بازتاب جهانی سخنان مجیدی در بوسان؛ نماینده دوم ایران در اسکار زیر ذره‌بین رسانه‌ها
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، حضور مجید مجیدی در سی‌ویکمین جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان کره جنوبی، هم‌زمان با کسب جایزه بهترین فیلم برای «غذای نیمروز»، به یکی از موضوعات مورد توجه رسانه‌های سینمایی بین‌المللی تبدیل شد. این فیلم‌ساز ایرانی در مراسم اهدای جایزه، علاوه بر صحبت درباره دستاورد سینمایی خود، به وضعیت مردم ایران در جریان جنگ و جان‌باختن کودکان میناب پرداخت؛ سخنانی که در کنار موفقیت فیلم، در گزارش‌های رسانه‌هایی، چون «ورایتی»، «هالیوود ریپورتر» و «اسکرین دیلی» بازتاب یافت.
مجیدی؛ از دریافت جایزه تا یادآوری رنج کودکان
مجیدی پس از دریافت جایزه بهترین فیلم جشنواره بوسان در سال ۲۰۲۶ برای فیلم «غذای نیمروز»، از این فرصت برای بیان مواضع خود درباره جنگ و وضعیت غیرنظامیان استفاده کرد. او با اشاره به حمله به مدرسه‌ای در میناب گفت که در روز نخست جنگ، ۱۶۸ کودک بی‌گناه جان باختند و پیکر برخی از آنان نیز هرگز پیدا نشد. مجیدی همچنین از هدف قرار گرفتن خانه‌ها، دانشگاه‌ها و مناطق مسکونی سخن گفت و شمار جان‌باختگان را چهار تا پنج هزار نفر اعلام کرد.
اهمیت این سخنان در آن بود که مجیدی در موقعیتی بین‌المللی، که می‌توانست صرفاً به موفقیت حرفه‌ای و دریافت جایزه اختصاص یابد، بخشی از سخنرانی خود را به یادآوری رنج قربانیان جنگ اختصاص داد. او پیش‌تر نیز در نمایش جهانی فیلمش در بوسان، اکران «غذای نیمروز» را به مردم ایران و کودکان جان‌باخته میناب تقدیم کرده بود و از ایستادگی مردم و بازسازی آنچه ویران شده است سخن گفته بود.
«ورایتی»؛ پیوند موفقیت فیلم با اعتراض به جنگ
نشریه سینمایی «ورایتی» در گزارشی که ۱۵ اکتبر منتشر شد، خبر دریافت جایزه بهترین فیلم بوسان از سوی مجیدی را با سخنان او درباره جنگ در ایران پیوند داد. این رسانه ضمن معرفی «غذای نیمروز» به‌عنوان اثری درباره معلمی روستایی که برای ادامه فعالیت مدرسه و تأمین غذای دانش‌آموزان با دشواری‌های اخلاقی و اقتصادی روبه‌رو می‌شود، بخش مهمی از گزارش خود را به اعتراض مجیدی به جنگ و یادآوری حمله به مدرسه میناب اختصاص داد.
«ورایتی» همچنین به پایان سخنان مجیدی اشاره کرد؛ جایی که او با تأکید بر ایستادگی مردم ایران، آرزوی آینده‌ای بدون جنگ را مطرح کرد. در این روایت، موفقیت سینمایی فیلم و سخنان سیاسی کارگردان در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند و هر دو بخشی از خبر مربوط به حضور ایران در جشنواره بوسان را شکل داده‌اند.
«هالیوود ریپورتر»؛ دشواری حضور در جشنواره در میانه جنگ
«هالیوود ریپورتر» نیز در گزارشی درباره مجیدی و حضور او در جشنواره بوسان، به تردید اولیه این کارگردان برای سفر به کره جنوبی پرداخت. بر اساس مطالب منتشرشده از این گزارش، مجیدی گفته بود شرایط جاری و وضعیت روحی ناشی از جنگ، حضور در جشنواره را برای او دشوار کرده بود؛ اما در نهایت با این امید که بتواند پیام کوچکی از مردم ایران به مخاطبان کشور‌های دیگر منتقل کند، تصمیم به سفر گرفت.
این زاویه نگاه، حضور مجیدی در بوسان را صرفاً سفری برای معرفی یک فیلم تازه تصویر نمی‌کند؛ بلکه آن را با دغدغه او برای رساندن صدای مردم ایران به مخاطبان جهانی مرتبط می‌سازد. در این چارچوب، سخنان او درباره کودکان و غیرنظامیان در کنار حضورش در یک رویداد سینمایی بین‌المللی قرار می‌گیرد.
«اسکرین دیلی»؛ تمرکز بر جهان انسانی «غذای نیمروز»
در سوی دیگر، «اسکرین دیلی» در پوشش جشنواره بوسان بیش از آنکه بر مواضع سیاسی مجیدی تمرکز کند، به خود فیلم و ویژگی‌های دراماتیک آن پرداخت. این رسانه در گزارش مربوط به دریافت جایزه بهترین فیلم، داستان معلمی را برجسته کرد که برای جلوگیری از تعطیلی مدرسه روستایی تلاش می‌کند و در این مسیر با دشواری‌های معیشتی و تصمیم‌های اخلاقی روبه‌رو می‌شود.
نقد این رسانه بر بازی محمد رحیمی، بازیگر اصلی فیلم، نیز تأکید داشت. در معرفی «غذای نیمروز»، مسئله فقر، محرومیت، دسترسی کودکان به آموزش و تلاش برای حفظ مدرسه، محور‌های اصلی اثر معرفی شده‌اند. بنابراین، در روایت «اسکرین دیلی»، اهمیت فیلم بیش از هر چیز از مسیر داستان اجتماعی و انسانی آن توضیح داده می‌شود؛ داستانی که زندگی کودکان و حق آموزش را در مرکز توجه قرار می‌دهد.
این تمرکز با مضمون خود فیلم نیز تناسب دارد. طبق معرفی رسمی جشنواره، شخصیت اصلی داستان معلمی است که با قطع حمایت مالی از برنامه غذای مدرسه، در معرض از دست دادن دانش‌آموزان و تعطیلی کلاس قرار می‌گیرد. او برای ادامه فعالیت مدرسه تصمیم‌هایی دشوار می‌گیرد و در تلاش است میان نیاز‌های شخصی خود و مسئولیتی که در برابر کودکان احساس می‌کند، تعادل برقرار کند.
«کره‌نت»؛ ثبت موفقیت سینمای ایران در رسانه رسمی کره جنوبی
وب‌سایت رسمی کره جنوبی، «کره‌نت»، در گزارشی که ۱۷ اکتبر منتشر کرد، پایان جشنواره بوسان و دریافت جایزه اصلی این رویداد از سوی فیلم مجیدی را بازتاب داد. تمرکز این گزارش عمدتاً بر نتیجه رقابت سینمایی، جایگاه «غذای نیمروز» در بخش مسابقه و اهمیت جایزه بهترین فیلم بود.
بر اساس گزارش «کره‌نت»، هیئت داوران فیلم مجیدی را به‌اتفاق آرا انتخاب کرد و در توضیح خود به پرداخت اثر از وجدان انسانی در نقطه تلاقی نیاز‌های اولیه زندگی و حق آموزش اشاره داشت. این رسانه همچنین یادآور شد که جایزه بهترین فیلم بوسان، مطابق قواعد جدید آکادمی علوم و هنر‌های سینمایی آمریکا، امکان معرفی فیلم به رقابت اسکار بهترین فیلم بین‌المللی را فراهم می‌کند.
تفاوت این گزارش با پوشش «ورایتی» در آن است که روایت رسمی کره جنوبی بیشتر بر نتیجه جشنواره و دستاورد سینمایی فیلم متمرکز می‌شود و سخنان سیاسی مجیدی محور اصلی گزارش نیست. از این منظر، «کره‌نت» موفقیت فیلم ایرانی را در چارچوب رقابت سینمایی و جایگاه بین‌المللی جشنواره ثبت کرده است.
«غذای نیمروز»؛ داستانی درباره آموزش، فقر و مسئولیت اجتماعی
«غذای نیمروز» ساخته مجید مجیدی، فیلمی اجتماعی درباره معلمی در منطقه‌ای محروم است که برای جلوگیری از تعطیلی مدرسه تلاش می‌کند. با از بین رفتن منبع مالی تأمین غذای دانش‌آموزان، ادامه تحصیل کودکان در معرض خطر قرار می‌گیرد و معلم برای نگه داشتن مدرسه ناچار به تصمیم‌هایی دشوار می‌شود.
این اثر در بخش مسابقه اصلی سی‌ویکمین جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان حضور داشت و در ۱۵ اکتبر جایزه بهترین فیلم را به دست آورد. مطابق گزارش «اسکرین دیلی»، این جایزه شامل مبلغ ۵۰ میلیون وون کره جنوبی، معادل حدود ۳۷ هزار دلار، بود. گزارش این رسانه همچنین از افزایش شمار مخاطبان جشنواره در سال جاری خبر داد.
وجه مشترک این داستان با بخش مهمی از کارنامه مجیدی، توجه به زندگی کودکان و انسان‌هایی است که در شرایط دشوار اقتصادی و اجتماعی قرار دارند. «کره‌نت» نیز در معرفی کارنامه این فیلم‌ساز، توجه به شفقت انسانی، رنج ناشی از فقر و امکان رهایی معنوی را از ویژگی‌های آثار او دانسته و بر اهمیت نگاه او به چالش‌های پیش روی کودکان تأکید کرده است.
در نهایت، حضور مجید مجیدی در جشنواره بوسان را می‌توان از دو منظر مرتبط بررسی کرد: از یک سو، «غذای نیمروز» با دریافت جایزه بهترین فیلم، موفقیتی برای سینمای ایران در یک رویداد بین‌المللی به دست آورد؛ از سوی دیگر، سخنان کارگردان درباره کودکان میناب و وضعیت مردم ایران، توجه بخشی از رسانه‌های سینمایی را از خود اثر به زمینه انسانی و سیاسی حضور او نیز معطوف کرد. در کنار هم قرار گرفتن این دو وجه، تصویر کامل‌تری از حضور مجیدی در بوسان و نحوه بازتاب آن در رسانه‌های مختلف به دست می‌دهد.
انتهای پیام/
