درباره «قطار در اتاق»/ عشق چگونه قربانی میشود؟
گروه فرهنگ خبرگزاری آنا، محمد حیدریپورـ انیمیشن کوتاه «قطار در اتاق» در فضایی که اغلب آثار کوتاه انیمیشن تنفس میکنند، جاری نیست. کارگردان با نگاهی هوشمندانه مضمون جهان شمول و همیشگی دردسرهای خلق هنری را روایت کرده است. فیلم او همزمان دو جهان را به تماشا میگذارد، آنچه در فیلم سیاه و سفید میبینیم و نمایش یک عشق و یک رابطه است، و آنچه در اتاق فیلمساز جاریست. یک رابطه رو به فراموشی.
«قطار در اتاق» با آنکه در فضایی محدود روایت میشود، اما تنوع بصری دارد، رفت و برگشتهای زمانی، جهان فیلم را رنگارنگ و متنوع کرده و تعلیق جاری در آن را بیشتر کرده. تماشاگر با یک «فیلم در فیلم» جذاب روبروست، و خیلی زود متوجه میشود که پایان فیلم اصلی که ماجرای زندگی شخصی هنرمند است، احتمالا پایان خوش ندارد. اما این که رضا ارژنگی، چطور این مسیر را طراحی کرده و پیش برده، مهم است و باعث میشود تماشاگر چشم از «قطار در اتاق» برندارد.
آنها که تماشاگر فیلمهای کوتاه (انیمیشن و داستانی) هستند میدانند که فیلم کوتاه اغلب و برای بسیاری از فیلمسازان، فضایی است تا درباره مضامین ظاهرا بزرگ و مهم صحبت کنند، جهانی پر از نماد و اشاره که گاه، آنقدر درگیر فرم باقی میماند که برای مخاطب جذاب نیست وارتباط با او را از دست میدهد. اما آنچه ارژنگی در این انیمیشن کوتاه انجام داده، وفاداری به سینما، قصه گویی و جذب تماشاگر است. فیلم او بدون این که بخواهد تظاهر کند، از مسئله بزرگی صحبت میکند و آن حل شدن خالق در خلق هنریست، فیلمساز بدون آنکه بخواهد جهان بیرون را از دست میدهد تا به تخیل خود، امکان پرواز بدهد. سالها پیش بهرام توکلی در فیلم «پرسه در مه» همین مضمون را به شکلی دیگر روایت کرده بود. آهنگساز جوان فیلم توکلی، در پروسه خلق ملودی و موسیقی آنچنان از خود فاصله میگرفت که عشق و همسرش را از یاد میبرد، توکلی جنون یک نابغه برای خلق و ساخت آهنگ را به بهترین شکل نمایش داده بود. چیزی که رضا ارژنگی در انیمیشن کوتاه «قطار در اتاق» با تلخی کمتر، بیان کرده است.
انیمیشن کوتاه «قطار در اتاق» تولید مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی است.
انتهای پیام/
