پیشنهاد سردبیر
سکوت در برابر ترور، فریاد برای استعفا؛ چرا رگ سلبریتی‌ها گزینشی می‌جنبد؟

واکاوی استاندارد‌های دوگانه در مواجهه با تهدیدات امنیت ملی 

کدام شیوه کالابرگ به نفع شماست؟

جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل 

آقای موسوی! دقیقاً کجای تاریخ ایستاده‌اید؟

از نخست‌وزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیه‌ای برای «هیچ»

06:10 14 / 11 /1401
وقتی صاحبان صنعت و شرکت‌ها در نمایشگاه‌های فناورانه حضور ندارند

تکنولوژی‌هایی که با بی‌‌توجهی به فناوران کهنه و قدیمی می‌شوند

مدیر یک واحد فناور، خواستار حضور صاحبان صنایع و شرکت‌ها در نمایشگاه‌های فناورانه شد و گفت: مدیران کارخانجات توجهی به نوآوران داخلی ندارند و با این وضعیت رفته رفته تکنولوژی فناوران و نوآوران کهنه و قدیمی می‌شود.

گروه استان‌های خبرگزاری آنا ـ حسین بوذری؛ حسین ترابی دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی داخلی، مؤسس و رئیس هیئت مدیره یک شرکت فناور، خالق محصولاتی فناورانه مانند «چسب پانسمان فوری دندان»، «پیام‌رسان خانگی»، «لباس سرباز» و ... بوده که توسط جمعی از مخترعان، نوآوران و فناوران تولید و به بازار عرضه شده است.

این شرکت سال ۱۳۸۵ با دانشگاه آزاد اسلامی در راستای تولید لباس سرباز و ساک هفت‌کاره همکاری کرد و دانشگاه متعهد شد که برای تجاری‌سازی روی نمونه لباس سرباز سرمایه‌گذاری و آن را به صورت ۵۰ به ۵۰ در نوآوری لحاظ کند.

همزمان با فعالیت شرکت‌های دانش‌بنیان، پارک‌های علم و فناوری و مراکز رشد، شرکت فناور «آراز دردژانه» هم در مرکز رشد واحدهای فناور دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان مستقر شد و فعالیت نوآورانه خود را آغاز کرد.

خبرنگار آنا در راستای بررسی موفقیت‌ها و فعالیت‌های این شرکت بخش دوم گفت‌و‌گو با حسین ترابی مؤسس، بنیانگذار و رئیس هیئت مدیره شرکت را منتشر می‌‌کند(بخش نخست و گزارش مربوط به محصولات فناور زنجانی را اینجا بخوانید) که در ادامه مشروح آن را می‌خوانیم.

آنا: از نظر شما نواقص و کمبود‌ها در راه تجاری‌سازی محصولات فناور چیست؟

ترابی: واحد یا هسته فناور در مرکز رشد مانند گیاهی است که تازه در حال جان گرفتن است و اگر حمایت لازم صورت نگیرد، موفق نخواهد شد و هر چیزی که نهال یا دانه را تبدیل به ریشه توانمند کند، ازجمله دون‌پاشی و آبیاری، قطعاً مفید است. شرکت فناور مانند نهالی است که اگر رسیدگی نشود از بین خواهد رفت؛ بنابراین با مناسبت‌های تقویمی، نامگذاری و اسم نمی‌توان محصولات فناورانه و نوآوری را به نتیجه رساند؛ بلکه نیاز به آزمون و خطا و تلاش دارد.

درباره کمبود‌ها و نواقص در حوزه فناوری و نوآوری و تجاری‌سازی هم که سال‌ها در حال کار هستیم، حرف‌های زیادی برای گفتن داریم. معتقدیم به شدت در حوزه سایت‌ها و شهرک‌های صنعتی ضعف داریم، در حالی که باید در سایت‌های شهرک‌های صنعتی مستقر باشیم.

پیشنهاد می‌کنم مسئولان، نمایشگاه‌های حوزه نوآوری (به‌عنوان مثال نانو) را راه‌اندازی کنند و فقط افراد متخصص این حوزه از نمایشگاه‌ها بازدید داشته باشند، در حالی که اغلب افراد عامه از این نمایشگاه‌ها بازدید می‌کنند و حتی شرکت‌هایی که از سوی دولت در چنین نمایشگاه‌هایی حضور یافته‌اند باید به نمایشگاه‌ها بیایند و محصولات را ببینند.

آنا: حضور شرکت‌ها در نمایشگاه‌های مرتبط با نوآوری، نوآوران و فناوران را برای کار پرانگیزه خواهد کرد؟

ترابی: دقیقاً. حضور افراد نوآور و فناور در نمایشگاه‌های نوآوری و فناوری قطعاً انگیزه آنان را برای کار روی محصولات فناور دوچندان خواهد کرد، از سویی باید صاحبان صنایع، شرکت‌ها و افرادی که نیاز به محصولات فناور دارند در نمایشگاه حضور داشته باشند.

تکنولوژی‌هایی که با بی‌‌توجهی به فناوران کهنه و قدیمی می‌شوند

نمایندگان شرکت‌ها مانند فولاد اصفهان، ذوب‌آهن، نیروگاه‌ها و ... باید در نمایشگاه‌ها حضور یابند و دولت این شرکت‌ها را مجاب کند که نمایندگان متبحر خود را به نمایشگاه اعزام کنند؛ بنابراین وقتی نمایندگان این شرکت‌ها به نمایشگاه آمدند با ارتباطات رودررو با فناوران و نوآوران می‌توانند ترتیب عقد قرارداد میان نوآوران با شرکت‌های دولتی را بدهند و در نتیجه کشور منتفع خواهد شد.

متأسفانه افرادی به نمایشگاه نوآوری و فناوری می‌آیند که فقط به بروشور بسنده می‌کنند و توضیحات را گوش نمی‌دهند، در حالی که باید نمایندگان شرکت‌ها و کارخانجات خروجی نمایشگاه‌های فناوری و نوآوری را به مدیران انتقال دهند تا این قشر مدیران با نوآوران ارتباط بگیرند. از طرفی این ارتباط وجود ندارد و مدیران کارخانجات فقط به سفر‌های خارجی بسنده کرده و محصولات خارجی را مدنظر قرار می‌دهند و توجهی به نوآوران داخلی ندارند و با این وضعیت در طولانی‌مدت هم کشور به پیشرفت نخواهد رسید و رفته رفته تکنولوژی فناوران و نوآوران کهنه و قدیمی می‌شود و این افراد ناامید شده و انگیزه‌شان را از دست می‌دهند و در نهایت خروجی نمایشگاه‌ها صفر خواهد شد.

اگر تمایل داریم اتفاق مناسبی رخ دهد، باید ارتباط مستقیمی با سرمایه‌گذاران و صاحبان شرکت‌ها برقرار کنیم تا فناوران و نوآورانی که استعداد و انگیزه لازم را دارند و توانمند شدند در این شرکت‌ها جذب و بورسیه شده و مغز‌ها خریداری شوند، اما متأسفانه در نمایشگاه این حالت را تاکنون ندیده‌ام.

**لباس پرستاری با قابلیت خنک‌کنندگی

آنا: برای رشد و شکوفایی مراکز رشد دانشگاه‌ها چه پیشنهادی دارید؟

ترابی: همه برای ایران هستیم، در حالی که وقتی در دانشگاه آزاد اسلامی به ایده اولیه دست پیدا کردیم باید قادر به ایجاد ارتباط با دانشگاه علوم پزشکی، اعضای هیئت علمی و آزمایشگاه‌ها باشیم، در حالی که دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی برای خود کار می‌کنند و ما برای خودمان و هرکس ساز خودش را می‌زند!

همواره در نامه‌نگاری با شرکت‌ها و صنایع خواستار ارتباط با آنان بودیم که به‌دلیل فرآیند طولانی امکانپذیر نبود و در نهایت ناامید شدیم.

آنا: آیا ایده‌ای داشتید که موفق به خلق آن نشده باشید؟

ترابی: در گذشته دفتری داشتم که در آن ایده طراحی می‌کردم، مانند طراحی هواپیما یا راکت‌هایی برای بارورکردن ابرها. از زمان طراحی این ایده ۱۵ سال گذشت و روسیه در این زمینه توانست کاری انجام دهد یا سایر طرح‌هایی که از سوی فناوران و نوآوران پیگیری و انجام می‌شود، بنابراین برخی کشور‌های خارجی خریدار ایده و فکر هستند؛ اما در کشورمان کمتر به ایده‌ها بها می‌دهند و در نهایت ایده‌ها در گذر زمان فراموش می‌شوند.

تکنولوژی‌هایی که با بی‌‌توجهی به فناوران کهنه و قدیمی می‌شوند

متأسفانه برخی مسئولان توجهی به ظرفیت‌های داخل ندارند و در نتیجه نخبگان حوزه فناوری ناامید می‌شوند و برخی از این نخبگان فکر رفتن به خارج به سرشان می‌زند.

برخی مراکز به فناوران نگاه ماکیاولیستی دارند

آنا: آیا حمایت لازم را از سوی دانشگاه و مراکز و نهاد‌های مربوط با مأموریت خود داشته‌اید و انتظارتان از مسئولان چیست؟

ترابی: شما شرکتی را دعوت کردید، به‌عنوان مثال در حوزه نظامی طرح مسئله کرده و عنوان می‌کنند در این نقطه مشکل و نیاز به بودجه داریم و لیست می‌فرستند و گروهی روی این مسئله کار کرده و به نتیجه می‌رسانند و در نهایت حقوقشان را می‌گیرند و این کار خوبی است.

برخی فناوران ایده و فکری دارند که نوآوری است، در حالی که ما هنور برای آن فکری نداریم، به جهان ارائه می‌کند و می‌توانید از سوی سفرا وارد شده و روی طرح سرمایه‌گذاری کرده و برای آن بازار ایجاد کنید.

مسئولان باید از ایده حمایت کنند تا تبدیل به محصول شود و برای فارغ‌التحصیلان اشتغال ایجاد کنند و حتی عنوان درسی برای آن انتخاب شود، اینگونه است که یک مجموعه نوآور راه‌افتاده و بازار خارجی و داخلی پیدا می‌کند.

هیچ‌کدام از این موارد اتفاق نمی‌افتد و ما هرزمان به نمایشگاه می‌رویم با غرفه‌داران تجدید دیدار می‌کنیم و دوباره چند ماه دیگر نوآوری و دستگاه‌ها و .. را می‌بریم و تقدیرنامه زیر بغل ما می‌دهند و در نهایت تا هفته پژوهش بعدی خدانگهدار.

آنا: بحران کرونا چه تأثیری در فعالیت شما داشت و آیا در زمینه مقابله با کرونا هم محصول یا خدماتی داشته‌اید؟

ترابی: در دوران کرونا پرستاران لباس‌هایی داشتند که در آن احساس گرما می‌کردند و برای مقابله با آن، طرحی را ارائه کردیم که از طریق فیلتر ماسک می‌توان از گرمای لباس جلوگیری و با قراردادن فیلتر ماسک در لباس این مشکل را برطرف کرد.

آنا: و سخن آخر....

ترابی: مشکلات در مسیر فناوران زیاد است. در مراکزی که برای پارک‌های علم و فناوری به وجود آمده، نگاه نامناسبی به محققان و فناوران وجود دارد، به‌عنوان مثال مراکزی که برای دانشجویان غیربومی طراحی شده، اکنون فضا‌های متروکه و بلااستفاده بوده، در حالی که باید به فناوران، نوآوران و مخترعانی که کار خلّاقانه انجام می‌دهند، مراکز در شأن آنان داده می‌شد و این نوعی بنگاه‌داری است.

با این بنگاه‌داری و اجاره فضا‌ها به دانشجویان، مخترعان و نوآوران، مبلغ آن از بیرون گران‌تر درمی‌آید؛ بنابراین این مراکز اجاره را دریافت و بابت قراردادی که بنگاه و دولت منعقد کرده، نوآوری آن شخص را وارد مجموعه خود می‌کنند و می‌گویند اگر فروش کردی، فلان درصد آن برای ماست.

این نگاه درست نیست و شرایطی را در اختیار فناوران قرار داده و بنگاه‌داری می‌کنند و فضا‌ها را پر کرده و بابت قرارداد اجاره هم دریافت و عنوان می‌کنند که اگر طرح شما در آینده به نتیجه رسید در سود آن شریک هستیم و در نهایت حمایتی هم صورت نمی‌گیرد.

فناوران و نوآوران مستقر در مراکز رشد ضریب هوشی بالاتری در مقایسه با سایران دارند و چنین نگاه توهین‌آمیزی را متوجه شده و احساس می‌کنند در حال فریب خوردن هستند. این نگاه‌ها و این شرایط، حمایت نیست و باید اصلاح شود.

انتهای پیام/

ارسال نظر