از غزه و لبنان تا سوریه؛ تلاش رژیم صهیونیستی برای نهادینه‌سازی دکترین «اشغال مستمر»

ارتش اسرائیل
رژیم صهیونیستی در تلاش است با تعریف جدید از مفهوم «آتش‌بس»، اشغالگری به سبک نوار غزه را در جنوب لبنان و مناطق آزادشده سوریه نهادینه کند؛ راهبردی که بر پایه پاکسازی قومی، تخریب سیستماتیک روستاها و ایجاد مناطق حائلِ خالی از سکنه استوار شده است.

به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از الجزیره، شواهد و گزارش‌های رسانه‌ای نشان می‌دهد رژیم صهیونیستی درصدد است الگوی اشغالگری خود در نوار غزه را به لبنان و سوریه تعمیم داده و آن را به یک رویه ثابت در راهبرد امنیتی و نظامی خود تبدیل کند.

بر اساس این رویکرد، تل‌آویو آتش‌بس را نه به‌معنای توقف کامل درگیری و پایان اشغال، بلکه وضعیتی تعریف می‌کند که در آن نیروهایش در مناطق اشغالی هدف حمله قرار نگیرند، در حالی که همزمان به حضور نظامی و اشغال اراضی ادامه می‌دهد. این الگو اکنون نه‌تنها در غزه، بلکه در لبنان و حتی سوریه نیز در حال پیاده‌سازی است.

در همین چارچوب، رژیم صهیونیستی پس از سقوط دولت بشار اسد، بخش‌های وسیعی از جنوب سوریه را به اشغال خود درآورد و همزمان در جنوب لبنان نیز به دنبال تثبیت حضور و ایجاد واقعیت‌های میدانی جدید است؛ واقعیت‌هایی که بر پایه تشکیل به‌اصطلاح «مناطق امنیتی» طراحی شده‌اند.

این راهبرد در واقع ادامه همان دکترین امنیتی‌ای است که ابتدا در غزه دنبال شد و اکنون با همان مختصات به دیگر جبهه‌های پیرامونی رژیم صهیونیستی تعمیم داده می‌شود. در این چارچوب، تخریب گسترده و سیستماتیک روستاها، تصرف اراضی و تلاش برای ایجاد مناطقی خالی از سکنه، در دستور کار قرار گرفته است.

گزارش‌ها حاکی است آنچه رژیم صهیونیستی در لبنان دنبال می‌کند، صرفاً محدود به تخریب ساختمان‌ها و زیرساخت‌ها نیست، بلکه هدف نهایی، خالی‌سازی کامل این مناطق از ساکنان آنهاست. در این میان، روستا‌های شیعه‌نشین در جنوب لبنان به‌طور خاص در معرض این سیاست قرار دارند، چرا که تل‌آویو این مناطق را هم‌ارز مواضع حزب‌الله تلقی می‌کند.

بر اساس این تحلیل، رژیم صهیونیستی می‌کوشد همان اقداماتی را که پیش‌تر در غزه به‌تدریج عادی‌سازی کرده بود، اکنون در لبنان نیز تثبیت و نهادینه کند؛ از جمله تخریب سیستماتیک روستاها، تصرف زمین و تحمیل نوعی اشغال مستمر تحت عنوان ایجاد کمربند‌های امنیتی.

در همین حال، گزارش‌ها از محافل تصمیم‌گیری در سرزمین‌های اشغالی نشان می‌دهد یکی از نگرانی‌های اصلی مقام‌های صهیونیست این است که هرگونه عقب‌نشینی از مناطق اشغالی در لبنان، به‌سرعت مطالبه‌ای مشابه درباره مناطق اشغالی در سوریه ایجاد خواهد کرد. به همین دلیل، تل‌آویو در تلاش است از هرگونه عقب‌نشینی که به تضعیف این الگوی اشغالگری منجر شود، جلوگیری کند.

این مسئله از منظر سیاسی و ایدئولوژیک نیز برای کابینه فعلی رژیم صهیونیستی اهمیت ویژه‌ای دارد، چرا که جریان راست‌گرای افراطی، که ستون اصلی حامی دولت بنیامین نتانیاهو به‌شمار می‌رود، اساساً با هرگونه عقب‌نشینی از مناطق اشغالی مخالف است و بر حفظ و گسترش دکترین موسوم به «مناطق امنیتی» تأکید دارد.

در مجموع، آنچه امروز در لبنان و سوریه از سوی رژیم صهیونیستی دنبال می‌شود، صرفاً یک اقدام تاکتیکی یا موقت نظامی نیست، بلکه بخشی از یک راهبرد گسترده‌تر برای عادی‌سازی اشغالگری، بازتعریف مفهوم آتش‌بس و تحمیل واقعیت‌های جدید میدانی در منطقه است؛ راهبردی که پیش‌تر در غزه آزموده شده و اکنون تل‌آویو در پی آن است که آن را به یک مدل ثابت در مواجهه با جبهه‌های پیرامونی خود تبدیل کند.

انتهای پیام/

ارسال نظر