مذاکرات بازی فریب بود / تعیین آستانه جنگ، گره اصلی تقابل جدید
به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری آنا، صبح شنبه ۹ اسفند، ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی برای دومین بار طی ۱۰ ماه گذشته دست به اقدام نظامی علیه جمهوری اسلامی ایران زدند. این عملیات با حمله به قلب تهران آغاز شد و در مدت کوتاهی به برخی دیگر از شهرها گسترش یافت.
در پی این تجاوز آشکار که به شهادت آیتالله خامنهای رهبر معظم انقلاب و جمعی از فرماندهان نظامی منجر شد، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران ـ آنگونه که از پیش اعلام شده بود ـ علاوه بر هدف قرار دادن سرزمینهای اشغالی، پایگاهها و داراییهای آمریکا در منطقه را نیز مورد حملات متقابل قرار دادند.
ایران پیشتر هشدار داده بود که در صورت هرگونه تعرض به تمامیت ارضی و حاکمیت ملی، دامنه درگیریها محدود نخواهد ماند و میتواند به سطح منطقهای کشیده شود.
در همین زمینه، خبرنگار آنا گفتوگویی با «کیومرث یزدانپناه» استاد جغرافیای سیاسی و عضو هیأت علمی دانشگاه تهران، انجام داده است که در ادامه میخوانید.
مذاکرات؛ دستاویز عملیات و یک بازی فریب
یزدانپناه بیان کرد: تمام پروسه مربوط به مذاکرات، صرفاً دستاویزی برای تکمیل فرایند عملیات نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران بود بسیاری از ابعاد این قضایا چه به لحاظ تاکتیکی و چه بر اساس مرسومات حاکم بر مذاکرات در نظام بینالملل نشان میداد که این مذاکره به هیچ عنوان رنگ و بوی جدیت برای توافق ندارد.
وی بابیان اینکه دلایل این مسئله روشن است گفت: آمریکاییها با فشار لابی صهیونیستی و اسرائیل برای تغییر نظام سیاسی ایران خیالپردازی میکنند و اکنون نیز این هدف را علنی کردهاند.
وی افزود:، این موضوع یک پروژه کوتاهمدت نبوده بلکه فرایندی زمانمند است که متناسب با تحولات پیش رفته و به این نقطه رسیده است. آنچه جریان داشت استمرار یک بازی تاکتیکی و «بازی فریب» برای خرید زمان بود تا در موعد مقرر حمله انجام شود.
تعیین آستانههای جنگ و محاسبات دو سویه
این استاد دانشگاه با تأکید بر اهمیت تعیین آستانههای جنگ گفت: یکی از نکات کلیدی در این درگیری، سطحی است که هر یک از طرفین برای تحمل هزینهها تعریف میکنند. کشوری مانند آمریکا زمانی به تداوم جنگ تمایل دارد که مطمئن باشد منافع ملیاش در محیط جدید درگیری حفظ میشود و حتی میتواند از این فضا امتیاز بیشتری کسب کند.
وی تصریح کرد: اگر منافع آمریکا یا جان سربازانش به خطر جدی بیفتد، تصمیم دیگری اتخاذ خواهد شد و ممکن است فضا به سمت خاتمه درگیری و آتشبس هدایت شود؛ اما در غیر این صورت، احتمال ادامهدار شدن جنگ وجود دارد.
دیپلماسی در میانه جنگ؛ وظیفه ذاتی وزارت خارجه
یزدانپناه درباره موضع وزارت خارجه مبنی بر اینکه دفاع مشروع حق ذاتی ایران است و در عین حال از تلاش کشورهای منطقه برای وادار کردن متجاوزان به توقف درگیری استقبال میشود، گفت: این موضعگیری در چارچوب وظایف ذاتی دستگاه دیپلماسی تعریف میشود.
وی با اشاره به تجربه جنگ ایران و عراق یادآور شد: حتی در شرایط جنگ تمامعیار نیز مسیر رایزنیهای بینالمللی ادامه داشت تا زمینه پایان درگیری فراهم شود.
یزدانپناه همچنین درباره مواضع دونالد ترامپ هشدار میدهد: باید اظهارات او را با در نظر گرفتن منطق معکوس تحلیل کرد.بر همین مبنا، بر خلاف اظهارنظر اولیه معاون رئیسجمهور آمریکا مبنی بر عدم تمایل ترامپ به طولانی شدن اقدام نظامی، ماهیت این جنگ و اراده طرفین نشان میدهد احتمال حرکت به سمت یک درگیری طولانیمدت و حتی جهانی وجود دارد، مگر آنکه محاسبات مربوط به منافع و هزینهها تغییر کند.
تنگه هرمز و جنگ نامتقارن؛ میدان پیچیده تقابل
استاد جغرافیای سیاسی درباره تهدیدهای مطرحشده پیرامون نیروی دریایی ایران، بخشی از فضا را در چارچوب رجزخوانی و جنگ تبلیغاتی دانست و گفت: در جنگهای ترکیبی و هوشمند امروز، همزمان با شلیک موشک، شلیکهای رسانهای و گفتمانی نیز انجام میشود تا تمرکز طرف مقابل برهم بخورد.
یزدانپناه تأکید کرد: تجربه درگیریهای گذشته در خلیجفارس نشان داده ایران در جنگهای خطی و نامتقارنِ سرعتی و شدید تخریبی توانمندی بالایی دارد و تنگه هرمز یک میدان راهبردی برای ایران محسوب میشود.
وی همچنین به امکان متشنج شدن بابالمندب اشاره کرد و گفت: طرف مقابل این ظرفیتها را درک میکند و به آنها آگاه است.
در نهایت، وی تصریح کرد: باید دید روند محاسبات دو سویه این جنگ به کدام سمت خواهد رفت؛ آیا این اقدام صرفاً یک ضربه برای تحمیل خواستهها بوده یا هدف اعلامشده تغییر نظام حاکم در ایران بهصورت جدی دنبال میشود. که برای تحلیل دقیقتر باید تحولات روزهای آینده را با دقت رصد کرد.
انتهای پیام/
