واکاوی استانداردهای دوگانه در مواجهه با تهدیدات امنیت ملی
جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل
از نخستوزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیهای برای «هیچ»
اخبار جدید از جابجایی در مرکز روابط عمومی وزارت ارشاد؛ «حدادی» حکم میگیرد؟!
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، در محافل رسانهای و فرهنگی، زمزمههایی به گوش میرسد که از احتمال تغییر در مدیریت مرکز روابط عمومی و اطلاعرسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی حکایت دارد. بر اساس این شنیدهها، نیکنام حسینپور که از مهرماه سال گذشته ریاست این مرکز را برعهده گرفته، ممکن است در آیندهای نهچندان دور جای خود را به فرد دیگری بدهد. هرچند این گمانهزنیها هنوز بهصورت رسمی تأیید یا تکذیب نشدهاند، اما طرح چنین اخباری نشان میدهد که فضای مدیریتی این بخش همچنان در حال تحول و بازتعریف است.
عملکرد حسینپور در بیش از یک سال گذشته، طبیعتاً میتواند موضوع بررسیها و ارزیابیهای دقیقتری قرار گیرد؛ ارزیابیهایی که نیازمند نگاهی جامعتر به سیاستهای ارتباطی وزارت ارشاد، نوع تعامل با رسانهها و همچنین مواجهه با مسائل فرهنگی روز است. با این حال، در شرایط کنونی، آنچه بیش از گذشته توجهها را به خود جلب کرده، نامهایی است که به عنوان گزینههای احتمالی جانشینی او مطرح میشوند.
در این میان، نام «محسن حدادی» بیش از دیگران شنیده میشود؛ مدیری که به گفته برخی منابع، از شانس بالایی برای تصدی این مسئولیت برخوردار است. حدادی پیشتر و در بهمنماه سال ۱۳۹۸، در دوره وزارت سیدعباس صالحی، به عنوان مدیرکل دفتر تبلیغات و اطلاعرسانی وزارت ارشاد فعالیت میکرد و پس از پایان آن دولت، در جایگاه مشاور با پلتفرمهای فعال در حوزه شبکه نمایش خانگی همکاری داشت.
گزینهای با سابقه اجرایی و رسانهای
محسن حدادی از جمله مدیرانی است که سابقه فعالیت او هم در ساختار رسمی وزارت ارشاد و هم در فضای رسانهای و پلتفرمهای نوین (فیلیمو) قابل توجه است. همین پیشینه دوگانه باعث شده نگاهها به حضور احتمالی او در مرکز روابط عمومی ارشاد، با تحلیلها و برداشتهای متفاوتی همراه باشد. برخی این سابقه را یک امتیاز میدانند و معتقدند آشنایی او با منطق رسانههای جدید و پلتفرمها میتواند به بهروزتر شدن سیاستهای ارتباطی وزارتخانه کمک کند.
حدادی در سالهای گذشته، بهواسطه نقش مشورتی خود در کنار پلتفرمها(فیلیمو)، در برخی اختلافنظرها و چالشهای میان این مجموعهها و ساترا حضور غیرمستقیم داشته است. اختلافهایی که عمدتاً حول محور نظارت بر محتوای تولیدی شبکه نمایش خانگی و حدود و ثغور مداخله نهادهای ناظر شکل میگرفت و بازتاب رسانهای قابل توجهی نیز داشت.
نسبت ارشاد، ساترا و شبکه نمایش خانگی
در سالهای اخیر، موضوع نظارت بر تولیدات شبکه نمایش خانگی به یکی از پیچیدهترین مباحث حوزه فرهنگ و رسانه تبدیل شده است. از یک سو، ساترا به عنوان نهاد ناظر، بر ضرورت صیانت فرهنگی و رعایت چارچوبها تأکید داشته و از سوی دیگر، پلتفرمها خواستار آزادی عمل بیشتر و کاهش مداخلات بودهاند. وزارت ارشاد نیز در این میان، همواره نقشی میانجیگرانه و گاه مبهم ایفا کرده است.
منتقدان حضور احتمالی حدادی در مرکز روابط عمومی ارشاد معتقدند که این انتخاب میتواند موازنه موجود را دستخوش تغییر کند و زمینهساز پررنگتر شدن نقش ارشاد در حوزهای شود که تاکنون محل مناقشه میان نهادهای مختلف بوده است. از نگاه آنان، این مسئله ممکن است به افزایش همپوشانی یا حتی تداخل وظایف میان ارشاد و ساترا بینجامد.
در مقابل، حامیان این رویکرد بر این باورند که وجود مدیری آشنا با زبان پلتفرمها و منطق تولید در شبکه نمایش خانگی، میتواند به کاهش تنشها، گفتوگوی مؤثرتر میان نهادها و تدوین سازوکارهای شفافتر کمک کند. بهزعم این گروه، حل مسئله نظارت، بیش از آنکه نیازمند تقابل باشد، محتاج درک متقابل و هماهنگی نهادی است.
چشمانداز پیش رو و پرسشهای باقیمانده
در نهایت، آنچه بیش از همه اهمیت دارد، شفافسازی درباره سیاستها و رویکردهای آتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. اگر قرار است تغییری در مدیریت مرکز روابط عمومی این وزارتخانه رخ دهد، انتظار میرود که این تغییر در چارچوب یک راهبرد مشخص و با هدف بهبود ارتباطات فرهنگی و رسانهای کشور صورت گیرد.
پرسشهایی از قبیل نسبت دقیق ارشاد با ساترا، حدود دخالت در حوزه شبکه نمایش خانگی و چگونگی تعامل با پلتفرمها، مسائلی نیستند که با تغییر یک مدیر بهتنهایی حلوفصل شوند. با این حال، انتخاب افراد میتواند نشانهای از جهتگیریهای کلانتر باشد؛ نشانهای که طبیعتاً از سوی رسانهها و افکار عمومی با دقت رصد خواهد شد.
در صورتی که خبر انتصاب محسن حدادی رسمیت پیدا کند، قضاوت نهایی درباره پیامدهای آن، بیش از هر چیز به عملکرد عملی او و سیاستهایی که دنبال خواهد کرد بستگی دارد. تجربه نشان داده است که بسیاری از نگرانیها یا امیدواریها، تنها در میدان اجرا معنا پیدا میکنند و گذر زمان، بهترین داور برای ارزیابی چنین تصمیمهایی خواهد بود.
انتهای پیام/
