زیرساختها ایستادهاند؛ اراده ملی فعالان صنعتی برای پایداری اقتصاد در برابر تهدید آمریکایی- صهیونی
به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری آنا، هرگونه تهدید یا اقدام علیه زیرساختهای حیاتی، بنگاههای اقتصادی و مراکز تولیدی و صنعتی کشور اقدامی مردود و محکوم است که مستقیماً معیشت مردم، امنیت اقتصادی و روند توسعه ملی را هدف قرار میدهد. صنایع مادر، شبکههای انرژی، واحدهای تولیدی و شرکتهای بزرگ اقتصادی ستونهای اصلی حرکت اقتصاد کشور به شمار میروند و آسیب رساندن به این بخشها در واقع تلاش برای مختل کردن چرخه تولید، اشتغال و تأمین نیازهای اساسی جامعه است.
از این رو، هرگونه تهدید یا تعرض به این زیرساختها نهتنها اقدامی علیه یک مجموعه صنعتی یا اقتصادی، بلکه اقدامی علیه ثبات و رفاه عمومی تلقی میشود و ضرورت صیانت و حمایت از این مراکز راهبردی را بیش از پیش برجسته میکند.
حفظ و پایداری زیرساختهای حیاتی اقتصادی همواره یکی از ارکان اصلی اداره کشورها در شرایط عادی و بهویژه در دورههای بحران و تنشهای امنیتی محسوب میشود. تجربههای مختلف در اقتصاد ایران نشان میدهد که صنایع مادر و زیرساختی مانند شرکتهای فولادی، شبکه تولید و توزیع برق، تأسیسات آب و همچنین واحدهای بزرگ تولیدی و بنگاههای اقتصادی، نقشی تعیینکننده در استمرار فعالیتهای اقتصادی و حفظ ثبات اجتماعی دارند. این بخشها در واقع ستون فقرات اقتصاد به شمار میروند و هرگونه اختلال در عملکرد آنها میتواند زنجیرهای از پیامدهای اقتصادی، صنعتی و حتی معیشتی را به دنبال داشته باشد.
کارشناسان اقتصادی و صنعتی معتقدند که صنایع زیرساختی به دلیل نقش گستردهای که در تولید، اشتغال و تأمین نیازهای اساسی کشور دارند، همواره در کانون توجه و در برخی موارد هدف تهدیدهای بیرونی قرار میگیرند. زیرساختهایی مانند صنعت فولاد که سهم قابل توجهی در زنجیره ساختوساز، تولید تجهیزات صنعتی و صادرات غیرنفتی دارند، بهعنوان یکی از موتورهای محرک اقتصاد ملی شناخته میشوند. ایران طی سالهای اخیر با تولید دهها میلیون تن فولاد در سال توانسته جایگاه قابل توجهی در میان تولیدکنندگان بزرگ جهان به دست آورد و همین موضوع اهمیت راهبردی این صنعت را دوچندان کرده است.
در کنار آن شبکه انرژی کشور بهویژه صنعت برق و تأسیسات آبرسانی نیز از مهمترین ارکان پایداری اقتصادی محسوب میشوند. فعالیت بسیاری از صنایع بزرگ، شهرکهای صنعتی و حتی بخش خدمات به تأمین پایدار انرژی وابسته است و هرگونه اختلال در این حوزه میتواند به توقف خطوط تولید، کاهش بهرهوری و افزایش هزینههای اقتصادی منجر شود. به همین دلیل حفاظت از زیرساختهای انرژی در بسیاری از کشورها بهعنوان یکی از مؤلفههای اصلی امنیت ملی در نظر گرفته میشود.
در این میان برخی تحلیلگران معتقدند که دشمنان و رقبا در مواجهه با کشورهایی که در مسیر توسعه صنعتی و اقتصادی حرکت میکنند، تلاش میکنند نقاطی را هدف قرار دهند که بیشترین اثرگذاری را بر چرخه اقتصادی داشته باشد. صنایع مادر، شبکههای انرژی و مراکز تولیدی بزرگ از جمله بخشهایی هستند که در صورت آسیبدیدگی میتوانند آثار گستردهای بر زنجیره تولید و عرضه کالا و خدمات داشته باشند. با این حال تجربه سالهای اخیر نشان داده است که توان فنی، مدیریتی و ظرفیت بالای نیروی انسانی در کشور سبب شده بسیاری از این زیرساختها در برابر فشارها و تهدیدها مقاومت قابل توجهی از خود نشان دهند.
در برخی مناطق نیز در پی حوادث و آسیبهایی که به برخی تأسیسات و مراکز اقتصادی وارد شده، روند بازسازی و احیای فعالیتها با سرعت در دستور کار قرار گرفته است. گزارشها حاکی از آن است که فعالان صنعتی، مدیران واحدهای تولیدی و دستگاههای اجرایی با بسیج امکانات و استفاده از توان داخلی تلاش کردهاند روند بازگشت این مراکز به مدار تولید را تسریع کنند. در بسیاری از موارد، خطوط تولید در مدت کوتاهی مجدداً راهاندازی شده یا برنامههای تعمیر و بازسازی زیرساختها در حال اجراست.
فعالان بخش صنعت تأکید میکنند که تداوم فعالیت بنگاههای اقتصادی نهتنها برای حفظ اشتغال و تولید ضروری است، بلکه پیام روشنی از پایداری اقتصاد ملی در برابر فشارها به همراه دارد. به اعتقاد آنها، استمرار تولید در صنایع بزرگ و زیرساختی میتواند به تثبیت بازارها، تأمین نیازهای داخلی و حتی حفظ جایگاه صادراتی کشور کمک کند. به همین دلیل در شرایطی که برخی مراکز اقتصادی با آسیبهایی مواجه شدهاند، تمرکز اصلی مسئولان و مدیران صنعتی بر بازسازی سریع، تأمین تجهیزات مورد نیاز و جلوگیری از توقف طولانیمدت فعالیتها قرار گرفته است.
در همین راستا کارشناسان اقتصادی معتقدند که حفاظت از زیرساختهای حیاتی باید همزمان با توسعه و نوسازی این بخشها دنبال شود. سرمایهگذاری در ارتقای ایمنی صنعتی، تقویت شبکههای انرژی، افزایش تابآوری زیرساختها و استفاده از فناوریهای نوین از جمله اقداماتی است که میتواند پایداری این مراکز را در برابر تهدیدها و حوادث افزایش دهد. همچنین تقویت هماهنگی میان دستگاههای اجرایی، بخش خصوصی و نهادهای پشتیبان صنعتی میتواند روند بازسازی و تداوم فعالیتهای اقتصادی را تسهیل کند.
تجربههای اخیر نشان میدهد که زیرساختهای اقتصادی کشور نهتنها در تأمین نیازهای داخلی و ایجاد اشتغال نقش کلیدی دارند، بلکه بهعنوان نماد توانمندی صنعتی و اقتصادی نیز شناخته میشوند. از همین رو حفاظت از این مراکز، تقویت تابآوری آنها و تلاش برای بازگشت سریع واحدهای آسیبدیده به چرخه تولید، از مهمترین اولویتهایی است که میتواند استمرار فعالیتهای اقتصادی و ثبات در اداره کشور را تضمین کند.
انتهای پیام/
