داوودی: جای مسئولان و ما اضافه شود، آن‌ها ورزش نمی‌کنند/ امیدوارم عدالت بین فوتبال و دیگر رشته‌ها برقرار شود+فیلم
به گزارش خبرگزاری آنا، علی داوودی، کاپیتان تیم ملی وزنه‌برداری ایران و قهرمان دسته فوق‌سنگین بازی‌های آسیایی ناگویا، در حاشیه اردوی تیم ملی برای حضور در مسابقات جهانی چین، درباره شرایط آمادگی خود، پشت سر گذاشتن مصدومیت، رقابت با وزنه‌برداران جوان، اهدافش برای مسابقات جهانی و المپیک لس‌آنجلس، قراردادهای لیگ برتر و مشکلات معیشتی قهرمانان صحبت کرد.
*بدون جراحی به تمرینات سنگین برگشتم
*طلای ناگویا از نظر ذهنی شرایط متفاوتی برایم ایجاد کرد
*رقابت با وزنه‌برداران جوان انگیزه‌بخش است
*استرس حرکت دوم دوضرب بسیار زیاد بود
*وزنه‌برداری از سخت‌ترین رشته‌های دنیاست
*با استقلال قرارداد یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومانی بستم
*تجهیزات جدید به‌زودی به دست ملی‌پوشان می‌رسد
*پاداش‌ها به‌تنهایی انگیزه قهرمانان نیست
*تابوی طلای المپیک را هم می‌شکنم
*از مسئولان می‌خواهم توجه ویژه‌ای به وزنه‌برداری داشته باشند
آنا: در آستانه مسابقات جهانی چین، شرایط آمادگی خودت چطور است؟
تقریباً ۱۰ روز از مسابقات بازی‌های آسیایی گذشته است و تمریناتمان را برای مسابقات جهانی که فکر می‌کنم ۲۰ تا ۲۵ روز دیگر برگزار می‌شود، پیگیری می‌کنیم. خدا را شکر آسیب‌دیدگی‌ام خیلی بهتر شده و توانستم دوباره به تمرینات سنگین برگردم. از فروردین‌ماه با نظر پزشک تمریناتم را شروع کردم. قرار بود اگر هنگام تمرین اذیت شدم یا اتفاق خاصی افتاد، جراحی کنم اما خدا را شکر بدون جراحی توانستم برگردم، به فرم بدنی خوبی برسم و در بازی‌های آسیایی هم نمایش نسبتاً خوبی از خودم نشان بدهم.
توانستم مدال طلای دسته فوق‌سنگین را به دست بیاورم. این مدال برای خودم هم از نظر روحی اتفاق بسیار خوبی بود، چون واقعاً تحت فشار زیادی قرار داشتم. بیشتر از اینکه برای رسیدن به فرم ایده‌آل بدنم تلاش کنم، درگیر بهتر شدن آسیب‌دیدگی‌ام بودم و روزهای سختی را گذراندم. خدا را شکر دوباره توانستم احیا شوم و به مسابقات برگردم. این آسیب‌دیدگی بسیار سنگین بود و خوشحالم که توانستم از آن عبور کنم. واقعاً هر شب و روز خدا را برای این اتفاق شکر می‌کنم.
آنا: کسب مدال طلای بازی‌های آسیایی چه تأثیری بر شرایط روحی تو داشت؟ آیا حالا با اعتمادبه‌نفس بیشتری به مسابقات جهانی فکر می‌کنی؟
از نظر ذهنی برای مسابقات جهانی خیلی آماده‌تر از بازی‌های آسیایی هستم و فکر می‌کنم بتوانم راحت‌تر و بهتر از گذشته مسابقه بدهم. سد مدال طلا در ذهن و روحم شکسته شده است. من همیشه مدال نقره می‌گرفتم و مدال نقره قسمت من بود اما خدا را شکر که حالا مدال طلا را هم به دست آوردم. فکر می‌کنم حالا راحت‌تر می‌توانم به مدال طلای مسابقات جهانی و رقابت‌های مهم‌تر، از جمله المپیک، فکر کنم و برای رسیدن به آن‌ها تلاش کنم.
آنا: در بازی‌های جهانی شاهد حضور میناسیان، لالایان و دیگر مدعیان هستیم، رقابت را چطور می‌بینی؟
فهرست اولیه مسابقات جهانی منتشر شده و نام همه وزنه‌برداران در آن وجود دارد اما ممکن است تغییراتی ایجاد شود، چون بعد از این مسابقات یک تورنمنت گزینشی المپیک هم داریم و هنوز فهرست نهایی و اصلی اعلام نشده است.
وقتی در سالن بودیم و رقابت‌ها را تماشا می‌کردیم، فکر نمی‌کردیم وزنه‌بردار عراقی بتواند چنین وزنه‌هایی بزند. در تمرینات هم چند بار گفته بودم که واقعاً انتظار نداشتم در حرکت یک‌ضرب چنین وزنه خوبی بزند. او بسیار جوان است و فکر می‌کنم سال‌های زیادی در این وزن حضور داشته باشد. حضور این ورزشکاران جوان انگیزه ما را برای دو سال باقی‌مانده تا المپیک بیشتر می‌کند.
آنا: یکی از لحظات حساس مسابقه ناگویا، حرکت دوم دوضرب تو بود. در آن لحظه چه حسی داشتی و چقدر به تأیید وزنه امیدوار بودی؟
واقعاً فکر نمی‌کردم آن وزنه تأیید شود. با توجه به شرایطی که پیش آمده بود، خودم را برای حرکت بعدی آماده می‌کردم. زانو بندم را بسته بودم و داشتم نفس می‌گرفتم تا برای حرکت بعدی آماده شوم اما خدا را شکر اتفاقی که افتاد به نفع ما بود. فکر می‌کنم حضور نماینده ایران، هم تأثیر بسزایی داشت و باعث شد حق به حقدار برسد.
آنا: شرایط تمرین در اردوی تیم ملی و حضور وزنه‌برداران جوان در دسته فوق‌سنگین چطور است؟
خدا را شکر شرایط خوبی داریم. در فوق‌سنگین، آقای یوسفی، آقای شریفی و سایر دوستان حضور دارند و با هم تمرین می‌کنیم. تمرینات سنگین را در کنار هم انجام می‌دهیم و فکر می‌کنم این شرایط بسیار خوب است، چون باعث می‌شود یکدیگر را به سمت پیشرفت و موفقیت هل بدهیم. خدا را شکر همه ورزشکارانی که در اردو حضور دارند، آینده‌دار هستند و وزنه‌های خوبی می‌زنند. فکر می‌کنم چند سال آینده، سال‌های بسیار خوبی برای وزنه‌برداری ایران باشد.
آنا: برای حرکت یک ضرب چه برنامه‌ریزی‌هایی داری؟
خدا را شکر در دوضرب شرایط خوبی دارم و فکر می‌کنم توانایی زدن وزنه ۲۶۰ کیلوگرمی و حتی بیشتر از آن را هم داشته باشم. در حرکت یک‌ضرب، مشکلاتی از نظر تکنیکی داشتم که از نظر قدرتی نبود و روی آن‌ها کار کردیم. امیدوارم در مسابقات آینده عملکرد بهتری داشته باشم و به خودم خیلی امیدوارم.
آنا: زندگی حرفه‌ای یک وزنه‌بردار چقدر سخت است؟ خانواده‌ها در تحمل این فشارها چه نقشی دارند؟
ورزش قهرمانی، با وجود تمام سختی‌هایی که دارد، فضای خوبی است. خدا را شکر همه ما با عشق و علاقه در اردوها حضور داریم. وعده‌های غذایی ما هم تفاوت زیادی با افراد عادی ندارد و همان سه وعده غذا را مصرف می‌کنیم. اصلاً وقتی نداریم که بخواهیم غذای بیشتری بخوریم؛ بیشتر وقت ما صرف تمرین و استراحت می‌شود.
خانواده‌ها صددرصد نقش مهمی دارند و همراهی آن‌ها در کنار ورزشکار بسیار ارزشمند است. البته فکر می‌کنم هر کسی یک روز در سالن وزنه‌برداری کنار ما باشد، متوجه سختی‌های این رشته می‌شود. حتی صدای افتادن هالتر و وزنه‌ها روی زمین می‌تواند کلافه‌کننده باشد، چه برسد به اینکه خودتان بخواهید آن وزنه را بلند کنید، حمل کنید یا وزنه روی بدنتان بیفتد. وزنه‌برداری واقعاً یکی از سخت‌ترین رشته‌های دنیاست اما همه ما عاشق این ورزش هستیم و دوست داریم برای کشورمان افتخار کسب کنیم و به بهترین جایگاه ممکن برسیم.
آنا: امسال در لیگ برتر وزنه‌برداری با باشگاه استقلال قرارداد بستی. مبلغ قراردادت چقدر است و حضور باشگاه‌های بزرگ چه تأثیری بر این رشته دارد؟
امسال با استقلال برای دو مسابقه قرارداد بستم. مبلغ قرارداد من یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان است. مسابقه اول برگزار شده و توانستیم امتیاز لازم را برای باشگاه استقلال کسب کنیم. ان‌شاءالله در یک مسابقه دیگر هم در خدمت این تیم خواهیم بود.
قرارداد من از سایر دوستانم بالاتر است و آن‌ها با مبالغ پایین‌تری قرارداد بسته‌اند. با این حال، حضور تیم‌های بزرگی مانند استقلال، سپاهان و سایر باشگاه‌ها می‌تواندتأثیرگذار باشد. این اتفاق هم برای باشگاه‌ها خوب است، چون وزنه‌برداری یک رشته المپیکی است، و هم برای قهرمانان این رشته اهمیت دارد چراکه لیگ می‌تواند منبع درآمد و کمک‌حالی برای ورزشکاران باشد.
آنا: وضعیت تجهیزات تمرینی تیم ملی چطور است؟ آیا قرار است امکانات جدیدی در اختیار شما قرار بگیرد؟
تجهیزات به‌روزی از سوی فدراسیون خریداری شده و فکر می‌کنم به‌زودی به دست ما برسد. این اتفاق بسیار خوبی است، چون تجهیزاتی که اکنون با آن‌ها تمرین می‌کنیم، هم فرسوده‌اند و هم قدیمی. امیدوارم با اضافه شدن تجهیزات جدید بتوانیم از آسیب‌دیدگی‌ها جلوگیری کنیم و مانند ورزشکاران سایر کشورهای دنیا، با امکانات به‌روز تمرین کنیم. این اتفاق می‌تواند تأثیر بسیار خوبی بر شرایط تمرینی ما داشته باشد.
آنا: قهرمانان ورزشی معمولاً از میزان پاداش‌ها و حمایت‌های مالی گلایه دارند. انتظارت از مسئولان در این زمینه چیست؟
به نظرم نه حرف‌ها شنیده می‌شود و نه گلایه‌ها. فکر می‌کنم نظر سایر قهرمانان هم همین باشد. البته در شرایط فعلی تصور نمی‌کنم کسی صرفاً برای پاداش مالی این همه تلاش کند. اگر قرار باشد انگیزه ورزشکار فقط پاداش باشد، می‌تواند وارد هر حرفه یا کسب‌وکار دیگری شود.
بیشتر قهرمانان به عشق پرچم کشورشان وارد میدان می‌شوند. به‌ویژه اکنون که در شرایط جنگی هستیم، ورزشکاران تلاش می‌کنند برای شاد کردن دل هم‌وطنانشان به میدان بروند؛ هم‌وطنانی که همیشه به ما محبت دارند. به اهتزاز درآمدن پرچم کشورمان در کشورهای دیگر اتفاق بسیار بزرگی است و برای ما ارزش زیادی دارد.
اگر بخواهیم از نظر مالی حساب کنیم، فکر نمی‌کنم اگر جای ورزشکاران و مسئولان عوض شود، مسئولان حاضر باشند با چنین ارقامی این همه تلاش کنند. البته منظورم شخص خاصی نیست و به‌صورت کلی صحبت می‌کنم. با این حال، رئیس فدراسیون وزنه‌برداری، فدراسیون، کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش همیشه در حد توانشان به ما کمک می‌کنند.
از همه مسئولان درخواست داریم که به وضعیت معیشتی، اقتصادی و مسکن قهرمانان توجه بیشتری داشته باشند، چون شرایط واقعاً سخت است. حتی اگر پاداش سه مدال بازی‌های آسیایی را هم در نظر بگیرید، با آن نمی‌توانید یک آپارتمان در تهران بخرید. البته مردم هم مشکلات معیشتی و اقتصادی خودشان را دارند اما اگر به وضعیت معیشت قهرمانان رسیدگی شود، قطعاً می‌توان مدال‌های بیشتری هم کسب کرد.
آنا: شرایط مالی وزنه‌برداران را با فوتبالیست‌ها مقایسه می‌کنی؟ آیا معتقدی باید توجه بیشتری به رشته‌های المپیکی شود؟
فوتبال یک صنعت است و در تمام دنیا شرایط خاص خودش را دارد. فوتبالیست‌ها هم مانند همه زحمت می‌کشند اما بهتر است کفه ترازو کمی متعادل‌تر باشد. اینکه 100 میلیارد بگیرید و مقامی کسب نکنید، جای ناراحتی است. ما در مسابقات مختلف شرکت می‌کنیم و همیشه هم مدال نمی‌گیریم، گاهی ممکن است به‌جای اینکه پولی دریافت کنیم، هزینه هم پرداخت کنیم. شرایط ما با فوتبال متفاوت است و امیدوارم توجه به وزنه‌برداری و سایر رشته‌های المپیکی بیشتر شود.
آنا: هدف اصلی‌ات برای المپیک لس‌آنجلس چیست؟ بعد از طلای ناگویا، کسب مدال طلای المپیک را هم دور از دسترس می‌دانی؟
هر روز و هر لحظه به این فکر می‌کنم که ان‌شاءالله المپیک آینده، المپیک متفاوت‌تری برای من باشد. همان‌طور که تابوی کسب مدال طلا را در بازی‌های آسیایی شکستم، قطعاً توانایی این را دارم که در المپیک هم این اتفاق را تکرار کنم. با افزایش بسیار ناچیز رکوردها می‌توانم به این هدف برسم. امیدوارم بتوانم همین مسیر را ادامه بدهم و افتخار بزرگی برای کشور و مردم عزیزمان کسب کنم.
آنا: حدود یک دهه است که در اردوی تیم ملی حضور داری. نقش پیشکسوتان و افراد باتجربه در مسیر حرفه‌ای تو چقدر بوده است؟
خدا را شکر اکنون افراد باتجربه‌ای در کنار ما حضور دارند که هم مشاوره می‌دهند و هم در بخش‌های مختلف فدراسیون مسئولیت دارند. این اتفاق بسیار خوبی است، چون ورزشکاران برای طی کردن این مسیر به استاد و راهنما نیاز دارند.
من از زمانی که وزنه‌بردار شدم، تحت تأثیر برادر بزرگ‌ترم بودم که خودش وزنه‌بردار بود. در زمان آقای حسین رضازاده، تلویزیون خانه ما همیشه روی وزنه‌برداری بود و تا همین اواخر هم مسابقات آقای بهداد سلیمی را دنبال می‌کردیم. در دوران آقای سجاد انوشیروانی هم این رشته را با علاقه دنبال می‌کردیم. در خانه ما بیشتر مسابقات وزنه‌برداری و کشتی پخش می‌شد و به این رشته‌های پرافتخار علاقه داشتیم.
از سال ۲۰۱۵ وارد اردوی تیم ملی شدم و حدود ۱۰ سال است که در اردو حضور دارم. در این مدت، شب‌های بی‌خوابی و جلسات تمرینی متعدد و سختی‌های زیادی را پشت سر گذاشته‌ایم. به همین دلیل، حضور افرادی که این مسیر را قبلاً طی کرده‌اند و تجربه دارند، بسیار مؤثر است. این عزیزان مسیرهایی را طی کرده‌اند که ما هم‌اکنون در همان مسیر قدم می‌گذاریم. تجربه آن‌ها کمک می‌کند از اشتباهاتی که ممکن است در این راه رخ بدهد، دوری کنیم و بتوانیم مسیر بهتری را طی کنیم. امیدوارم مردم هم ما را ببخشند و بتوانیم در آینده بهتر از گذشته عمل کنیم.
آنا: صحبت پایانی اگر با مردم و مسئولان داری، بگو.
از همه عزیزانی که همیشه ما را دعا می‌کنند، تشکر می‌کنم. خواهشم از مسئولانی که می‌توانند به ما کمک کنند این است که به رشته پرافتخار وزنه‌برداری نگاه ویژه‌تری داشته باشند. وزنه‌برداری رشته بسیار سختی است و فکر می‌کنم اگر توجه به آن بیشتر شود، می‌توان نتایج بسیار بهتری کسب کرد.
اکنون هم به وزنه‌برداری توجه می‌شود اما قطعاً اگر این حمایت‌ها بیشتر شود، می‌توانیم نتایج بهتری بگیریم. قهرمانان بسیار خوبی داریم که سن کمتری دارند و آینده روشنی پیش روی آن‌هاست. امیدوارم بتوانیم اتفاقات خوبی را که رقم خورده است، در سال‌های آینده هم تکرار کنیم.
انتهای پیام/
