کارشناس مسائل قفقاز در گفت‌و‌گو با آنا:
آناتک بررسی کرد
دستیار هوش مصنوعی فیلم‌های مردآهنی چقدر به واقعیت نزدیک است؟
به گزارش خبرگزاری آنا؛ جارویس (J.A.R.V.I.S.) یکی از شخصیت‌های فناورانه مجموعه فیلم‌های Iron Man است که در سه‌گانه مردآهنی به‌عنوان دستیار هوش مصنوعی تونی استارک، مخترع و سازنده زره مردآهنی، حضور دارد. این سیستم با صدایی انسانی و لحنی آرام و گاهی شوخ‌طبعانه با استارک صحبت می‌کند و در خانه، آزمایشگاه و زره پیشرفته او به فعالیت می‌پردازد. جارویس اطلاعات مورد نیاز تونی را در اختیارش می‌گذارد، وضعیت تجهیزات را بررسی می‌کند، در طراحی و در جریان مأموریت‌ها به او گزارش می‌دهد. شخصیت‌پردازی این دستیار نیز به‌گونه‌ای است که در طول فیلم‌ها رابطه‌ای نزدیک و دوستانه میان او و استارک شکل می‌گیرد.
چت‌بات‌های امروزی هنوز مانند جارویس جذاب و پیشرفته نیستد. این تصویر از هوش مصنوعی، در سال‌های اخیر به یکی از الگو‌های مورد توجه شرکت‌های فناوری تبدیل شده است. روزنامه وال‌استریت ژورنال نیز در گزارشی درباره اهداف شرکت‌های آمریکایی در توسعه هوش مصنوعی، به جارویس اشاره کرده و آن را نمونه‌ای از دستیار هوشمندی دانسته است که شرکت‌ها امیدوارند در آینده به آن نزدیک شوند.
تصویری از جارویس
تفاوت تصویر هولوگرامی جارویس با چت‌بات‌های امروزی
نحوه تعامل جارویس با تونی بسیار جذاب و مناسب فیلم‌های علمی-تخیلی است. در آزمایشگاه او، اطلاعات به شکل تصاویر سه‌بعدی و هولوگرامی در فضای مقابل مردآهنی ظاهر می‌شوند. تونی می‌تواند از زوایای مختلف مسئله پیش رویش را بررسی کند و تغییرات مورد نظرش را روی طرح اعمال کند. جارویس نیز در همین محیط بصری، اطلاعات و نتایج محاسبات را به نمایش می‌گذارد.
در فناوری‌های امروزی، چنین تجربه‌ای هنوز به شکل کامل و یکپارچه‌ای که در فیلم می‌بینیم در دسترس نیست. بیشتر کاربران از طریق صفحه‌نمایش تلفن همراه، رایانه یا به‌صورت صوتی با دستیار‌های هوش مصنوعی ارتباط برقرار می‌کنند. کاربر پرسش خود را تایپ می‌کند یا به شکل صوتی مطرح می‌کند و پاسخ را به صورت متن، تصویر یا صدا دریافت می‌کند. البته پیشرفت هوش مصنوعی چندوجهی امکان تحلیل تصاویر، ویدئو و صدا را نیز فراهم کرده و برخی ابزار‌ها می‌توانند اطلاعات بصری را هم‌زمان با گفت‌و‌گو پردازش کنند.
فناوری واقعیت افزوده و هدست‌های واقعیت ترکیبی نیز امکان نمایش عناصر دیجیتال در محیط واقعی و تعامل با آنها را فراهم کرده است. برای نمونه، در برخی محیط‌های طراحی صنعتی می‌توان مدل سه‌بعدی یک قطعه را در فضای مجازی مشاهده و بررسی کرد. بااین‌حال، این فناوری هنوز با نمایش آزاد و یکپارچه تصاویر هولوگرامی در آزمایشگاه تونی استارک تفاوت دارد.
جارویس از چه سخت‌افزاری استفاده می‌کند؟
تفاوت مهم دیگر میان جارویس و دستیار‌های امروزی به زیرساخت سخت‌افزاری آنها مربوط می‌شود. در فیلم، جارویس به یک پنجره گفت‌و‌گو یا یک دستگاه مشخص محدود نیست. این سیستم به شبکه‌ای از رایانه‌ها، تجهیزات آزمایشگاهی، حسگرها، دوربین‌ها، سامانه‌های ارتباطی و قطعات الکترونیکی متصل است. درواقع جارویس به کوچکترین نقاط زندگی صاحب خود دسترسی دارد.
جارویس در دنیای فیلم یک سامانه یکپارچه نرم‌افزاری و سخت‌افزاری است. حسگرها اطلاعات محیط را دریافت و پردازش و در صورت نیاز دستوراتی را اجرا می‌کند. در دنیای واقعی نیز چت‌بات‌ها به زیرساخت‌های محاسباتی قدرتمندی وابسته‌اند. مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی معمولاً روی سرور‌های مجهز به پردازنده‌های گرافیکی و شتاب‌دهنده‌های محاسباتی اجرا می‌شوند و کاربران از طریق اینترنت یا نرم‌افزار‌های اختصاصی به آنها دسترسی پیدا می‌کنند.
برخی قابلیت‌ها نیز روی تلفن همراه یا رایانه شخصی اجرا می‌شوند. البته، اتصال یک مدل هوش مصنوعی به حسگرها، تجهیزات فیزیکی و سامانه‌های کنترلی به طراحی و توسعه زیرساخت‌های جداگانه نیاز دارد. درنتیجه ساختار جارویس کاملا شبیه به مدل‌های زبانی امروزی نیست.
تخیل در مسیر واقعیت
باید در زمان مقایسه به این موضوع هم توجه کرد که فیلم‌های مرد آهنی برای جذب مخاطب آینده‌ای دراماتیزه شده از فناوری را نشان می‌دهند؛ ممکن است بشر در آینده به چنین تکنولوژی دست پیدا کند و هر شخص بتواند یک به اصطلاح جارویس در اختیار خود داشته باشد، اما باز هم احتمالاً جذابیت سینمایی را نخواهد داشت.
همکاری میان انسان و هوش مصنوعی
یکی از جنبه‌های مهم شخصیت جارویس، نحوه همکاری او با تونی استارک است. در سه‌گانه مردآهنی، استارک همچنان طراح اصلی و تصمیم‌گیرنده است. جارویس در این فرایند فقط یک دستیار است که اجرای برخی وظایف را بر عهده می‌گیرد. جارویس و تونی در طول فیلم‌های مردآهنی مانند دو دوست و همراه با هم کار می‌کنند.
درواقع تمام کار‌ها به جارویس محول نمی‌شود، تونی همچنان فکر می‌کند و تصمیم می‌گیرد؛ این جنبه فیلم‌های مردآهنی باعث شده است تا جارویس یک دستیار همه چیز تمام باشد که به‌جای صاحبش فکر نمی‌کند و فقط به او یاری می‌رساند.
چقدر با ساخت جارویس فاصله داریم؟
برای پاسخ به این پرسش باید قابلیت‌های جارویس را به چند بخش تقسیم کرد. در حوزه گفت‌و‌گو و پردازش اطلاعات، هوش مصنوعی امروز پیشرفت زیادی داشته است. در حوزه اجرای وظایف نرم‌افزاری نیز ایجنت‌های هوش مصنوعی به‌تدریج توانایی بیشتری پیدا می‌کنند.
در حوزه کنترل تجهیزات و تعامل با محیط فیزیکی نیز پیشرفت‌هایی صورت گرفته است. خودرو‌های خودران، ربات‌های صنعتی و دستیار‌های متصل به تجهیزات هوشمند نمونه‌هایی از این روند هستند. بااین‌حال، ترکیب همه این قابلیت‌ها در قالب یک سیستم واحد که بتواند محیط را به‌طور مداوم زیر نظر بگیرد، تصمیم‌های متناسب بگیرد و مجموعه‌ای گسترده از تجهیزات را با دقت بالا کنترل کند، همچنان با چالش‌های فنی روبه‌رو است.
یکی از این چالش‌ها قابلیت اطمینان است. یک دستیار هوش مصنوعی ممکن است در تحلیل اطلاعات یا اجرای یک فرمان اشتباه کند. چنین خطایی در پاسخ به یک پرسش ساده شاید پیامد محدودی داشته باشد، اما در کنترل یک وسیله نقلیه، تجهیزات صنعتی یا زرهی پیشرفته می‌تواند خطرناک باشد. توسعه عامل‌های هوش مصنوعی به سازوکار‌های نظارتی دقیق نیاز دارد و هنوز نیازمند نظارت انسانی است.
انتهای پیام/
