دور کمر؛ شاخصی ساده برای شناسایی چاقی
یادداشت
حریم خصوصی عینکهای هوشمند ریبن متا باز هم زیر سؤال رفت
به گزارش خبرگزاری آنا؛ بررسی انجامشده توسط رسانههای سوئدی نشان میدهد برخی پیمانکارانی که در نایروبی کنیا برای شرکت برونسپاری Sama فعالیت میکنند، به محتوایی دسترسی داشتهاند که از طریق محصولات هوشمند متا برای بهبود و آموزش سامانههای هوش مصنوعی ارسال شده است. این محتوا میتواند شامل تصاویر، ویدئوها، فایلهای صوتی و متن باشد و در برخی موارد، کارکنان گفتهاند که تصاویری از لحظات کاملاً خصوصی افراد مانند استفاده از سرویس بهداشتی یا تعویض لباس را مشاهده کردهاند.
تصاویر ثبتشده چگونه به دست انسانها میرسند؟
نکته مهم این است که گزارش منتشرشده از هک شدن عینکها یا افشای مستقیم فایلهای کاربران خبر نمیدهد. محتوایی که کاربر بهصورت مستقیم برای Meta AI ارسال میکند میتواند وارد فرایند بررسی انسانی شود تا برای آموزش، ارزیابی و بهبود مدلهای هوش مصنوعی مورد استفاده قرار گیرد. متا نیز تأیید کرده است که پیمانکاران این شرکت ممکن است محتوایی را که کاربران با دستیار هوش مصنوعی به اشتراک میگذارند بررسی کنند.
مشکل اصلی به ماهیت عینکهای هوشمند بازمیگردد. این محصولات برخلاف دوربینهای امنیتی ثابت، میتوانند در طول روز همراه کاربر باشند و بدون آنکه فرد مجبور باشد گوشی خود را مقابل سوژه قرار دهد، تصاویر و ویدئوهای مختلفی ثبت کنند. در نتیجه ممکن است عینک در موقعیتی مشغول ضبط باشد که افراد حاضر در محیط از ثبت یا ارسال محتوای آن اطلاعی نداشته باشند.
بر اساس گزارش منتشرشده، برخی کارکنان در کنیا گفتهاند که در جریان بررسی دادهها با تصاویر بسیار خصوصی مواجه شدهاند. یکی از نمونههای مطرحشده مربوط به مردی بود که عینک را در اتاق خواب در حالت ضبط رها کرده بود و بعد همسرش وارد اتاق شده و لباسهایش را تعویض کرده بود. چنین مواردی نشان میدهد استفاده از دوربین روی عینک میتواند نگرانیهایی فراتر از حریم خصوصی خود کاربر ایجاد کند و افراد دیگری را که در میدان دید دوربین قرار میگیرند نیز درگیر کند.
متا چه محدودیتهایی برای دسترسی کارکنان دارد؟
متا اعلام کرده است برای جلوگیری از مشاهده اطلاعات هویتی کاربران توسط کارکنان، اقداماتی در نظر گرفته شده است، اما افرادی که با رسانههای سوئدی گفتوگو کردهاند مدعی شدهاند این محافظتها همیشه مانع مشاهده محتوای حساس نمیشود. در واقع، حتی اگر اطلاعاتی مانند نام و مشخصات فرد از یک فایل حذف شود، خود تصویر یا ویدئو ممکن است همچنان جزئیات بسیار خصوصی درباره زندگی او را آشکار کند.
متا در مقابل تأکید دارد که تصاویر و ویدئوهای معمولی که با عینک ثبت میشوند بهصورت خودکار برای بررسی انسانی ارسال نمیشوند و محتوای ضبطشده روی دستگاه باقی میماند، مگر اینکه کاربر تصمیم بگیرد آن را با متا یا فرد دیگری به اشتراک بگذارد. با این حال، محتوایی که برای Meta AI ارسال میشود میتواند وارد فرایند بررسی انسانی شود و همین تفاوت برای ارزیابی سطح حریم خصوصی این محصولات اهمیت زیادی دارد.
تغییر قوانین ذخیرهسازی صدا
نگرانیهای مربوط به حریم خصوصی تنها به دوربین محدود نمیشود و میکروفونهای این عینکها و نحوه ذخیرهسازی فرمانهای صوتی نیز موضوع دیگری است که کاربران باید به آن توجه داشته باشند. متا در سال ۲۰۲۵ سیاست حریم خصوصی مربوط به کاربران آمریکایی را تغییر داد و امکان غیرفعال کردن ذخیرهسازی صدا در حالی که قابلیت فرمانهای صوتی همچنان فعال باشد، از کاربران گرفته شد.
بر اساس این سیاست، فایلهای صوتی معمولی میتوانند تا یک سال در سیستمهای متا نگهداری شوند. ضبطهایی که در نتیجه فعالسازی تصادفی دستیار صوتی ایجاد میشوند نیز تا ۹۰ روز قابل نگهداری هستند. کاربران همچنان میتوانند تاریخچه صوتی خود را بهصورت دستی حذف کنند و متا اعلام کرده است که این دادهها برای بهبود محصولات و آموزش سامانههای هوش مصنوعی مورد استفاده قرار میگیرند.
شکایت قضایی علیه متا و لوکسوتیکا
موضوع حریم خصوصی عینکهای ریبن متا در ماه مارس امسال به دادگاه نیز کشیده شد. در اسفند ماه شکایتی گروهی علیه متا و شرکت لوکسوتیکا در دادگاه فدرال سانفرانسیسکو ثبت شد و شاکیان مدعی شدند درباره سطح حفاظت از حریم خصوصی در این عینکها اطلاعات گمراهکنندهای در اختیار خریداران قرار گرفته است.
در این شکایت به گزارشهایی درباره دسترسی پیمانکاران به محتوای خصوصی اشاره شده و این ادعا مطرح شده است که برخی مصرفکنندگان اگر از نحوه پردازش دادهها اطلاع داشتند، ممکن بود عینکها را خریداری نکنند یا حاضر باشند مبلغ کمتری برای آنها بپردازند. متا این ادعاهای گستردهتر را رد کرده و همچنان تأکید دارد که محتوای عادی ثبتشده توسط عینک بدون اقدام کاربر در اختیار کارکنان قرار نمیگیرد.
با افزایش استفاده از عینکهای مجهز به دوربین، میکروفون و دستیارهای هوش مصنوعی، نحوه خروج داده از دستگاه و مدت نگهداری آن اهمیت بیشتری پیدا میکند. کاربران باید بدانند چه محتوایی تنها روی دستگاه باقی میماند، چه دادهای برای سرویسهای هوش مصنوعی ارسال میشود و در چه شرایطی ممکن است محتوای آنها توسط انسانها بررسی شود، زیرا در محصولی که همیشه همراه کاربر است، یک تنظیم ساده حریم خصوصی میتواند تفاوت زیادی در میزان اطلاعات قابل دسترس برای دیگران ایجاد کند.
انتهای پیام/
