پیروزی شهردار منچستر در انتخابات محلی؛ چالش تازه برای رهبری استارمر در حزب کارگر

به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از رسانه‌های آلمانی، انتخابات میان دوره‌ای حوزه میکرفیلد در شمال غربی انگلستان اگرچه در ظاهر یک رقابت محلی به شمار می‌رفت، اما نتایج آن می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر معادلات سیاسی حزب کارگر و آینده دولت استارمر داشته باشد.

بر اساس نتایج رسمی، اندی برنهام، از چهره‌های شناخته شده حزب کارگر و شهردار منچستر بزرگ، موفق شد با کسب ۲۴ هزار و ۹۲۷ رأی، کرسی خالی پارلمان را از آن خود کند. وی نزدیک به ۱۰ هزار رأی بیشتر از رابرت کنیون، نامزد حزب راست گرای «اصلاحات بریتانیا»، به دست آورد. میزان مشارکت در این انتخابات نیز حدود ۵۹ درصد اعلام شده است.

برنهام پس از اعلام نتایج، این پیروزی را «نقطه عطفی» برای سیاست بریتانیا توصیف کرد و گفت تلاش خواهد کرد تا این موفقیت به نمادی از تغییر، امید و بازسازی اعتماد عمومی تبدیل شود.

این سیاستمدار ۵۶ ساله که اکنون برای حضور در پارلمان از سمت شهرداری منچستر کناره‌گیری خواهد کرد، از مدت‌ها پیش به عنوان یکی از رقبای بالقوه استارمر در حزب کارگر شناخته می‌شود. بازگشت او به وست‌مینستر می‌تواند زمینه را برای رقابت بر سر رهبری حزب در آینده فراهم کند.

این تحولات در شرایطی رخ می‌دهد که استارمر طی ماه‌های اخیر با فشار‌های فزاینده سیاسی روبه‌رو بوده و دولت او با استعفای چندین عضو کابینه مواجه شده است. در همین حال، عملکرد ضعیف حزب کارگر در انتخابات محلی و منطقه‌ای ماه‌های اخیر نیز انتقاد‌ها از نخست‌وزیر را افزایش داده است.

با وجود این فشارها، استارمر تاکنون هرگونه کناره‌گیری یا تعیین جدول زمانی برای ترک قدرت را رد کرده و بر مأموریت خود برای عبور دادن کشور از بحران‌های موجود تأکید کرده است.

تحلیلگران معتقدند محبوبیت شخصی برنهام و سابقه مدیریتی او در منچستر، از عوامل اصلی موفقیت وی در این انتخابات بوده است. او پیش‌تر نیز برای کسب رهبری حزب کارگر تلاش کرده بود و اکنون بسیاری احتمال می‌دهند بار دیگر برای تصاحب این جایگاه وارد رقابت شود.

طبق قوانین داخلی حزب کارگر، هر نامزد برای ورود به رقابت رهبری باید حمایت دست‌کم ۲۰ درصد نمایندگان حزب در پارلمان را جلب کند. پس از آن، اعضای حزب و واجدان شرایط در فرآیند انتخاب رهبر جدید مشارکت خواهند کرد. در صورت برگزاری چنین رقابتی، استارمر به عنوان رهبر فعلی به صورت خودکار یکی از نامزد‌ها خواهد بود.

کارشناسان سیاسی بر این باورند که آغاز رقابت‌های درون‌حزبی در حزب کارگر می‌تواند به تشدید اختلافات داخلی منجر شود؛ وضعیتی که بیش از همه به سود احزاب مخالف، به‌ویژه حزب اصلاحات بریتانیا، خواهد بود. با این حال، انتخابات سراسری بعدی بریتانیا طبق برنامه تا سال ۲۰۲۹ برگزار نخواهد شد.

برخی ناظران سیاسی نیز معتقدند موفقیت برنهام بیش از آنکه ناشی از جایگاه حزب کارگر باشد، به محبوبیت شخصی و تصویر او به عنوان سیاستمداری عمل‌گرا و آینده‌نگر بازمی‌گردد؛ موضوعی که می‌تواند معادلات قدرت در حزب حاکم را در ماه‌های آینده تحت تأثیر قرار دهد.