رئیس ستاد اربعین دانشگاه آزاد اسلامی خبر داد
یوسفی: نخستین مربی لژیونر سپک تاکرای ایران هستم/ امکانات ما از دانشمان عقبتر است
حمیدرضا نقیبی- محمدحسین یوسفی در گفتوگو با خبرنگار آنا درباره سوابق خود در سپک تاکرا اظهار داشت: از سال ۱۳۸۲ در رشته سپکتاکرا فعالیت میکنم و به عنوان یکی از قدیمیترین مربیان این رشته شناخته میشوم. نخستین سرمربی تیم ملی سپکتاکرا ایران بودم و در سالهای ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ هدایت تیم ملی را در مسابقات جهانی بر عهده داشتم. در مدت ۲۲ سال فعالیت در این رشته، مسئولیتهای مختلفی از جمله مسئول کمیته آموزش انجمن هستم، عضویت در کمیته فنی و هدایت تیمهای ملی را بر عهده داشتهام. آخرین موفقیت من نیز کسب مدال طلای دیویژن یک جام جهانی ۲۰۲۴ مالزی با تیم ملی ایران بود.
وی درباره حضورش در تیم ملی عراق گفت: سال گذشته برای مدت کوتاهی به عراق رفتم و به عنوان مدرس آموزشی فعالیت کردم. با حمایت آقایان فولادی و زارع این همکاری شکل گرفت. پس از آن، مسئولان سپکتاکرای عراق با توجه به شناختی که از عملکردم داشتند، برای مسابقات جهانی امسال که در بانکوک تایلند برگزار میشود از من دعوت کردند و اکنون به عنوان سرمربی تیمهای ملی مردان و زنان عراق فعالیت میکنم.
یوسفی درباره جایگاه سپکتاکرای ایران در جهان اظهار کرد: اگر واقعبینانه نگاه کنیم، ایران اکنون جزو ۱۲ تیم برتر دنیاست، اما هنوز با ۸ تیم برتر فاصله داریم. تیمهایی مانند تایلند، مالزی، اندونزی، هند، کرهجنوبی، ژاپن، ویتنام و میانمار سالهاست با برنامهریزی بهتر و امکانات بیشتر فعالیت میکنند. ما در سالهای گذشته مدالهای مختلفی در دیویژن یک، بازیهای ساحلی آسیا، مسابقات ماکائو، جام جهانی و همچنین رقابتهای زیر ۲۱ سال کسب کردهایم، اما برای رسیدن به سطح نخست دنیا نیازمند حمایت و برنامهریزی بیشتری هستیم. بهترین عملکرد ما در سال ۲۰۱۴ بود.
وی در خصوص شرایط تیمهای ملی برای بازیهای آسیایی ناگویا عنوان کرد: سطح فنی سپک تاکرای ایران خوب است اما باید بهتر از این شویم. سال گذشته اردوها را خیلی خوب و حدود ۹ ماه قبل از مسابقات آغاز کردیم، اما با اتفاقاتی که رخ داد و وقفهای که در اردوها ایجاد شد، روند آمادهسازی تیمها آسیب دید. این موضوع در جام جهانی مالزی هم کاملاً مشهود بود و حتی نتوانستیم از مرحله گروهی صعود کنیم.
این مربی باسابقه درباره شانس مدالآوری ایران در بازیهای آسیایی گفت: واقعبینانه اگر بخواهم صحبت کنم، در بخش مردان شانس مدال نداشتیم، اما در بخش بانوان اگر اردوها به صورت منظم ادامه پیدا میکرد و قرعه مناسبی نصیب تیم میشد، حدود ۵۰ درصد شانس کسب مدال وجود داشت. بانوان ایران قرار بود برای نخستین بار در این رقابتها حاضر شوند و این حضور علاوه بر کسب تجربه، میتوانست زمینهساز موفقیتهای آینده باشد.
یوسفی درباره جدایی خود از تیم ملی بانوان ایران نیز اظهار داشت: در یکی دو اردوی نخست به عنوان مدیر فنی و مشاور در کنار تیم بودم، اما پس از آن اعلام شد که معاونت ورزش بانوان وزارت ورزش با حضور مربیان مرد در تیم ملی بانوان موافقت نکرده و مجوز حضور من در اردوهای دوم، سوم و چهارم صادر نشد. سه اردو برگزار شد، اما اجازه حضور نداشتم و به همین دلیل استعفا دادم. برای من جای سؤال دارد که چرا در برخی رشتهها مانند کبدی یا سایر رشتهها از مربیان مرد در تیمهای بانوان استفاده میشود، اما در سپکتاکرا چنین مجوزی صادر نشد. دلیل آن را نمیدانم و پاسخ این موضوع را باید مسئولان وزارت ورزش بدهند.
وی درباره حضورش روی نیمکت تیم ملی عراق در جام جهانی گفت: نخستین مربی لژیونر سپکتاکرای ایران هستم که در یک تورنمنت جام جهانی هدایت تیم ملی یک کشور دیگر را بر عهده گرفتهام. امیدوارم این اتفاق راه را برای حضور سایر مربیان و حتی بازیکنان ایرانی در کشورهای دیگر هموار کند.
یوسفی با اشاره به مشکلات زیرساختی سپکتاکرای ایران خاطرنشان کرد: از نظر دانش فنی چیزی کمتر از کشورهای مطرح دنیا نداریم، اما امکانات ما بسیار محدود است. امکانات ما از دانشمان عقبتر است. هنوز بعد از بیش از دو دهه یک زمین استاندارد سپک تاکرا در اختیار نداریم و در تمرینات تیم ملی تنها حدود ۲۰ توپ استفاده میشود، در حالی که تیمهای بزرگ دنیا با بیش از ۱۰۰ توپ تمرین میکنند. همچنین در بخش بدنسازی نیز نیاز به توجه جدی داریم. اگر امکانات فراهم شود و از همین امروز برای بازیهای آسیایی ۲۰۳۰ قطر برنامهریزی کنیم، قطعاً میتوانیم به مدال برسیم. در پایان هم از آقای زارع و بهویژه آقای فولادی که همواره حامی سپکتاکرا، مربیان و ورزشکاران بودهاند، تشکر میکنم.
انتهای پیام/
