افزایش مقاومت جهانی در برابر فشارهای واشنگتن

وب‌سایت پولیتیکو گزارش داد که دولت آمریکا با رشد تعداد بازیگرانی مواجه شده است که در برابر سیاست‌های فشار و اجبار واشنگتن مقاومت نشان می‌دهند.

به گزارش خبرگزاری آنا به نق از پولیتیکو، دولت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با شرایطی روبه‌رو شده است که در آن شمار فزاینده‌ای از بازیگران بین‌المللی از پذیرش فشار‌های واشنگتن خودداری می‌کنند. این وب‌سایت می‌نویسد تحولات ژئوپلیتیک اخیر نشان می‌دهد که رویکرد تقابلی دولت آمریکا در سیاست خارجی، در موارد مختلف با واکنش منفی کشور‌ها مواجه شده است.

طبق این گزارش، دولت ترامپ طی ماه‌های گذشته سیاستی تهاجمی را در برابر متحدان و رقبا اتخاذ کرده و از ابزار‌هایی مانند تعرفه‌ها، تهدید‌ها و فشار‌های سیاسی و اقتصادی برای کسب امتیاز استفاده کرده است.

پولیتیکو در ادامه سه نمونه را به‌عنوان «نماد‌های مقاومت» ذکر می‌کند:

  • ایران که به‌گفته این رسانه از مذاکرات با واشنگتن خارج شده و شرایط آمریکا را نپذیرفته است.
  • مجارستان که در آن، رأی‌دهندگان نخست‌وزیر پیشین ویکتور اوربان ـ توصیف‌شده توسط پولیتیکو به‌عنوان یکی از متحدان ترامپ ـ را در انتخابات کنار گذاشتند.
  • واتیکان؛ جایی که به نوشته این وب‌سایت، پاپ لئو چهاردهم اعلام کرده از سیاست‌های دولت آمریکا واهمه ندارد.

این رسانه آمریکایی این موارد را نشانه‌ای از افزایش تمایل بازیگران بین‌المللی به استقلال تصمیم‌گیری و کاهش تمایل به همراهی با فشار‌های آمریکا ارزیابی می‌کند. پولیتیکو به نقل از کارشناسانی از جمله ریچارد هاس، رئیس سابق شورای روابط خارجی، می‌گوید که سیاست «فشار و اجبار» واشنگتن از نظر این تحلیلگران به نتایج مورد انتظار نرسیده است.

در بخش دیگری از گزارش، پولیتیکو می‌نویسد که تهدید‌های مکرر در برخی موارد موجب افزایش تنش شده و کشور‌ها را به سمت کاهش وابستگی به واشنگتن سوق داده است. برای نمونه، بحث درباره الحاق جزیره گرینلند واکنش منفی کشور‌های اروپایی را برانگیخته و تلاش‌ها برای تقویت استقلال امنیتی اروپا از آمریکا از طریق ناتو را تشدید کرده است.

به نوشته پولیتیکو، سیاست‌های اقتصادی آمریکا و اعمال تعرفه‌ها نیز برخی کشور‌ها را به سمت تنوع‌بخشی به روابط تجاری هدایت کرده و به‌تدریج وابستگی آنها به بازار آمریکا را کاهش می‌دهد.

این وب‌سایت در پایان نتیجه‌گیری می‌کند که جهان در حال حرکت به‌سوی وضعیتی است که آن را «عصر پسا-هژمونی آمریکا» توصیف کرده؛ دوره‌ای که در آن واشنگتن همچنان یک قدرت بزرگ خواهد بود، اما برای پیشبرد اهداف خود ناچار است بیشتر بر مذاکره و اقناع تکیه کند.

انتهای پیام/

ارسال نظر