نیویورک تایمز: ماجراجویی ترامپ در ایران ادامه ناکامی رؤسای‌ جمهور پیشین آمریکا است

روزنامه نیویورک تایمز در تحلیلی با اشاره به شکست‌های نظامی و مداخلات ناموفق آمریکا در دو دهه گذشته نوشت که ورود دونالد ترامپ به جنگ با ایران، نمایانگر بازگشتی پرهزینه به همان رویکردهای گذشته است؛ رویکردی که به گفته این رسانه، نه تنها هزینه‌های سنگینی بر واشنگتن تحمیل کرده، بلکه بازدارندگی آمریکا در برابر رقبای جهانی را نیز تضعیف کرده است.

به گزارش خبرگزاری آنا، روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی تحلیلی با مرور سابقه طولانی شکست‌های نظامی آمریکا، از جمله حمله ۲۰۰۳ به عراق، مداخله در لیبی، جنگ ۲۰ ساله در افغانستان و «ناکامی واشنگتن در مهار ایران»، نوشت که ماجراجویی اخیر دولت ترامپ در ایران «تکراری از الگو‌های شکست‌خورده گذشته» است.

به گزارش این روزنامه، برخلاف دوره نخست ریاست‌جمهوری ترامپ که به‌گفته نویسندگان گزارش «دارای جاه‌طلبی‌های محدودتر» بود، اقدام اخیر او علیه ایران «بازگشتی آشکار» به سیاست‌های روسای جمهور پیشین ایالات متحده به شمار می‌رود.

نیویورک تایمز می‌افزاید: ترامپ از یک‌سو وعده کاهش هزینه‌های خارجی آمریکا را داده بود، اما از سوی دیگر با ورود به جنگ ایران، امواجی از هزینه‌های جدید از جمله «۲۸ میلیارد دلار بار مالی مستقیم» و بحرانی جهانی در تنگه هرمز ایجاد کرد. در بخش دیگری از این تحلیل آمده است که آمریکا نه قادر است «به‌طور کامل» از این وضعیت خارج شود و نه امکان «پیروزی قاطع» دارد؛ موضوعی که به تعبیر گزارش، اقدام ترامپ را به حرکتی «مخرب‌تر از سیاست‌های یکجانبه‌گرایانه جورج بوش پسر یا ناهماهنگی‌های دیپلماتیک جو بایدن» تبدیل کرده است.

بر اساس این گزارش، چین و روسیه «بزرگ‌ترین برندگان» جنگ آمریکا با ایران معرفی شده‌اند، زیرا این درگیری موجب فرسایش توان نظامی واشنگتن و کاهش نفوذ منطقه‌ای آن شده و به‌طور قابل توجهی «بازدارندگی آمریکا در قبال تایوان و اوکراین» را تضعیف کرده است.

نیویورک تایمز در پایان، با اشاره به احتمال دستیابی تهران و واشنگتن به توافقی برای پایان جنگ نوشت: اگر آتش‌بس احتمالی – که از نگاه کاخ سفید «نامطلوب» توصیف می‌شود – باعث شود رئیس‌جمهور آمریکا از مواضع اخیرش فاصله گرفته و به رویکرد محتاطانه‌تر دوره نخست ریاست‌جمهوری خود بازگردد، یعنی دوره‌ای که خاورمیانه را «منطقه‌ای از مشکلات قابل مدیریت، اما حل‌نشدنی» می‌دانست، آن‌گاه شاید بتوان گفت که «فرایند افول آمریکا» تا حدی به تعویق افتاده است.

انتهای پیام/

ارسال نظر