نظام آموزشی نیازمند بازنگری/ مدرسه میناب نماد یک نقطه عطف تاریخی است

به گزارش خبرگزاری آنا سجاد صدیقی، مسئول بسیج فرهنگیان کشور با حضور در مدرسه شجره طیبه میناب که در پی حمله دشمن آمریکایی ـ صهیونیستی، جمعی از دانش‌آموزان و معلمان آن به شهادت رسیدند و در دیدار و گفت‌و‌گو با خانواده‌های این شهدا، با اشاره به سنگینی این مصیبت، تأکید کرد: موضوع مدرسه، دانش‌آموز و معلم از آن جنس مسائلی است که درد آن برای ملت ایران عمیق‌تر و جان‌سوزتر از بسیاری از حوادث دیگر است.

وی با اشاره به گذشت حدود ۴۰ روز از این رخداد تلخ و مجموعه اتفاقات این بازه که از آن با عنوان جنگ رمضان یاد کرد، اظهار داشت: این مقطع تاریخی، ما را ناگزیر می‌کند بار دیگر روایت انقلاب اسلامی و به‌ویژه جایگاه مدرسه در این مسیر را با دقت و جدیت بیشتری بازخوانی کنیم. به گفته او، با گذشت ۴۷ سال از انقلاب اسلامی، هنوز نسبت میان مدرسه و مسئله انقلاب به‌درستی تعیین نشده و این یک خلأ جدی است.

مسئول بسیج فرهنگیان با توصیف تجربه این سال‌ها به‌عنوان ترکیبی از شکوه و عزت در کنار رنج و اشک، افزود: حماسه‌های ملت ایران در همین بستر شکل گرفته، اما امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازتعریف این مسیر در حوزه تعلیم و تربیت هستیم.

ظهور نسل جدید در میدان، مدرسه کجای این ماجراست؟

مسئول بسیج فرهنگیان با اشاره به حضور پررنگ کودکان و نوجوانان در اجتماعات و راهپیمایی‌های اخیر گفت: بچه‌های دهه هشتادی و نودی با تحلیل‌های دقیق، حضور فعال و حتی نقش‌آفرینی در هدایت اجتماعات، نشان دادند که نسلی متفاوت و آگاه در حال شکل‌گیری است.

وی افزود: این نسل با صراحت، مرزبندی روشنی با دشمنان دارد و با شور و شعور از هویت ملی و دینی خود دفاع می‌کند؛ اما سؤال اساسی این است که این سطح از آگاهی و این مرزبندی روشن، چه نسبتی با نظام رسمی تعلیم و تربیت دارد؟

به گفته او، اگر چنین ظرفیت‌هایی در جامعه شکل گرفته، باید بررسی شود که مدرسه ایرانی تا چه اندازه در شکل‌گیری این هویت نقش داشته و چرا این نسبت به‌صورت روشن در ساختار آموزشی دیده نمی‌شود.

وی تصریح کرد: ما هنوز در بسیاری از موضوعات نظام آموزشی در سطح تعارف باقی مانده‌ایم و تا زمانی که مسئله مدرسه را از عمق و ریشه حل نکنیم، نمی‌توانیم از اعتلای ایران سخن بگوییم.

صدیقی تأکید کرد: بازسازی فیزیکی مدارس به‌تنهایی پاسخ این فاجعه نیست و نباید تصور کرد که با ساخت یک ساختمان جدید و نام‌گذاری آن به نام شهدای میناب، وظیفه خود را انجام داده‌ایم. ساختن مدرسه پس از چنین حادثه‌ای باید متناسب با عمق این داغ و آرمان‌های از دست‌رفته باشد.

مطالبه‌ای فراتر از جبران مادی

وی با اشاره به گفت‌و‌گو با خانواده‌های شهدا خاطرنشان کرد: مطالبه این خانواده‌ها صرفاً جبران مالی یا دریافت حمایت‌های معمول نیست، بلکه آنها خواهان پاسخ‌های جدی درباره آینده کشور و نقش آموزش در آن هستند.

وی این مطالبه را نشانه یک خروش درونی برای تغییر مسیر دانست و گفت: باید صادقانه پرسید اگر چنین حوادثی تکرار شود، آیا نظام آموزشی ما تغییر خواهد کرد یا همچنان همان مسیر گذشته را ادامه می‌دهد؟

چالش نسبت مدرسه با هویت و آینده ایران

مسئول بسیج فرهنگیان با طرح این پرسش که آیا ایران پس از این جنگ همان ایران پیش از آن خواهد بود، افزود: اگر پاسخ منفی است، این تغییر باید در نظام تعلیم و تربیت نیز به‌طور جدی بازتاب پیدا کند.

صدیقی تصریح کرد: تحقق ایران مقتدر و باعزت، بدون تحقق مدرسه‌ای متناسب با این آرمان ممکن نیست و این تحول باید در عمق برنامه‌های درسی، روش‌های آموزشی و اهداف تربیتی شکل بگیرد.

نقد محتوای آموزشی و روایت تاریخ

وی با انتقاد از وضعیت فعلی محتوای آموزشی، به‌ویژه در دروس تاریخ، جغرافیا، علوم اجتماعی و هنوز و. گفت: روایت تاریخ در مدارس نتوانسته مسیر حرکت ملت ایران از دوران ضعف و وابستگی گذشته قاجار و پهلوی به سوی عزت و استقلال جمهوری اسلامی را به‌درستی تبیین کند و این مسئله در شکل‌گیری هویت نسل جدید بشدت اثرگذار بوده است.

وی افزود: در حالی که ایران در دوره‌هایی از این تاریخ معاصر دچار افول و شده، این واقعیت‌ها به صورت دقیق و اثرگذار برای دانش‌آموزان روایت نمی‌شود و در مقابل، تصویر روشنی از مسیر عزت و پیشرفت نیز ارائه نشده است.

وی همچنین با انتقاد از آموزش‌های غیر کاربردی تأکید کرد: آموزش باید به سمت درک جایگاه ایران در نظم نوین سیاسی، اقتصادی و فرهنگی جهان حرکت کند تا دانش‌آموزان بتوانند نقش خود را در آینده کشور درک کنند و این را نمی‌توان با آموزش شهروندی در علوم اجتماعی مدرن بجای زیست مؤمنانه جامعه ایرانی، محقق کرد.