نقد نشریه اتلتیک از مسکاتهای جام جهانی؛ جای شکرش باقیست اسم آنها را دونالد نگذاشتند!
به گزارش خبرگزاری آنا، از مسکاتهای رقابتهای جام جهانی 2026 رونمایی شد. برای این جام جهانی که برای نخستین بار به میزبانی سه کشور برگزار میشود، فقط یک مسکات وجود ندارد و سه مسکات معرفی شدهاند. میپل گوزن شمالی (کانادا)، زایو جگوار (مکزیک)، و کلاچ عقاب سرسفید (آمریکا). نیک میلر خبرنگار نشریه اتلیتک در همین راستا، متنی کنایه آمیز در نقد این سه مسکات منتشر کرده است که در ادامه میخوانید:
برگزارکنندگان جام جهانی، یعنی فیفا، با همان اغراق همیشگی خود، این رونمایی را جشنی جسورانه و مرزشکن، درست مانند خود مسابقات توصیف کردند. در بیانیهٔ رسمی فیفا، نقلقولی از اینفانتینو آمده که میگوید: تیم جام جهانی ۲۶ حالا بزرگتر شده و سرگرمکنندهتر. این نخستین باری نیست که یک جام جهانی سه مسکات دارد. مسابقات ۲۰۰۲ در ژاپن و کره جنوبی مسکاتهای آتو، کاز و نیک را داشت که دو تای آخر بازیکن بودند و اولی مربی آنها.
مسکات جام جهانی قطر ۲۰۲۲ لعیب نام داشت که معنایش بازیکن فوقالعاده ماهر است و قرار بود نسخهای انیمیشنی از یک پوشش سنتی عربی باشد اما در نهایت بیشتر شبیه یک روح سرگردان از آب درآمد که خب، کمی بدشانسی بود. با این حال، دستکم با سنت قدیمی مسکاتهای جام جهانی هماهنگ بود. سنتی که معمولا بر پایهٔ کلیشههای سادهسازیشده و گاه تقلیلگرایانهٔ ملی و فرهنگی ساخته میشوند و مدام روی مرزهای قابلقبول بودن حرکت میکنند.
برای این جام جهانی، کلاچ یک عقاب سرسفید آمریکایی است که طبق متنهای تبلیغاتی همیشگی و اغراقآمیز فیفا، تشنگی خاموشنشدنی برای ماجراجویی دارد و در زمین بیباک و بیرون از زمین الهامبخش است. اسم کلاچ بدون شک اسم خندهداری برای مسکات آمریکا است، مخصوصا برای کسانی از کشورهای خارج از آمریکا. این اسم نوعی فرهنگ ورزشی را تداعی میکند که خودش را بیش از حد جدی میگیرد. فرهنگی که حتی برای نامگذاری یک عقاب کارتونی انسانگونه هم باید سعی کند سلطهٔ آمریکایی را به رخ بکشد. فکر کردید همهچیز فقط برای سرگرمی است؟ اشتباه میکنید. این ماسکات باید کلاچ باشد، باید ببرد.
اسم آن انگار توسط پدری انتخاب شده که مربی تیم زیر ۱۲ سال است و مسابقات را بیش از حد جدی میگیرد. البته با توجه به همه چیزهایی که دربارهٔ این جام جهانی وجود دارد، همین که اسمش را دونالد نگذاشتهاند خودش جای شکر دارد و دستکم کمی خلاقیت در طراحی مسکات آمریکا دیده میشود. اینکه مسکات کانادا را میپل نامیدهاند، حس این را میدهد که کسی یادش رفته برایش اسم انتخاب کند، بعد در آخرین لحظه رفته صفحهٔ ویکیپدیای کانادا را باز کرده و یکی از اولین کلماتی را که دیده انتخاب کرده است.
میپل یک هنرمند عاشق استایل خیابانی، علاقهمند به موسیقی و دروازهبانی متعهد توصیف شده که از طریق خلاقیت، تابآوری و فردیت بیپرده هدف خود را پیدا کرده است. معمولا خلاقیت را با دروازهبانها مرتبط نمیدانیم اما شاید هدف این بوده که چنین کلیشههای آسیبزایی را بشکند. همهچیز حالوهوای سلام بچهها، منم مثل شما جوونم! دارد، مخصوصا آن بخش عاشق استایل خیابانی. چی؟ یعنی این گوزن قرار است با اسکیتبوردش برود گرافیتی خفن بکشد؟ خیلی رادیکال!
و بعد میرسیم به زایو، شخصیتی که از میان این سه تا، بیش از همه میتوان تصور کرد برای بچهها جذاب باشد. بخشی از آن به این دلیل است که جگوارها ذاتا حیوانات خفنی هستند و از میان این سه، زایو بیشتر از همه شبیه حیوان واقعیای است که قرار بوده نمایندهاش باشد. البته این یکی هم از حرفهای کلیشهای و بیمعنا بینصیب نمانده است: فیفا توضیح میدهد که نام زایو الهامگرفته از اتحاد، قدرت و شادی است اما دقیقا مشخص نمیکند چگونه یا چرا. همچنین ادعا میکند زایو نماد جشن فرهنگی و ارتباط» است و فرهنگ مکزیک را در آغوش میگیرد و همزمان با شور و اشتیاق مردم را فراتر از مرزها متحد میکند.
این مسکاتها برای کودکان ساخته شدهاند و اگر بتوان از طریق یک شخصیت کارتونی این پیام را به بچهها منتقل کرد که مردم میتوانند فراتر از مرزها با هم متحد شوند، و کسانی که آن سوی مرزها هستند لزوما ترسناک نیستند، بدون شک اتفاق خوبی است. همچنین جالب است که فیفا قرار است میپل، کلاچ و زایو را در بازی جدیدی به نام «FIFA Heroes» قرار دهد؛ اقدامی در ادامهٔ تلاش این سازمان برای به دست گرفتن کنترل بیشتر بر دنیای بازیهای ویدیوییاش، مخصوصاً بعد از آنکه طی دو سال اخیر نام و برند خود را از EA Sports پس گرفت.
مسکاتهای جام جهانی موجودات عجیبی هستند. برای بیشتر ما که بازیها را تماشا میکنیم، آنها فقط تصاویری هستند که در طول مسابقات بهصورت منفعلانه همهجا دیده میشوند اما احتمالا به محض پایان مسابقات تقریباً فورا فراموششان خواهیم کرد. شاید بچهها دوستشان داشته باشند اما فیفا کار سختی در پیش دارد تا این شخصیتها را در حافظهٔ جمعی ماندگار کند. کودکان معمولا دوست ندارند چیزی را صرفا چون به آنها گفته شده دوست داشته باشند. بنابراین میتوانید این شخصیتها را بیوقفه جلوی صورتشان بگیرید اما مگر اینکه واقعا چیز خاص و جذابی در آنها وجود داشته باشد، احتمال زیاد این است که بهمحض جمع شدن کاغذهای رنگی جشن فینال، همهچیز فراموش شود.
انتهای پیام/
