حسن نیت ایران و زیاده‌خواهی آمریکا/ روایت تکراری یک چالش دیپلماتیک

به گزارش خبرگزاری آنا، تجربه دو دهه تعامل ایران و آمریکا نشان می‌دهد که مسئله اصلی، «مذاکره یا عدم مذاکره» نیست؛ بلکه اراده سیاسی آمریکا برای پایبندی به توافق همواره حلقه مفقوده بوده است. آخرین تحولات مربوط به مذاکرات پیش روی این روزهای ایران و آمریکا، بار دیگر این واقعیت را برجسته کرد که ایالات متحده، تحت تأثیر مستقیم رژیم صهیونیستی، حتی در شرایطی که ایران حسن نیت نشان می‌دهد، مسیر گفت‌و‌گو را به بن‌بست می‌کشاند.

بهانه‌گیری به‌جای دیپلماسی

به گزارش الجزیره، در این دور از مذاکرات که قرار بود روز جمعه برگزار شود، در حالی که ایران با هدف کاستن از تنش‌ها و تمرکز بر موضوع هسته‌ای، حسن نیت خود را باز هم نشان داد، واشنگتن با ادبیاتی تهدیدآمیز، گزینه «یا بپذیرید یا هیچ» را روی میز گذاشته است. این رویکرد، بیش از آنکه نشانه جدیت برای توافق باشد، بازتاب همان سیاست فشار و تحمیل است که پیش‌تر نیز بار‌ها شکست خورده است.

الجزیره در گزارش خود آورده است که اختلاف اصلی نه بر سر محل مذاکره، بلکه بر سر بی‌ثباتی مواضع آمریکا و تغییر مداوم روایت‌هاست؛ تغییری که ریشه در فشار جریان‌های جنگ‌طلب و لابی صهیونیستی دارد.

روزنامه‌ها و منابع صهیونیستی هم تایید کرده‌اند که آمریکا قصد داشته است علاوه بر موضوع هسته‌ای موضوعات دیگر از جمله اعمال محدودیت بر توانمندی دفاعی ایران را هم در این دور از مذاکرات بگنجاند. 

از برجام تا امروز؛ یک الگوی تکرارشونده

نگاهی به گذشته نشان می‌دهد این نخستین‌بار نیست که آمریکا در بزنگاه‌های حساس، مسیر دیپلماسی را منحرف می‌کند.

در برجام، ایران به تمامی تعهدات خود پایبند ماند، اما آمریکا با خروج یک‌جانبه، توافق را عملاً بی‌اثر کرد.

در جریان مذاکرات چند ماه پیش واشنگتن در میانه مذاکره دستور حمله رژیم صهیونیستی به ایران را صادر کرد.

امروز نیز، در حالی که ایران سیگنال روشنی از آمادگی برای گفت‌وگوی هدفمند ارسال کرده، آمریکا بار دیگر با زیاده‌خواهی و تهدید نظامی، فضای مذاکرات را مسموم می‌کند.

این تداوم رفتاری نشان می‌دهد که مشکل غرب، برنامه هسته‌ای ایران نیست؛ بلکه استقلال تصمیم‌گیری تهران است.

نقش‌آفرینی پنهان و آشکار رژیم صهیونیستی

تحلیلگران معتقدند هرگاه روزنه‌ای برای کاهش تنش میان ایران و آمریکا شکل می‌گیرد، رژیم صهیونیستی با فعال‌سازی شبکه نفوذ خود در واشنگتن، مسیر را تغییر می‌دهد.

اصرار آمریکا بر گنجاندن موضوعاتی فراتر از پرونده هسته‌ای، از جمله توان دفاعی ایران، دقیقاً همان خواسته‌ای است که تل‌آویو سال‌ها دنبال می‌کند؛ تضعیف مؤلفه‌های بازدارندگی ایران.

ایران و حسن نیت بدون ساده‌انگاری

جمهوری اسلامی بار‌ها اعلام کرده است که مذاکره را ابزار حل مسئله می‌داند، نه میدان فشار و تحقیر. پذیرش گفت‌وگو، تمرکز بر پرونده هسته‌ای و تأکید بر رفع تحریم‌ها، همگی نشانه‌های روشنی از حسن نیت تهران است؛ اما این حسن نیت، به‌معنای عبور از خطوط قرمز امنیتی و ملی نیست.

تهدید به «گزینه‌های دیگر» در حالی مطرح می‌شود که مقامات نظامی و امنیتی آمریکا به‌خوبی می‌دانند هرگونه اقدام خصمانه علیه ایران، نه کوتاه خواهد بود و نه کم‌هزینه.

فرجام سخن

آنچه امروز در صحنه دیپلماسی دیده می‌شود، ادامه همان سیاست فرسایشی غرب است؛ سیاستی که به‌جای توافق پایدار، بر افزایش هزینه‌ها، فشار روانی و امتیازگیری یک‌طرفه تکیه دارد.

اما تجربه برجام، جنگ ۱۲روزه و تحولات اخیر، یک پیام روشن دارد: تا زمانی که آمریکا از قلدرمآبی دست برندارد و به تعهدات خود پایبند نماند، بحران نه‌تنها حل نخواهد شد، بلکه عمیق‌تر نیز خواهد شد.