پیشنهاد سردبیر
«خرمشهر ۴» بن‌بست‌شکن میز مذاکرات

تبیین دکترین هماهنگی سردار و سفیر در عصر جدید قدرت 

خط قرمز جدید برای داوطلبان شورا‌ها

چه کسانی از قطار انتخابات شورا‌ها پیاده می‌شوند؟

دستیابی دانشگاه تهران به فناوری بومی تصفیه پسماند بسیار خطرناک پالایشگاهی

پژوهشگران دانشگاه‌های تهران و علم و صنعت، در پژوهشی مشترک موفق به طراحی و توسعه فناوری بومی برای تصفیه «کاستیک مستعمل» شدند؛ پسماندی بسیار سمی و خورنده که از مهم‌ترین معضلات زیست‌محیطی صنایع نفت، گاز و پتروشیمی به شمار می‌رود.

به گزارش خبرگزاری آنا، علی پورخلیل، عضو هیأت علمی دانشکدگان علوم و فناوری‌های میان‌رشته‌ای دانشگاه تهران و مجری اصلی این طرح فناورانه، با اشاره به ماهیت خطرناک این پسماند توضیح گفت: کاستیک مستعمل در اثر شست‌شوی ترکیبات اسیدی مانند سولفید هیدروژن در پالایشگاه‌ها تولید می‌شود و به دلیل pH بسیار بالا و سمیت شدید، تصفیه آن همواره با چالش و هزینه‌ای بالا همراه بوده است.

وی در تشریح دستاورد این پژوهش گفت: در این طرح، یک فرآیند پیوسته و اقتصادی را برای خنثی‌سازی و تصفیه این پسماند طراحی و به مرحله صنعتی رساندیم. نوآوری اصلی ما در این است که برخلاف روش‌های متداول، نیاز به تبخیر و افزایش شدید شوری پساب ندارد و خروجی آن به گونه‌ای است که امکان تصفیه بیولوژیکی نهایی را فراهم می‌کند.

پورخلیل با بیان اینکه این فناوری به سطح آمادگی ۸ (TRL ۸) رسیده است، افزود: آزمون‌های عملکردی این سیستم با استفاده از نمونه‌های واقعی کاستیک مستعمل از چندین پالایشگاه از جمله پالایشگاه آبادان، با موفقیت انجام شده و نتایج مورد تأیید کارشناسان صنعتی قرار گرفته است.

وی با اشاره به اجرای موفقیت‌آمیز این طرح در صنعت از آمادگی بهره‌گیری فراگیر از این فناوری در صنایع مرتبط خبر داد و گفت: با حضور مدیران فنی پالایشگاه آبادان، عملیات تصفیه نمونه‌های واقعی با موفقیت انجام شد که منجر به انعقاد تفاهم‌نامه‌ای برای طراحی و اجرای واحد تصفیه در مقیاس صنعتی گردید.

پورخلیل در ادامه به مزایای رقابتی این فناوری اشاره کرد و افزود: این سیستم علاوه بر کاهش چشمگیر هزینه‌های مدیریت پسماند و رعایت کامل الزامات زیست‌محیطی، قابلیت نصب و راه‌اندازی در داخل پالایشگاه (On-site) را دارد که ریسک حمل و نقل این ماده خطرناک را از بین می‌برد.

وی در پایان درباره چشم‌انداز آتی این طرح گفت: در گام بعدی، توسعه واحد‌های با ظرفیت بالاتر و گسترش همکاری با سایر صنایع انرژی کشور در دستور کار است. این دستاورد، بستری مناسب برای صادرات فناوری و خدمات مهندسی به کشور‌های منطقه فراهم می‌کند و نمونه‌ای موفق از حل مسائل کلان صنعتی از طریق همکاری دانشگاه و بخش خصوصی است.

انتهای پیام/

ارسال نظر