پیشنهاد سردبیر
رئیس دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و رسانه:
رئیسزاده در گفتوگو با آنا:
آناکست؛ تاریخ و اندیشه
زندگی دیجیتال
یک روانشناس کودک و نوجوان توضیح میدهد
سپردن تصمیمهای مهم به AI، حتی موفقترین زندگی را بیمعنا میکند
هوش مصنوعی اگرچه زندگی را آسانتر میکند، اما خطر بزرگی را نیز به همراه دارد؛ کاهش «حس عاملیت». الهه خوشنویس، فعال حقوق کودک توضیح میدهد که چگونه سپردن تصمیمهای مهم به ماشینها، حتی اگر زندگی را بهینه کند، آن را بیمعنا خواهد ساخت.
انجام متعادل بازیهای ویدئویی به کاهش احساس تنهایی کمک میکند
عجیب به نظر میرسد، اما در عصر شبکههای اجتماعی و ارتباطات بیوقفه، میلیونها نفر همچنان احساس تنهایی میکنند. همین تناقض، پژوهشگران را به بررسی نقش بازیهای ویدئویی در کاهش احساس انزوا کشاند. اکنون نتایج یک مطالعه تازه نشان میدهد برخی بازیهای تکنفره میتوانند فراتر از سرگرمی عمل کنند و به کاهش احساس تنهایی کمک کنند.
فلسفه رواقیگری (Stoicism) چیست؟
رواقیگری یکی از مهمترین مکاتب فلسفی یونان باستان است که حدود ۳۰۰ سال پیش از میلاد شکل گرفت. این فلسفه بر این باور استوار است که انسان نباید آرامش و خوشبختی خود را به اتفاقات بیرونی گره بزند، بلکه باید بر افکار، تصمیمها و رفتارهایی تمرکز کند که در کنترل او قرار دارند. از دید رواقیون، بسیاری از رنجهای انسان از تلاش برای کنترل چیزهایی ناشی میشود که خارج از اختیار او هستند.
آموزش یک مدل هوشمصنوعی به اندازه ۹۰ میلیون کیلومتر رانندگی، آلودگی ایجاد میکند
شاید تصور کنید که این تیتر اغراقآمیز است، اما این عبارت نتیجه پژوهشی جدید است که نشان میدهد بزرگترین هزینه فناوری هوشمصنوعی در هوایی است که انسانها هر روز تنفس میکنند. محققان همچنین هشدار دادهاند افزایش مصرف برق مراکز داده میتواند تا سال ۲۰۳۰ سالانه جان هزار و ۳۰۰ فرد را فقط در آمریکا بگیرد.
یک عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد واحد تهران غرب در گفتوگو با آناتک:
هوش مصنوعی با اصلاح خطا ماده اولیه رشد را از انسان میگیرد
ما به هوش مصنوعی پناه بردهایم تا مسیرهای دشوار را هموار کند و اشتباهات را به حداقل برساند و «بهترین» انتخابها را پیش روی ما بگذارد، اما ساره پیمان، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد واحد تهران غرب، در گفتوگو با آناتک معتقد است که این «راحتی» یک تله است و AI با حذف «درگیری با گزینههای سخت» و «تجربه مواجهه با خطا»، ماده اولیه رشد روانی و شخصیتی انسان را از بین میبرد.
یک کارشناس هوشمصنوعی در گفتوگو با آناتک:
خطر اصلی در وابستگی بیچون و چرا به هوشمصنوعی است
آینده زندگی بشر بدون بهکارگیری هوشمصنوعی چه شکلی خواهد شد؟ آیا قطع دسترسی به آن، مثل خاموشی برق، جوامع را فلج میکند؟ بهنام هادی، کارشناس حوزه هوش مصنوعی، با وجود پیشبینی گسترش نقش AI در سالهای آینده، باور دارد: «خطر اصلی نه در نبود این فناوری، بلکه در وابستگی بیچونوچرای انسان به آن، نهفته است.»
در گفتوگو با آناتک مطرح شد:
تشخیص ویدئوهای جعلی در عصر هوشمصنوعی هر روز مشکلتر میشود
نسل تازه مدلهای هوشمصنوعی، مفهوم اصالت در محتوای بصری را وارد مرحلهای جدید و تا حدودی بحرانی کرده است. امروز در فضایی زندگی میکنیم که پیشرفت روزافزون هوشمصنوعی مولد تشخیص حقیقت از جعل را بیش از هر زمان دیگر دشوار مینماید. در این وضع ارزش نشانههای ظاهری برای تشخیص محتوای واقعی کاهش یافته است و مانند قبل، دیگر فقط پیدا کردن اشتباهات در آنها کافی نیست.
یک روانشناس کودک و نوجوان در گفتوگو با آناتک توضیح میدهد
هوش مصنوعی، دستیار ذهن است یا جایگزین تفکر
نفوذ گسترده AI در ابعاد گوناگون زندگی امروز بشری، پرسشهای بسیاری درباره امکان استقلال ذهنی انسان در آینده ایجاد کرده است. اکنون مهمترین پرسش این است که آیا هوشمصنوعی قدرت انتخاب را از انسان میگیرد و ظرفیت روانی او را کاهش میدهد؟
هوشمصنوعی درحال دگرگون کردن دایره واژگانی است
تا به حال متنهایی را که با هوشمصنوعی تولید شدهاند را خواندهاید؟ شاید پس از چند بار مطالعه متوجه شده باشید که این ابزار از الگوهای تکرارشونده استفاده میکند یا به سراغ واژهها و ترکیبهایی میرود که چندان در گفتار و نوشتار روزمره رایج نیست و به نوعی امضای هوشمصنوعی به شمار میآید. اگر چنین حسی داشتهاید، بدانید که تنها نیستید. پژوهشگران بسیاری در سالهای اخیر این موضوع را بررسی کردهاند و به نتایج جالبی رسیدهاند. یافتهها نشان میدهد هوشمصنوعی تنها در تولید متن نقش ندارد، بلکه ردپای آن بهتدریج در شیوه نوشتن و حتی صحبت کردن انسانها نیز دیده میشود. اما آیا هوشمصنوعی صرفاً ابزاری برای تولید محتواست یا آرامآرام در حال بازنویسی زبان و نحوه بیان ماست؟
انزوای اجتماعی دروازهای به سمت اعتیادهای دیجیتال است
آیا فضای اینترنت واقعاً راهی برای فرار از تنهایی است یا خودش میتواند این احساس را عمیقتر کند؟ یک پژوهش جدید نشان میدهد پاسخ دادن به این سؤال ساده نیست؛ چون رابطه میان تنهایی و رفتارهای آنلاین، دوطرفه و پیچیدهتر از آن چیزی است که به نظر میرسد. استفاده افراطی از فضای آنلاین میتواند هم نتیجه تنهایی باشد و هم یکی از عوامل تقویتکننده آن، چرخهای که در صورت آگاه نبودن میتواند بسیار خطرناک باشد.
