چرا رژیم صهیونیستی جبهه لبنان را از آتش‌بس منطقه‌ای مستثنا می‌کند؟

یک تحلیل رسانه‌ای با اشاره به تشدید حملات رژیم صهیونیستی به لبنان پس از اعلام آتش‌بس میان ایران و آمریکا، این اقدام را نشانه «بن‌بست راهبردی» تل‌آویو دانست و تأکید کرد اسرائیل تلاش می‌کند با باز نگه داشتن جبهه لبنان، موازنه‌های سیاسی و نظامی پس از جنگ را به سود خود تغییر دهد.

به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از المیادین، پس از اعلام آتش‌بس میان تهران و واشنگتن و حرکت به سمت مذاکرات در اسلام‌آباد، در ابتدا چنین به نظر می‌رسید که منطقه به سمت آرامش کامل پیش می‌رود؛ اما موضع غیرمنتظره رژیم صهیونیستی مبنی بر مستثنی کردن جبهه لبنان از هرگونه ترتیبات آتش‌بس و حتی تشدید حملات در این جبهه، پرسش‌های جدی درباره اهداف واقعی تل‌آویو ایجاد کرده است.

این گزارش تأکید می‌کند که اصرار رژیم صهیونیستی بر خارج نگه داشتن لبنان از آتش‌بس، صرفاً یک تاکتیک میدانی یا جزئیات مذاکراتی نیست، بلکه بازتاب بن‌بست پیچیده‌ای در ساختار تصمیم‌گیری راهبردی اسرائیل است؛ بن‌بستی که در آن عوامل نظامی، سیاسی، منطقه‌ای و داخلی به‌طور هم‌زمان در هم تنیده شده‌اند.

بر اساس این تحلیل، در ظاهر تل‌آویو تلاش می‌کند آزادی عمل نظامی خود در جبهه لبنان را حفظ کند؛ جبهه‌ای که تصور می‌کرد پس از پایان جنگ قبلی در نوامبر ۲۰۲۴ مهار شده و امکان ادامه حملات دوره‌ای علیه لبنان بدون هزینه جدی وجود دارد.

اما در سطح عمیق‌تر، این رفتار نشان‌دهنده بحران اعتماد اسرائیل و شوک ناشی از توان حزب‌الله در بازسازی سریع قدرت نظامی خود است؛ موضوعی که در جریان جنگ اخیر بیش از پیش آشکار شد.

المیادین می‌نویسد تشدید حملات رژیم صهیونیستی به لبنان پس از آتش‌بس منطقه‌ای، بیانگر نگرانی فزاینده تل‌آویو از تثبیت دوباره معادله بازدارندگی حزب‌الله است؛ معادله‌ای که از زمان جنگ ۲۰۰۶ در برابر اسرائیل شکل گرفت و اکنون می‌تواند با پایان کامل درگیری‌ها بار دیگر تثبیت شود.

این گزارش چهار عامل اصلی را در پس اصرار اسرائیل بر تفکیک جبهه لبنان از آتش‌بس منطقه‌ای برمی‌شمارد:

نخست، تلاش تل‌آویو برای حفظ سطحی از تنش در منطقه و استفاده از جبهه لبنان به عنوان اهرم فشار در روند مذاکرات میان آمریکا و ایران، به‌ویژه در پرونده هسته‌ای.

دوم، بن‌بست داخلی در ساختار سیاسی اسرائیل؛ زیرا وعده‌های رهبران این رژیم درباره نابودی یا تضعیف کامل حزب‌الله و تأمین امنیت شهرک‌های شمالی فلسطین اشغالی تحقق نیافته و توقف جنگ بدون دستاورد ملموس می‌تواند به عنوان شکست سیاسی و نظامی تلقی شود.

سوم، استفاده از جبهه لبنان به عنوان ابزار فشار غیرمستقیم بر واشنگتن برای کسب امتیازات بیشتر در مذاکرات منطقه‌ای و امنیتی.

چهارم، تلاش برای جلوگیری از تثبیت مفهوم «وحدت میادین» در محور مقاومت؛ مفهومی که بر هماهنگی جبهه‌های مختلف منطقه در برابر اسرائیل تأکید دارد و تل‌آویو پس از حوادث هفتم اکتبر ۲۰۲۳ تلاش کرده آن را تضعیف کند.

در ادامه این تحلیل آمده است که مستثنی کردن لبنان از آتش‌بس در واقع بخشی از نبرد بر سر تعریف نتایج جنگ است. به گفته المیادین، گنجاندن لبنان در توافق آتش‌بس می‌تواند به معنای تثبیت موازنه قدرت جدیدی باشد که با روایت اسرائیل درباره «پیروزی قاطع» پس از جنگ‌های اخیر در تضاد است.

این رسانه در پایان تأکید می‌کند که سیاست فعلی تل‌آویو بیش از آنکه راه‌حلی برای بحران باشد، تلاشی برای مدیریت تنش و به تعویق انداختن لحظه پذیرش شکست است؛ رویکردی که می‌تواند به بنیامین نتانیاهو کمک کند تا اذعان به ناکامی در تغییر موازنه قدرت با حزب‌الله را تا پس از تحولات سیاسی و انتخاباتی در اسرائیل به تأخیر بیندازد.

انتهای پیام/

ارسال نظر