درس سازماندهی فجر برای پرسپولیس؛ چرا تغییرات تارتار راه به جایی نبرد؟

به گزارش خبرگزاری آنا، پرسپولیس در دوازدهمین دیدار خود در بیست‌وششمین دوره لیگ برتر، با نتیجه دو بر یک مقابل فجرسپاسی شکست خورد تا دومین باخت متوالی خود در خانه و مقابل هوادارانش را تجربه کند.

فجرسپاسی در شرایطی پا به این مسابقه گذاشت که با آرایش ۲-۴-۴، برخلاف پیش‌بینی‌ها، به دنبال دفاع فشرده و چندلایه نبود و در فاز هجومی نیز نمایش قابل توجهی ارائه کرد. شاگردان مهدی رجب‌زاده با آنالیز دقیق مهره‌های هجومی پرسپولیس، از جمله تیوی بیفوما، محمدمهدی محبی و علی علیپور، اجازه ندادند این بازیکنان از فضای لازم برای خلق موقعیت استفاده کنند.

فجری‌ها با استقرار منسجم در خطوط مختلف دفاع و هافبک و رعایت فاصله‌های طولی و عرضی، فضای بین خطوط دفاع و هافبک خود را به‌خوبی پوشش دادند. همین مسئله باعث شد هافبک‌ها و مهاجمان پرسپولیس نتوانند از فضاهای موجود برای طراحی حملات ترکیبی و ایجاد موقعیت استفاده کنند. نتیجه این سازماندهی دفاعی آن بود که پرسپولیس در نیمه نخست، به‌ندرت توانست در محوطه جریمه حریف صاحب توپ شود و موقعیت خطرناکی خلق کند.

یکی دیگر از نکات قابل توجه این مسابقه، غیبت محمد خدابنده‌لو در ترکیب پرسپولیس بود. پوریا لطیفی‌فر که جانشین او شده بود، نتوانست جای خالی این هافبک را پر کند. پرسپولیس در غیاب خدابنده‌لو از سرعت لازم در انتقال توپ برخوردار نبود و در طراحی حملات، پاس‌های عمقی و اجرای کارهای ترکیبی نیز با مشکل مواجه شد که ارتباط میان خط هافبک و خط حمله این تیم را تحت تأثیر قرار داد.

خط دفاع پرسپولیس که با زوج‌سازی‌ها، مثلث‌سازی‌ها و حرکات ترکیبی بازیکنان فجرسپاسی غافلگیر شده بود، نتوانست مقابل سبک بازی سیال حریف واکنش مناسبی نشان دهد. فجر با گردش مناسب توپ و اضافه شدن بازیکنان از خطوط عقب‌تر، بارها توانست با تعداد نفرات بالا به محوطه جریمه پرسپولیس نزدیک شود. این سبک بازی به‌گونه‌ای بود که حتی دو هافبک دفاعی فجرسپاسی، یعنی مسعود ریگی و احسان پهلوان که زوج خط میانی این تیم را تشکیل می‌دادند، بارها در کناره‌های زمین و محوطه جریمه پرسپولیس صاحب موقعیت شدند.

در گل اول فجرسپاسی، احسان پهلوان با یک حرکت انفرادی و در عمق دفاع پرسپولیس، در شرایطی که چهار بازیکن سرخ‌پوش مقابل یک مهاجم حریف حضور داشتند، با دریبل محمدمهدی زارع و سایر مدافعان، موفق شد دروازه پرسپولیس را باز کند. این گل به‌خوبی ضعف تمرکز مدافعان پرسپولیس را نشان داد.

چند دقیقه بعد نیز مسعود ریگی، دیگر هافبک دفاعی فجر، با استفاده از پاس عمقی هم‌تیمی خود در موقعیت گلزنی قرار گرفت که واکنش نیازمند مانع از گلزنی او شد تا دومین بازیکن سابق پرسپولیس نتواند دروازه تیم پیشین خود را باز کند. این روند در نیمه دوم نیز ادامه داشت و بازیکنان فجرسپاسی با ایجاد مثلث‌های هجومی و کارهای ترکیبی، در کناره‌های زمین برتری عددی ایجاد می‌کردند تا از این طریق به دروازه پرسپولیس نزدیک شوند.

موضوع دیگری که در این مسابقه به چشم آمد، اشتباهات فردی و سهل‌انگاری مدافعان پرسپولیس بود. در صحنه گل نخست فجر، با وجود برتری عددی مدافعان پرسپولیس، آن‌ها نتوانستند توپ را از پهلوان بگیرند و این بازیکن بدون مواجهه با فشار مؤثر، موفق به گلزنی شد.

دانیال ایری و محمدمهدی زارع که در دیدار مقابل نساجی عملکرد خوبی داشتند، در این مسابقه پر اشتباه ظاهر شدند و حتی در مهار بازیکنان حریف نیز با مشکلاتی مواجه بودند. در گل دوم فجرسپاسی نیز ضعف پوشش دفاعی پرسپولیس مشهود بود. احسان پهلوان که در این مسابقه در پست هافبک دفاعی بازی می‌کرد، در سمت راست خط دفاعی پرسپولیس صاحب توپ شد و با استفاده از فضای موجود، زمینه را برای گلزنی ابوالفضل موردی فراهم کرد. مهدی تیکدری که ذاتا بازیکن دفاعی نیست هم به دلیل راست‌پا بودن و چرخش بدن در سمت چپ پرسپولیس، در صحنه‌هایی جای خود را به خوبی پر نکرد.

مهدی تارتار در نیمه دوم برای تغییر شرایط مسابقه، امیرحسین محمودی را به جای پوریا لطیفی‌فر وارد زمین کرد و سیستم بازی پرسپولیس را به ۴-۴-۱-۴ تغییر داد تا تیمش با حضور نفرات بیشتر در فاز هجومی، شانس بیشتری برای بازگشت به مسابقه داشته باشد اما تغییرات سرمربی پرسپولیس راه به جایی نبرد و سرخ‌پوشان نتوانستند از موقعیت‌های محدود خود استفاده کنند. حتی فرصت‌هایی مانند ضربه ایگور سرگیف نیز به گل تبدیل نشد تا تلاش پرسپولیس برای جبران نتیجه بی‌ثمر بماند.

نکته قابل توجه اینکه پرسپولیس که از نظر آماری یکی از بهترین تیم‌های لیگ در زمینه خلق امید گل محسوب می‌شود، در این مسابقه نیز امید گل بیشتری نسبت به حریف داشت اما نتوانست موقعیت‌های خود را با دقت کافی به ضربه‌های مؤثر و گل تبدیل کند. فجرسپاسی با استفاده بهتر از فرصت‌ها و بهره‌گیری از ضعف‌های دفاعی میزبان، سه امتیاز ارزشمند این مسابقه را به دست آورد.

حال پرسپولیس پس از تجربه دومین شکست متوالی، در شرایطی به تعطیلات فیفادی می‌رود که مصدومیت بازیکنان تأثیرگذاری مانند محمدحسین کنعانی‌زادگان و محمد خدابنده‌لو نیز به مشکلات این تیم اضافه شده است. تعطیلات حدوداً دو هفته‌ای فیفادی می‌تواند فرصت مناسبی برای کادرفنی پرسپولیس باشد تا با بررسی اشتباهات اخیر، نقاط ضعف تیم در فاز دفاعی و هجومی را برطرف کند و بار دیگر اعتماد از دست رفته هواداران را جلب کند.

البته مسیر پیش‌روی سرخ‌پوشان چندان هموار نیست. پرسپولیس در ادامه مسابقات باید مقابل تیم‌هایی همچون پیکان، آلومینیوم، چادرملو، سپاهان و گل‌گهر قرار بگیرد که با توجه به شرایط فعلی این تیم، اهمیت زیادی در تعیین وضعیت سرخ‌پوشان در ادامه فصل خواهند داشت.

حالا پرسش اصلی این است که آیا تارتار می‌تواند از فرصت فیفادی برای بازسازی تیمش استفاده کند یا مشکلاتی که در دو شکست اخیر نمایان شده، در بازی‌های دشوار پیش‌رو نیز گریبان پرسپولیس را خواهد گرفت؟