روایت صادقانهای از تناقضها و اضطرابهای انسان معاصر/ «قتلی از کلاغ ها» مرز واقعیت و کابوس
مهدی امیری نویسنده و کارگردان این اثر نمایشی در گفتوگو با خبرنگار آنا توضیح داد: قتلی از کلاغها در مرزی میان واقعیت و کابوس شکل میگیرد؛ جایی که موقعیتها همزمان خندهدار و تلخاند. این همان منطقهای است که گروتسک در آن معنا پیدا میکند.
به گفته وی، کلاغها در این نمایش استعارهای از حافظه جمعی، ترسهای پنهان و وجدان انسان امروز هستند.
این کارگردان با اشاره به چرایی انتخاب ژانر گروتسک افزود: وقتی جهان دیگر قابل پیشبینی و منطقی نیست، هنر هم نمیتواند خطی و ساده باشد. امروز تناقض، اضطراب و امیدهای شکننده همزمان حضور دارند و رئالیسم بهتنهایی قادر به بیان این وضعیت نیست. گروتسک اجازه میدهد مخاطب هم بخندد و هم احساس ناامنی کند؛ تجربهای نزدیک به زیست امروز ما.
امیری گروتسک را واکنشی هنری به فروپاشی قطعیتها دانست و تصریح کرد: در چنین شرایطی هنر با اغراق و ترکیب عناصر متضاد، حقیقت را آشکارتر میکند. گروتسک نوعی مکانیسم دفاعی هنری برای مواجهه با واقعیتی است که بیش از حد سنگین شده است.
وی درباره همکاری با بازیگران این پروژه نیز اظهار داشت: در این اثر، بازیگر صرفاً اجراکننده نیست، بلکه شریک در خلق جهان نمایش است. در این نمایشنامهخوانی، کرامت رودساز از بازیگران باسابقه سینما، تئاتر و تلویزیون حضور دارد؛ هنرمندی که مخاطبان او را با نقشآفرینی در مجموعه مدار صفر درجه و همچنین سالها فعالیت در عرصه صداپیشگی میشناسند.
همچنین علی برجی و روزبه اختری دیگر بازیگران این اثر هستند که به گفته کارگردان، با نگاه دقیق به بدن، بیان و تجربهگری در فرمهای غیرمتعارف، به شکلگیری فضای گروتسک اثر کمک کردهاند.
امیری درباره انتخاب قالب نمایشنامهخوانی گفت: این تصمیم صرفاً اقتصادی نیست. نمایشنامهخوانی تخیل مخاطب را فعالتر میکند و به کلمه و صدا قدرت بیشتری میدهد. در عین حال، در شرایط فعلی این قالب امکان تداوم تولید و حفظ ارتباط با مخاطب را فراهم میکند.
وی با تأکید بر نقش اجتماعی تئاتر اظهار داشت: تئاتر فقط سرگرمی نیست؛ ابزاری برای بازتاب رنجها و تناقضهای زندگی است.
امیری همچنین از در نظر گرفتن بلیت مهمان برای افرادی که توان تهیه بلیت این نمایشنامهخوانی را ندارند خبر داد و افزود: پیام این اثر متعلق به همه است و آنچه در زیرمتن آن جریان دارد، درد مشترک انسانهاست. به همین دلیل علاقمندم تا هر کس که امکانش را دارد با اثر مواجه شده و واکنشاش را ببینم و با مخاطب خود درباره جهان نمایش گفتوگو کنیم. چرا که تئاتر اساسا محل گفتوگوست.
این کارگردان در بخش دیگری از اظهارات خود گفت: مقوله "اجرا" خود، یک کنش است. در دوران بحران، هنر نه خاموش میشود نه از میان میرود بلکه در اشکال مختلفی بنابه اقتضای زمانه خود، شکل تازهای پیدا میکند. سعی کردم در این اثر جهانی از اشکال نو و روایتی بدیع با مخاطب خود به جستجوی آرمانشهری برخیزم و راهی برای آن پیدا کنم؛ راهی برای مواجهه با حقیقت، حتی اگر دیدنش دردناک باشد. این درست همان نقطه تناقض است. تناقضات مدام، حقیقت انسان است جهان امروزی که انسانش بنا نهاده؛ همین قدر تلخ و خندهدار، همین قدر دردناک و مسخره، جهانی است از هر سلامی خالی.
نویسنده و کارگردان نمایشنامهخوانی «قتلی از کلاغها» در خاتمه اظهاراتش تصریح کرد: «قتلی از کلاغها» را میتوان تلاشی در جهت حفظ پویایی تئاتر مستقل و ایجاد فضایی برای گفتوگو با مخاطب دانست؛ اجرایی که میکوشد با زبانی نمادین و گروتسک، بازتابدهنده تجربهها و دغدغههای مشترک انسان معاصر باشد.
انتهای پیام/
