روزهای سیاه کاخ سفید در کاراکاس

ربایش رئیس‌جمهور ونزوئلا توسط ایالات متحده، نه یک عملیات امنیتی یا بشردوستانه، بلکه پرده‌برداری آشکار از راهبرد مداخله‌گرایانه و منابع‌محور واشنگتن در آمریکای لاتین است؛ رویکردی که به اذعان نیویورک تایمز، بیش از هر چیز، با نفت و سلطه گره خورده است.

به گزارش خبرگزاری آنا، ربایش رئیس جمهور ونزوئلا و همسرش توسط آمریکا، چهره واقعی و اهداف عملگرایانه و خطرناک این کشور در حوزه کارائیب و آمریکای لاتین را آشکار ساخته است. گزارش تحلیلی اخیر روزنامه نیویورک تایمز با عنوان «ربایش مادورو، هدف ترامپ برای تسلط بر قاره آمریکا را نشان می‌دهد»، صرفاً گزارشی از یک رویداد نظامی نیست، بلکه یک تحلیل ژئوپلیتیک مستند و قاطع است که نگرانی‌های دیرینه کشور‌های آمریکای لاتین درباره مداخله‌جویی ایالات متحده و انگیزه‌های پنهان آن را تأیید می‌کند

قوی‌ترین مدرکی که تحلیل روزنامه را تأیید می‌کند، اعتراف خود رئیس‌جمهور آمریکاست. بر اساس گزارش نیویورک تایمز، ترامپ ساعاتی پس از دستگیری نیکولاس مادورو، در سخنرانی خود ۲۰ بار به نفت ونزوئلا اشاره کرد. این تأکید بی‌پرده و مکرر بر منابع طبیعی، هرگونه ادعای بشردوستانه بودن عملیات را از اعتبار ساقط کرده و انگیزه اصلی عملیات نظامی، عنی کنترل منابع استراتژیک و اقتصادی منطقه را به وضوح نشان می‌دهد. نیویورک تایمز به درستی عملیات «ربایش» مادورو را نه یک عملیات نجات، بلکه ابزاری برای تحقق هدف بزرگ‌تر ترامپ: «تسلط بر قاره آمریکای جنوبی»، می‌داند.

گزارش دقیق نیویورک تایمز شرح می‌دهد که این اقدام چگونه با حملات هوایی، از کار انداختن پدافند و نهایتاً هجوم هلیکوپتر‌های آمریکایی و دستگیری مادورو انجام شد. این نوع عملیات، که بدون هیچ‌گونه اجماع بین‌المللی یا حمایت منطقه‌ای گسترده صورت گرفت، به طور مستقیم «پیشینه خطرناک» مورد هشدار کشور‌های منطقه را ایجاد کرد. روزنامه نیویورک تایمز با برجسته کردن این جزئیات، تأکید می‌کند که سیاست ترامپ در قبال آمریکای لاتین، همچنان بر یک‌جانبه‌گرایی و اراده برای مداخله نظامی برای دستیابی به منافع خود استوار است. این مسئله در سند امنیت ملی آمریکا نیز مورد توجه و استناد قرار گرفته است.

واکنش‌های منطقه‌ای که توسط نیویورک تایمز منعکس شده، کاملاً تحلیل روزنامه را پشتیبانی می‌کند. در حالی که دولت‌های طرفدار ترامپ مانند دولت خاویر میلی در آرژانتین این اقدام را «نجات» می‌نامند، مهم‌ترین دولت‌های چپ‌گرا در منطقه و جهان (شامل برزیل، مکزیک، کلمبیا، کوبا، نیاکاراگوئه و اروگوئه) فوراً و به صورت مشترک، این بمباران‌ها و دستگیری را محکوم کردند. بیانیه مشترک آنها، این اقدام را منبعث از رویکرد کلان خطرناک آمریکا در قبال آمریکای لاتین خواند و به صراحت در مورد «هرگونه تلاش برای کنترل دولتی، اداره یا تملک خارجی منابع طبیعی یا استراتژیک» ونزوئلا هشدار داد. این محکومیت‌ها، نه صرفاً اعتراض سیاسی، بلکه تأیید عملی هشدار‌های مبنی بر ماهیت استثماری و امپریالیستی این عملیات وقیحانه است.

تحلیل نیویورک تایمز، با اتصال صریح عملیات نظامی به منافع نفتی ترامپ و برجسته کردن واکنش‌های منطقه‌ای علیه «تملک منابع خارجی»، عملیات ربایش مادورو را در چارچوب سیاست خارجی ترامپ، سیاستی که بر مداخله یک‌جانبه و تسلط اقتصادی استوار است، رار می‌دهد. این گزارش، رویداد را نه یک اقدام ناگهانی، بلکه یک نقطه عطف تاریخی می‌بیند که تأییدکننده ظهور فصلی جدید از امپریالیسم منابع در قاره آمریکاست. بدون شک آمریکای لاتین در برابر این اقدامات منفعل نخواهد ماند چنانچه در طول تاریخ روابط بین الملل در قرون و دهه‌های گذشته و اخیر نیز منفعل نبوده است. روز‌های سیاه کاخ سفید در کاراکاس و دیگر پایتخت‌های آمریکای لاتین در پیش خواهد بود.

انتهای پیام/

ارسال نظر