاد دارم ارزش واقعی علم زمانی نمایان می‌شود که بتواند در بهبود زندگی انسان‌ها و پیشرفت جامعه نقش‌آفرین باشد.

ابداع روشی نوین برای درمان زخم‌های مزمن؛ از تلفیق شست‌وشو، دارو و تخلیه ترشحات تا راهکار نوآورانه برای زخم‌های دیابتی

در حوزه پژوهش نیز تمرکز من بر انجام تحقیقات کاربردی، انتشار مقالات در مجلات معتبر بین‌المللی، همکاری‌های علمی با دانشگاه‌های مطرح دنیا، ثبت بیش از ۲۰ اختراع داخلی و بین‌المللی و تبدیل نتایج پژوهش به فناوری و محصول بوده است.

البته در کنار همه این موارد، ارتباط صمیمانه و حمایتی با دانشجویان و تلاش برای ایجاد انگیزه، امید و اعتمادبه‌نفس در آنان را از مهم‌ترین عوامل موفقیت خود می‌دانم. اگر امروز افتخاری حاصل شده است، نتیجه همکاری و همراهی دانشجویان، همکاران، دانشگاه و مخصوصاً حمایت و همراهی خانواده عزیزم در طول این سال‌هاست.

آنا: بخش مهمی از فعالیت‌های پژوهشی شما در حوزه ترمیم زخم‌های مزمن است. می‌توانید درباره طرح‌های بین‌المللی خود و چالش‌ها و دستاورد‌های کلیدی آن توضیح دهید؟

محمودی: بخش مهمی از فعالیت‌های پژوهشی بین‌المللی من در سال‌های اخیر بر توسعه فناوری‌های نوین برای ترمیم زخم‌های مزمن به‌‌خصوص زخم‌های دیابتی، زخم بستر و زخم‌های ناشی از سرطان متمرکز بوده است. 

یکی از مهم‌ترین دستاورد‌های تحقیقات من، طراحی و ساخت دستگاه ترمیم، شست‌وشو و تزریق دارو برای درمان زخم‌های مزمن است که قابلیت استفاده در منزل و بیمارستان را دارد.

ایده اصلی این دستگاه از نیاز واقعی بیماران شکل گرفت؛ چراکه بسیاری از بیماران مبتلا به زخم‌های مزمن نیازمند شست‌وشوی مداوم زخم، تخلیه ترشحات و رساندن دقیق دارو به محل آسیب هستند.

این دستگاه با تلفیق چند عملکرد درمانی در یک سامانه هوشمند، امکان شست‌وشوی زخم، تزریق کنترل‌شده دارو و تخلیه ترشحات را به صورت هم‌زمان فراهم می‌کند و می‌تواند روند درمان را تسهیل و تسریع کند.

ابداع روشی نوین برای درمان زخم‌های مزمن؛ از تلفیق شست‌وشو، دارو و تخلیه ترشحات تا راهکار نوآورانه برای زخم‌های دیابتی

این دستگاه موفق به کسب جوایز ملی و بین‌المللی، تندیس پزشکی و مدال‌های متعدد شده و در حال حاضر نسخه‌های پیشرفته‌تر آن برای دریافت مجوز‌های لازم و توسعه کاربرد‌های درمانی در دست تکمیل است.

در کنار طراحی این دستگاه، تحقیقات گسترده‌ای نیز در زمینه زخم‌پوش‌های هیدروژلی زیست‌فعال و مهندسی بافت انجام دادیم تا محیط مناسبی برای بازسازی بافت و ترمیم سریع‌تر زخم فراهم شود.

مهم‌ترین دستاورد این تحقیقات برای من این بوده که پژوهش‌های دانشگاهی توانسته‌اند از مرز آزمایشگاه فراتر رفته و درراستای حل مشکلات واقعی بیماران و ارتقای کیفیت زندگی آنها مورد استفاده قرار گیرند؛ موضوعی که همواره هدف اصلی فعالیت‌های پژوهشی من بوده است.

آنا: ایمپلنت‌های ارتوپدی و دندانپزشکی نیز حوزه دیگری از تحقیقات شماست. تفاوت‌ها و شباهت‌های پژوهش در این دو زمینه چیست؟

محمودی: ایمپلنت‌های ارتوپدی و دندانپزشکی از نظر هدف نهایی شباهت‌های زیادی دارند، چراکه هر دو به دنبال جایگزینی یا بازسازی بافت‌های سخت بدن و ایجاد اتصال پایدار با استخوان هستند.

در هر دو حوزه، زیست‌سازگاری، استخوان‌زایی، زیست‌فعالی، خواص مکانیکی مناسب و مقاومت در برابر خوردگی از عوامل بسیار مهم محسوب می‌شوند.

ابداع روشی نوین برای درمان زخم‌های مزمن؛ از تلفیق شست‌وشو، دارو و تخلیه ترشحات تا راهکار نوآورانه برای زخم‌های دیابتی

از دیدگاه پژوهشی، هر دو حوزه نیازمند طراحی بیومتریال و سطوحی هستند که بتوانند تعامل مؤثری با سلول‌ها و بافت‌های بدن برقرار کنند، به همین دلیل بسیاری از فناوری‌های نوین مانند نانوپوشش‌ها، مواد زیست‌فعال، مهندسی بافت و چاپ سه‌بعدی به طور مشترک در هر دو زمینه مورد استفاده قرار می‌گیرند.

درحقیقت پیشرفت در یکی از این حوزه‌ها می‌تواند به توسعه فناوری‌های نوآورانه در حوزه دیگر نیز کمک کند.

آنا: همکاری‌های بین‌المللی به‌‌خصوص با دانشگاه UCLA آمریکا، نقش مهمی در سوابق شما داشته، این همکاری‌ها چه تأثیری بر کیفیت و خروجی تحقیقات شما داشته است؟

محمودی: همکاری‌های بین‌المللی نقش بسیار مهمی در ارتقای کیفیت و اثرگذاری پژوهش‌های من داشته است.

حضور در دانشگاه UCLA که جزو ۱۰ دانشگاه برتر دنیا در زمینه مهندسی پزشکی است و همکاری با پژوهشگران بین‌المللی، فرصتی ارزشمند برای آشنایی با جدیدترین فناوری‌ها، روش‌های تحقیقاتی و استاندارد‌های روز دنیا فراهم کرد.

این تعامل موجب شد پروژه‌ها از دیدگاه‌های علمی متنوع‌تری بهره‌مند شوند، کیفیت مقالات و خروجی‌های پژوهشی افزایش یابد و نتایج تحقیقات قابلیت انتشار در مجلات معتبر بین‌المللی و تبدیل شدن به فناوری‌های کاربردی را پیدا کنند.

در حوزه ترمیم زخم نیز این همکاری‌ها به توسعه راهکار‌های نوآورانه‌ای منجر شد که هدف نهایی آنها بهبود کیفیت زندگی بیماران و پاسخ به نیاز‌های واقعی جامعه بوده است.

یکی از مهم‌ترین دستاورد‌های من در دوره حضور در UCLA، طراحی و ساخت داربست مهندسی بافت با استفاده از سفیده تخم‌مرغ برای درمان بیماری‌ها بود که منجر به ثبت پتنت در آمریکا و انتشار مقاله با ایمپکت فاکتور بالا شد.

همچنین همکاری‌های بین‌المللی به من آموخت که علم مرز نمی‌شناسد و این تعاملات موجب انتقال دانش، دسترسی به فناوری‌های پیشرفته و شکل‌گیری ایده‌های نوآورانه‌تری شد که بخشی از آنها به ثبت اختراعات داخلی و خارجی و تولید فناوری منجر شده است.

موفقیت حاصل پشتکار، صبر و ادامه دادن در شرایط دشوار است

آنا: مهم‌ترین درسی که در مسیر پژوهش و کسب این افتخارات آموخته‌اید، چیست؟

محمودی: مهم‌ترین درسی که در مسیر پژوهش آموخته‌ام این است که موفقیت بیش از آنکه نتیجه استعداد باشد، حاصل پشتکار، صبر و ادامه دادن در شرایط دشوار است. بسیاری از دستاورد‌های علمی و فناورانه پس از بار‌ها شکست، اصلاح و تلاش مجدد به نتیجه رسیده‌اند.

ابداع روشی نوین برای درمان زخم‌های مزمن؛ از تلفیق شست‌وشو، دارو و تخلیه ترشحات تا راهکار نوآورانه برای زخم‌های دیابتی

همچنین آموخته‌ام که پژوهش زمانی ارزشمند است که بتواند گره‌ای از مشکلات جامعه را باز و به بهبود زندگی انسان‌ها کمک کند.

هیچ موفقیتی یک‌شبه به دست نمی‌آید؛ پشت هر دستاورد علمی، سال‌ها تلاش، صبوری، یادگیری مستمر و ایمان به هدف نهفته است.

آنا: چه توصیه‌ای برای دانشجویان و پژوهشگران جوانی که در ابتدای مسیر حرفه‌ای خود هستند، دارید؟

محمودی: به دانشجویان و پژوهشگران جوان توصیه می‌کنم هیچ‌گاه از شکست‌ها و سختی‌های مسیر علم و پژوهش ناامید نشوند؛ موفقیت حاصل تلاش مستمر، یادگیری مداوم و باور به توانایی‌های خود است.

هر ایده کوچک می‌تواند روزی به یک فناوری بزرگ و اثرگذار برای جامعه تبدیل شود.

علم یک مسیر طولانی است، نه یک مقصد؛ با پشتکار، صبر و خلاقیت، حتی بزرگ‌ترین رویا‌ها نیز دست‌یافتنی خواهند شد. تنها به یادگیری علم اکتفا نکنید؛ تلاش کنید دانش خود را به فناوری، فناوری را به محصول و محصول را به خدمتی برای مردم تبدیل کنید.

آنا: به‌عنوان سخن پایانی، چه پیامی برای جامعه علمی و دانشگاهی دارید؟

محمودی: امروز در شرایط حساس و سرنوشت‌ساز کشور عزیزمان ایران، بیش از هر زمان دیگری نقش دانشگاه، علم و فناوری در ساختن آینده‌ای روشن آشکار است.

در دنیایی که پیشرفت ملت‌ها بیش از هر چیز بر پایه دانش، نوآوری و فناوری رقم می‌خورد، مسئولیت ما به عنوان اعضای هیئت علمی تنها آموزش و پژوهش نیست، بلکه تربیت نسلی آگاه، متخصص، خلّاق، امیدوار و متعهد است که بتواند با دانش و اندیشه، پاسخگوی نیاز‌های آینده کشور باشد و در مسیر حل مسائل و چالش‌های ملی نقش‌آفرینی کند.

فناوری امروز صرفاً یک ابزار نیست، بلکه زبان قدرت، استقلال و پیشرفت ملت‌هاست. اگر بتوانیم نسل آینده را با دانش عمیق، تفکر نقاد، روحیه نوآوری و مسئولیت‌پذیری تربیت کنیم، بی‌تردید آینده‌ای مقتدرتر، آبادتر و روشن‌تر برای ایران عزیز رقم خواهد خورد.

این تقدیر ارزشمند را نه پایان راه، بلکه مسئولیتی سنگین‌تر برای ادامه مسیر می‌دانم؛ مسیری که در آن باید با انگیزه بیشتر، در جهت تولید علم، تربیت نسل آینده، توسعه فناوری و پاسخ به نیاز‌های جامعه گام برداشت.

در اینجا لازم می‌دانم از خانواده عزیزم که با صبوری و محبت، پشتوانه همیشگی من بوده‌اند، از همکاران ارجمندم، دانشجویان عزیزم که انگیزه و انرژی این مسیر هستند، همچنین مسئولان برگزارکننده جشنواره‌های علمی ازجمله جشنواره فرهیختگان که قدردان تلاش‌های علمی هستند، صمیمانه قدردانی کنم.

انتهای پیام/

ارسال نظر