هنرمندان به هویت بومی خود بازگردند/ سرمایه اجتماعی کشور را ثبت و ماندگار کنید

 به  گزارش خبرنگار  خبرگزاری آنا، هفته گذشته رهبر انقلاب اسلامی به مناسبت «روز پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی» پیامی منتشر کردند.

حضرت آیت‌الله سیّد مجتبی خامنه‌ای در پیام خود با اشاره به این که زبان فارسی علاوه بر ابزار گفتار و نوشتار، قالب شناخت و رشته‌ی اتّصال اندیشه و مرز‌های هویتی ایرانیان را تشکیل می‌دهد افزودند: زبان و ادب فارسی یکی از بزرگ‌ترین ظرفیت‌ها برای ترویج فرهنگ و تمدّن غنی ایرانِ اسلامی در گستره جهانی است؛ و توصیه رهبر حکیمِ شهیدمان اعلی‌الله مقامه‌الشریف به قدرتمند شدن زبان فارسی، چراغ راه اقتدارِ «تمدن ایرانی ـ اسلامی» می‌باشد.

ایشان در ادامه فرمودند: ملت عزیز ایران در دفاع مقدس سوم نیز همچون دو جنگ تحمیلی قبلی ثابت کردند که داستان‌های اسطوره‌ای فردوسی، واقعیت زندگی و شخصیت قهرمانانه آنان بوده و مفاهیم انسانساز، سلحشورانه، و قرآنیِ شاهنامه، همه اقوام و اقشار ایران را در حفظ هویت، اصالت و استقلال خود و مبارزه با «ضحّاک‌وَشانِ» متجاوز، همدل و همراه و همساز می‌کند. این حماسه حضور و دفاع و پیروزی، تکلیف بزرگی را بر دوش اهالی فرهنگ و ادب و هنر می‌گذارد تا همچون فردوسی برخیزند و بعثت هنرمندان را در امتداد بعثت مردم رقم زنند؛ فکر و قلم و زبان را با هنر درآمیزند و روایت خیزش عظیم ملت را در تاریخ، ماندگار کنند.

در همین ارتباط، بیژن نوباوه، نماینده مجلس شورای اسلامی، در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری آنا اظهار کرد: طرح این موضوع از سوی رهبر انقلاب غافلگیرکننده نبود. امام خمینی (ره) درباره هنر جمله‌ای بسیار زیبا دارند که می‌فرمایند: «هنر، دمیدن روح تعهد در انسان است.» یعنی هنری که در خدمت انسان و جامعه نباشد، اساساً هنر حقیقی نیست. همین نگاه را در رهبر معظم انقلاب نیز مشاهده می‌کنیم.

وی افزود: اگر نتوانیم از هنر در مسیر ارتقای کشور، تعالی روح و رشد معنوی جامعه استفاده کنیم، آن هنر به بیراهه رفته است. فردوسی بزرگ‌ترین شاعری است که هم حماسه‌سرا بوده و هم خود می‌گوید: «عجم زنده کردم بدین پارسی».

به اعتقاد من، بزرگداشت فردوسی در حقیقت بزرگداشت فرهنگ ایران است. رهبر معظم انقلاب نیز بسیار متین و دقیق فرمودند که ما به این فرهنگ افتخار می‌کنیم و این نظر همه ایرانیان است.

نوباوه تصریح کرد: هنرمندان، اهالی فرهنگ و نویسندگان ما این ظرفیت را دارند که حضور مردمی و سرمایه اجتماعی کشور را ثبت و ماندگار کنند. متأسفانه در نظام آموزشی و دانشگاهی خود بیش از اندازه به منابع و الگوهای خارجی توجه کرده‌ایم. حتی زمانی که در دانشگاه تحصیل می‌کردیم، ابتدا نظریه‌های غربی و الگوهای بیگانه به ما آموزش داده می‌شد؛ در حالی که در کنار آنها، اسطوره‌ها و ظرفیت‌های فرهنگی خودمان نیز وجود داشت. مشکل اصلی علوم انسانی در ایران همین است که به جای پرداختن به داشته‌های خود، به آثار خارجی توجه می‌کنیم؛ به گفته حافظ: «آنچه خود داشت، ز بیگانه تمنا می‌کرد.»

این نماینده مجلس تأکید کرد: نتوانسته‌ایم ظرفیت‌ها، مفاهیم و میراث فرهنگی خود را به‌درستی تدوین، بسته‌بندی و برای دانشگاه‌ها و جامعه عرضه کنیم. همین مسئله موجب انحراف در بسیاری از دروس و حوزه‌های فکری ما شده است. با این حال، بسیاری از هنرمندان به ویژه در این روزهای خاص به این نتیجه رسیده‌اند که پرداختن به هنر بومی، هویت تاریخی و ریشه‌های فرهنگی خودمان ـ و حتی فهم تجدد در قالب «تجدد ایرانی» ـ می‌تواند بزرگ‌ترین عامل رشد و تعالی جامعه باشد. شعر، حماسه، موسیقی، تئاتر و دیگر شاخه‌های هنری در فرهنگ ایرانی سرشار از نشانه‌های معنوی، عمیق و ارزشمند است.