الناز نصیرزاده: پرچم ایران، امانتی است که با هزینه سنگین شهدا به دست ما سپرده شد/ باید امانتدار این پرچم باشیم

به گزارش خبرنگار آنا، مراسم آغاز سال تحصیلی جدید دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی و آیین پرچم‌گردانی دانشگاه تهران، با حضور حسین سیمایی صراف، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، حجت‌الاسلام مصطفی رستمی، مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها، و جمعی از مسئولان آموزش عالی کشور در دانشگاه تهران برگزار شد.

پرچم ایران؛ امانتی با هزینه سنگین شهدا

الناز نصیرزاده، دختر شهید نصیرزاده، در این مراسم ضمن تبریک آغاز سال تحصیلی جدید، بیان کرد: هنگامی که پرچم برافراشته می‌شد، با خودم می اندیشیدم اگر امکانش بود این پرچم به سخن در می‌آمد و با ما صحبت می‌کرد، شاید مهم‌ترین موضوعی که بیان می کرد این بود که آیا می‌دانید چه کسانی جانشان را از دست دادند که من اکنون اینجا برافراشته و سربلند باشم؟ چه کسانی فرزندانشان را بدرقه کردند؟ چه کسانی همسرانشان را در خاک گذاشتند؟ چه کسانی با پدرانشان برای همیشه خداحافظی کردند و آنها را از دست دادند؟ و چه کسانی می‌دانستند راه بازگشتی وجود ندارد، اما مردانه ایستادند و عزیزترین دارایی‌شان که جانشان هست را پای این پرچم گذاشتند؟ این پرچم امانتی است که با هزینه بسیار بسیار سنگین به دست ما سپرده شده و ما باید بدانیم که چگونه با آن رفتار کنیم.

خاطره‌ای از شهید نصیرزاده و احترام کشتی‌گیر ایرانی به پرچم

نصیرزاده با نقل خاطره‌ای از پدرش، گفت: شهریور ماه پارسال، شهریور ۱۴۰۴، مسابقات جهانی کشتی بود. حدود سه ماه از جنگ دوازده روزه گذشته بود. یکی از کشتی‌گیران مطرح کشور یعنی امیرحسین زارع، بعد از اینکه کشتی را برنده شدند و مدال طلا را گرفتند، پرچم ایران را روی تشک جلویشان آوردند، روبروی پرچم زانو زد و احترام نظامی گذاشت. این حرفی که می‌گویم را پدرم به عنوان وزیر دفاع زدند. ایشان گفتند کاری که این جوان کرد، اثرش از بیست تا موشک خیبرشکن که به قلب تل‌آویو بخورد، بیشتر است؛ و ما واقعاً باید امانتدار این پرچم باشیم. البته این نظر پدرم هم نظر شخصی یا نظامی نبود، ریشه در دین ما دارد.

روایت امام باقر (ع) درباره پرچم

وی با اشاره به روایتی از امام باقر (ع)، عرایض خود را به پایان رساند و گفت: من با این روایت عرایضم را تمام می‌کنم. روایت جالبی در این خصوص از امام باقر علیه‌السلام داریم که مردمی از مشرق قیام می‌کنند، پرچمی را بلند می‌کنند، این پرچم به حق است و در راه این پرچم تعداد زیادی کشته می‌شوند، کشته‌هایشان شهید محسوب می‌شوند و این پرچم را آخرش به دست صاحبشان می‌رسانند. این همان پرچمی است که چهل و هشت سال است بهترین‌های این کشور در راهش فدا شده‌اند و آرزوی ما این است که ان‌شاءالله به زودی زود بتوانیم این امانت را به دست صاحب اصلی‌اش، حضرت ولی‌عصر (ارواحنا فداه)، تقدیم کنیم.