عقبنشینی تدریجی ترامپ در قبال ایران؛ از «تسلیم بدون قید و شرط» تا پذیرش امتیازات اقتصادی
به گزارش خبرگزاری آنا، آلن فیشر در تحلیلی برای الجزیره نوشت: با اشاره به تغییر موضع ترامپ میگوید در ابتدای جنگ، رئیسجمهوری آمریکا خود را متعهد به حداکثریترین موضع ممکن در قبال تهران نشان میداد، اما تداوم انسداد یا محدودیت در تنگه هرمز و تأثیر آن بر قیمت جهانی نفت، محاسبات کاخ سفید را دگرگون کرده است.
بهرغم ادعاهای مکرر ترامپ مبنی بر اینکه ایالات متحده «تا حد زیادی از نظر انرژی خودکفا» است، افزایش بهای نفت در بازارهای جهانی، فشار محسوسی بر اقتصاد و بازارهای مالی آمریکا وارد کرده و به یک چالش سیاسی برای دولت او تبدیل شده است. تأثیر این وضعیت بر قیمت سوخت، هزینههای تولید و وضعیت بازار بورس، کاخ سفید را ناگزیر کرده تا امکان حرکت به سمت یک تفاهم با ایران را مورد بررسی قرار دهد.
در این چارچوب، یکی از بحثبرانگیزترین محورهایی که در ارتباط با تفاهم یا یادداشت تفاهم احتمالی با تهران مطرح شده، احتمال آزادسازی بخشی از داراییهای مسدودشده ایران است. به گفته فیشر، همین موضوع برای بسیاری از ناظران «غافلگیرکننده» بوده است، زیرا ترامپ در سالهای گذشته بارها باراک اوباما، رئیسجمهوری پیشین آمریکا، را به دلیل بازگرداندن پولهای ایران در چارچوب توافق هستهای برجام بهشدت مورد انتقاد قرار داده بود.
اکنون اگر ترامپ در قالب توافق جدید، به آزادسازی داراییهای ایران تن دهد، این اقدام میتواند در فضای سیاسی داخلی آمریکا به عنوان نوعی عقبنشینی و «شرمساری سیاسی» برای او تعبیر شود؛ چرا که عملاً همان کاری را انجام میدهد که پیشتر آن را نشانه ضعف و مماشات دولت اوباما دانسته بود.
با وجود این، فشارهای ناشی از ادامه جنگ، تهدید پایدار بر سر راه کشتیرانی در تنگه هرمز و پیامدهای مستقیم آن بر قیمت نفت و ثبات بازارهای جهانی، شرایطی ایجاد کرده که در آن، کاخ سفید ناچار است میان حفظ مواضع سختگیرانه قبلی و مدیریت تبعات اقتصادی و سیاسی جنگ، نوعی موازنه جدید تعریف کند. این تحولات نشان میدهد موضع واشنگتن در قبال تهران از ادبیات «تسلیم کامل» به سمت پذیرش یک چارچوب توافقی با ابعاد اقتصادی ملموس در حال حرکت است؛ هرچند هزینه سیاسی آن برای شخص ترامپ در داخل آمریکا اندک نخواهد بود.
انتهای پیام/
